Bel, het recht om te Dromen

Brel, het recht om te Dromen, zo heette de tentoonstelling waar de 5des en 6des van het Heilig Hart te Kalmthout naar toe zijn geweest. Inclusief CNX natuurlijk 😉

Het doel van deze tentoonstelling is bij de bezoeker de indruk te wekken dat hij/zij heel even de bevoorrechte gesprekspartner wordt van Jacques Brel, waarbij de artiest hem/haar begeleidt op het parcours langs zijn leven. Althans… dat was hun bedoeling toch.

Het begon al goed voor mij, normaal hadden we het eerste lesuur nog Engels. Gelukkig maar want die leerkracht was afwezig. Dat was dus al een meevaller. Vervolgens namen we de trein rond kwart na 9 in Kalmthout om na een lange treinrit van 1 en een half uur aan te komen in Brussel Centraal. Reeds bij het binnengaan van het gebouw waar de tentoonstelling plaats vond, moesten we wachten. Na een uur of 2 -eigenlijk langer dan de ‘echte’ tentoonstelling duurde- mochten we het complex binnengaan. Niet veel te zien, enkel een paar filmpjes en dat was het dan ook. Wel vond ik de inrichting erg goed uitgewerkt, het leek net of je echt in de tijd en op de plaats was waar Brel zijn leven doorbracht. Ik heb meer geleden dan mij geamuseerd, als er nu eens meer stoelen waren dan was ik al tevreden, maar nee dat kennen ze daar blijkbaar niet. Vriendelijk was men ook niet. Vanaf nu heb ik dan ook een afgunst voor alles wat dan ook maar franstalig is of er mee te maken heeft. (dit was de druppel die de emmer vol deed lopen, na Rochefort natuurlijk ;-))

Om kort te zijn, het was dus echt een kuttentoonstelling, niet dat ik geen respect heb voor Jacques Brel, als echte Belg apprecieer ik Brel wel hoor.

Brel, le droit de rêver, nog tot het einde van april te bezichtigen in Espace Dexia te Brussel. Meer informatie kan u hier vinden.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *