Rockend op de Maan!

Gisteren waren ik, Glenn, Steven en Gunther afgezakt naar het Mechelse om daar Maanrock mee te maken.

We namen gisteren rond tien voor elf de trein in Kalmthout, waarin Steven reeds zat, richting Antwerpen Centraal. Omdat we geen ticket konden kopen in de loketten moesten we er wel
voor de democratische prijs van EUR (ja dat is de officiële afkorting van den euro) 11.60 ééntje kopen bij de conducteur. Vervolgens namen we de trein in Antwerpen Centraal richting Leuven waarna we rond een uur of twaalf arriveerden in Mechelen, onze eindbestemming. Dat was dus een boeiende treinrit.

Ik had Mechelen nog nooit gezien en ben tot de conclusie gekomen dat er héél wat te beleven is daar! Niet te groot, niet te klein en zelfs een proper(e) stad(je). Enfin, terug to the point. Ik heb blijkbaar zoveel enthousiasme dat ik over alles wil vertellen, maar dan zijn we morgen misschien nog niet uitgepraat. We wandelen dus richting de grote markt waar Maanrock plaatsvond. Het was nog geen één uur en we waren er al voor het festival effectief moest beginnen. Wat mij opviel was de lage opkomst, maar dat lag waarschijlijk wel aan het slechte weer voor de middag waarvoor de mensen dan vaak thuisblijven. Het was middag, dus kregen we honger. Gunther wist nog een goed frituur zijn waar we een pak friet in puntzak(!) aten. Overheerlijk, zo’n een groot pak Belgische fritten met mayonaise. Hier zouden we ‘s avonds ook weer gaan eten.

En zo belanden we bij de opening. De eerste band die we kregen te zien heette Private Universe. Ondanks het feit dat zij de Maanrockrally hadden gewonnen spraken ze men niet echt aan.Private Universe klonk héél funky en jazzy maar toch mogen ze nog een beetje aan hun live voorkomen werken.

Mintzkov Luna is nog zo’n Belische band bestaande uit een elektrische gitarist, een zanger, een rockende basgitariste, een aziatische geflipte drummer en een melodische keyboardspeler.Mintzkov Luna beviel mij erg en ondanks dat ik enkel de nummers Minosa en United Something kende begin ik hun muziek meer en meer te appreciëren.

Toen kregen we de rasechte punkers van Funeral Dress te zien. Zij draaien al jaren mee in de punkscene en zetten het podium in vuur en vlam onder het motto “Free Beer For the Punks!”. Het was me echter allemaal iets te provocerend en overdreven hoewel ik wel mee heb gebruld tijdens Death and Glory en Party On.

Vervolgens kregen we Gorki te zien. Vos De Luc (een flauwe grap van een Funeral Dresser) filosofeerde de klanken erop los met zijn typische humor tussen de nummers door gaande van “Ik ben homoseksueel” tot “Hé mooie jongen!”. Niet slecht alleen klinkt de muziek allemaal ongeveer hetzelfde.

Na Luc De Vos was het de beurt aan Arsenal die zuiderse muziek produceerden à la “Pararapa Parapa” (ofzoiets alleszins). Zij zouden later de dag afsluiten op Pukkelpop. Tegen de tijd dat zij speelden was er best al veel volk en ze hadden het publiek dan ook mee.

We mochten ook niet vergeten dat er nog twee andere podia’s waren. Toen we opzoek gingen naar eten zagen we de punkrockband skools out genaamd die op één van die zijpodia’s speelde. Ik zag nagenoeg geen volk die naar hen keek en ze leken me niet slecht maar om de één of andere reden zijn we al snel terug gegaan wat ik wel jammer vond.

Toen werd het dus tijd voor eten en na lang zoeken kwamen we uit op een hamburgertent (niet het frituur waar we eerder op de middag aten). We kochten allemaal een cheeseburger. Admiral Freebee, -die blijkbaar geen officiële website heeft- , was de laatste artiest waar we volop van genoten. Ondanks het feit dat de elektriciteit twee keer uit viel rockte héél de Maan mee. Gooiend met t-shirts in winterjas werd hij voor ons de beste band die we te zien kregen. Jammer genoeg duren mooie liedjes nooit lang en was de pret al vlug afgelopen.

Als laatste gingen we naar Z zien, de band van Marcel Vanthilt. Dat hij het maar bij televisie prensentator zijn houdt en dat hij maar zijn commentaar op K3 en Krezip bedwingt want Z was zo slecht dat we weliswaar wegliepen! Tijdens het zogenaamde “weglopen” kwamen we nog een paar veertienjarige bengels tegen waarmee we wat hebben liggen praten, ik ben benieuwd of we nog iets van hen gaan horen. We zijn zelfs nog even met hen naar de hardrockers van Dog Eat Dog gaan kijken wat eigenlijk niet de moeite waard was.

Maanrock was afgelopen voor ons, we namen de trein terug naar Kalmthout. Hetzelfde traject. Of u nu deze tekst volledig hebt gelezen of niet, Maanrock was goed en zeker voor herhaling vatbaar. Gratis, leuke meisjes en goeie muziek! Dankje Mechelen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *