Kris op Google!

Vanmorgen zocht ik op de term Kris bij google en tot mijn allergrootste verbazing zag ik met pretoogjes dat er verwezen wordt naar deze site, weliswaar als laatste resultaat maar wel op de eerste resultaatpagina!

Nu ben ik al erg tevreden met dit resultaat, maar graag zou ik willen dat als je op Kris Van den Bergh zoekt, je dan als eerste resultaat mijn persoonlijke pagina krijgt. Dit kan enkel door jouw hulp! Help me door op jouw blog/website te linken naar de Kris pagina. Zo beteken ik misschien ooit nog eens iets… echt wel.

In da mix!

Het is al vrij lang geleden dat ik nog eens heb gepost, maar daar breng ik nu verandering in.

Mijn afwezigheid heeft te maken met het feit dat ik van dinsdag tot zaterdag werk. Ik zit van maandagavond tot zaterdagavond in Essen. Van zateravond tot maandagmiddag probeer ik zoveel mogelijk te DJen.

Vandaag ben ik een kleine lading platen gaan kopen ( voor zo’n 60€ ). Ik schaf de laatste tijd meer en meer techno aan, want daarmee kun je veel beter leren mixen dan hip-hop en dergelijke. Het mixen begint stilaan al wat beter te lukken. Met een hoop trance op cd en enkele lekkere technoplaten zoals FC Boulogne en Basic Gravity is dat geen enkel probleem.

Volgende week heb ik nog veel meer geld ( zo’n 200€ ). Daarmee kan ik nog een grote lading elektronische muziek op plaat kopen. Daarna kan het mixen pas echt beginnen. Ik ben ook van plan om enkele lichten in mijn kamer te hangen, waaronder een blacklight en een flasher.
Helaas is het over een 10-tal dagen weeral school, maar dan kan ik ‘s avonds nog lekker wat draaien na m’n huiswerk. Platen kan ik ook veel kopen, omdat het nu bijna zeker is dat ik elke zaterdag kan werken.

Verdere plannen? Rond de Kerstperiode ga ik een tweede draaitafel kopen. Waarschijnlijk schaf ik me dan ineens betere elementen aan ( 2x Shure M44-7, ideale naalden voor als je wil scratchen, ook goed voor mixen vanwege de geluidskwaliteit ). Daarna koop ik een versterker en een paar boxen met veel Watt. Ik zal nog wel zien wat voor materiaal precies.

Maar nu eerst nog een volle week werken…

Silverene!

In alle haast ben ik daarstraks bijna vergeten te zeggen dat ik nog eens een cd heb gekocht! In Mechelen in de Free Record Shop nog wel. Ik wilde al langer het album van Silverene dat … Silverene héét. Het koste me € 14.99 en dat had ik zeker wel voor over.

Ik had een optreden van Silverene gezien op TMF Café en ik was meteen verkocht met het gevolg dat ik dat album gewoonweg moest hebben! Silverene is bekend geworden met hun afrekening hit “Talk it Over” en “Go Your Own Way” (wat ik zeker geen slechte cover vind.) Ik kon het album even goed van het internet downloaden maar als je een artiest écht goed vindt is een album kopen vanzelfsprekend vind ik.

Hoewel er maar tien songs op het album staan krijg je toch waar voor je geld. Stevige nummers wisselen elkaar af met melancholische, rustige nummers. Na het beluisteren van het album doet Silverene me denken aan Jimmy Eat World dus het album moet gewoon goed zijn en dat is het uiteraard ook.
Ik ben weer eens een tevreden mens.

Rockend op de Maan!

Gisteren waren ik, Glenn, Steven en Gunther afgezakt naar het Mechelse om daar Maanrock mee te maken.

We namen gisteren rond tien voor elf de trein in Kalmthout, waarin Steven reeds zat, richting Antwerpen Centraal. Omdat we geen ticket konden kopen in de loketten moesten we er wel
voor de democratische prijs van EUR (ja dat is de officiële afkorting van den euro) 11.60 ééntje kopen bij de conducteur. Vervolgens namen we de trein in Antwerpen Centraal richting Leuven waarna we rond een uur of twaalf arriveerden in Mechelen, onze eindbestemming. Dat was dus een boeiende treinrit.

Ik had Mechelen nog nooit gezien en ben tot de conclusie gekomen dat er héél wat te beleven is daar! Niet te groot, niet te klein en zelfs een proper(e) stad(je). Enfin, terug to the point. Ik heb blijkbaar zoveel enthousiasme dat ik over alles wil vertellen, maar dan zijn we morgen misschien nog niet uitgepraat. We wandelen dus richting de grote markt waar Maanrock plaatsvond. Het was nog geen één uur en we waren er al voor het festival effectief moest beginnen. Wat mij opviel was de lage opkomst, maar dat lag waarschijlijk wel aan het slechte weer voor de middag waarvoor de mensen dan vaak thuisblijven. Het was middag, dus kregen we honger. Gunther wist nog een goed frituur zijn waar we een pak friet in puntzak(!) aten. Overheerlijk, zo’n een groot pak Belgische fritten met mayonaise. Hier zouden we ‘s avonds ook weer gaan eten.

En zo belanden we bij de opening. De eerste band die we kregen te zien heette Private Universe. Ondanks het feit dat zij de Maanrockrally hadden gewonnen spraken ze men niet echt aan.Private Universe klonk héél funky en jazzy maar toch mogen ze nog een beetje aan hun live voorkomen werken.

Mintzkov Luna is nog zo’n Belische band bestaande uit een elektrische gitarist, een zanger, een rockende basgitariste, een aziatische geflipte drummer en een melodische keyboardspeler.Mintzkov Luna beviel mij erg en ondanks dat ik enkel de nummers Minosa en United Something kende begin ik hun muziek meer en meer te appreciëren.

Toen kregen we de rasechte punkers van Funeral Dress te zien. Zij draaien al jaren mee in de punkscene en zetten het podium in vuur en vlam onder het motto “Free Beer For the Punks!”. Het was me echter allemaal iets te provocerend en overdreven hoewel ik wel mee heb gebruld tijdens Death and Glory en Party On.

Vervolgens kregen we Gorki te zien. Vos De Luc (een flauwe grap van een Funeral Dresser) filosofeerde de klanken erop los met zijn typische humor tussen de nummers door gaande van “Ik ben homoseksueel” tot “Hé mooie jongen!”. Niet slecht alleen klinkt de muziek allemaal ongeveer hetzelfde.

Na Luc De Vos was het de beurt aan Arsenal die zuiderse muziek produceerden à la “Pararapa Parapa” (ofzoiets alleszins). Zij zouden later de dag afsluiten op Pukkelpop. Tegen de tijd dat zij speelden was er best al veel volk en ze hadden het publiek dan ook mee.

We mochten ook niet vergeten dat er nog twee andere podia’s waren. Toen we opzoek gingen naar eten zagen we de punkrockband skools out genaamd die op één van die zijpodia’s speelde. Ik zag nagenoeg geen volk die naar hen keek en ze leken me niet slecht maar om de één of andere reden zijn we al snel terug gegaan wat ik wel jammer vond.

Toen werd het dus tijd voor eten en na lang zoeken kwamen we uit op een hamburgertent (niet het frituur waar we eerder op de middag aten). We kochten allemaal een cheeseburger. Admiral Freebee, -die blijkbaar geen officiële website heeft- , was de laatste artiest waar we volop van genoten. Ondanks het feit dat de elektriciteit twee keer uit viel rockte héél de Maan mee. Gooiend met t-shirts in winterjas werd hij voor ons de beste band die we te zien kregen. Jammer genoeg duren mooie liedjes nooit lang en was de pret al vlug afgelopen.

Als laatste gingen we naar Z zien, de band van Marcel Vanthilt. Dat hij het maar bij televisie prensentator zijn houdt en dat hij maar zijn commentaar op K3 en Krezip bedwingt want Z was zo slecht dat we weliswaar wegliepen! Tijdens het zogenaamde “weglopen” kwamen we nog een paar veertienjarige bengels tegen waarmee we wat hebben liggen praten, ik ben benieuwd of we nog iets van hen gaan horen. We zijn zelfs nog even met hen naar de hardrockers van Dog Eat Dog gaan kijken wat eigenlijk niet de moeite waard was.

Maanrock was afgelopen voor ons, we namen de trein terug naar Kalmthout. Hetzelfde traject. Of u nu deze tekst volledig hebt gelezen of niet, Maanrock was goed en zeker voor herhaling vatbaar. Gratis, leuke meisjes en goeie muziek! Dankje Mechelen.

Emo is het woord

Ik weet het nog goed, een half jaar terug kwam ik voor het eerst “echt” in contact met emo.
Voorheen had ik reeds over deze post-punk muziekstroming gehoord, maar wat het juist betekende besefte ik pas nadat ik een artikel van Annie Lewis las in het verfrissend (educatieve) Engelstalig magazine Drive-Speakeasy. Interessante lectuur want sindsdien ben ik mij ook gaan interesseren voor deze muziekstijl.

Deze tekst gaat over emo, een post-punk genre. Ik wil hier graag iets over kwijt. Wat ik u wel wil bijbrengen is een beknopte doch duidelijke beschrijving van emo in klare, verstaanbare nederlandse taal.
Wat ik u wil besparen zijn de verschillende emostijlen want anders ben ik morgen nog niet uitgepraat.

Emo speelt -vanzelfsprekend weliswaar- in op het emotionele.
Het is ontstaan in Washington DC midden jaren 80.
Mensen uit de hardcore scene begonnen hadden nood aan iets nieuws, iets revolutionairs en begonnen emotionele, rustige punk te spelen.

Kenmerken van emo-punk zijn de emotionele gedeelten in de lyrics die meestal over verloren liefdes, gebroken harten, (on)trouwheid gaan.
Het vocale aspect is vrij belangrijk en daarom bevat emo ook veel schreeuwen wat ook wel eens screamo word genoemd als daar de nadruk (eventueel) word opgelegd.
Instrumentaal wordt er meestal gebruik gemaakt van een akoestische gitaar, luidde drums en de typische snel gespeelde gitaar akkoorden van het punkgenre.

Emo-muziek is over het algemeen erg droefgeestig, melancholisch. Je voelt misschien aan dat het erg pessismistisch overkomt.
Het is muziek waarmee je je gevoelens impulsief kan kwijtspelen door luidkeels mee te zingen. Emo is dus ook erg extrovert. Dit is dan ook de kracht die mensen naar emo drijft. Emo is muziek om in groep naar te luisteren, met familie of vrienden, met je lief of zelfs alleen.

Emo is geen bewijs van een slechte jeugd noch weinig geïnspireerd en noch commercieel.
Het grootste deel van de emo-bands zijn uit eigen buurt, spelen enkel in underground clubs en brengen hun platen uit op zogenaamde emorecords.

Dat emo vandaag de dag ook een levensstijl is bewijzen verschillende websites.
Rob Dobi bijvoorbeeld omschrijft op zijn site hoe je je emo moet kleden.
De term emo slaagt tegenwoordig zelfs op iemand die makkelijk depressief wordt of zelfmoordneigingen heeft.

Zoals elke muziekstijl evolueert ook emo. Van emocore in den beginne zijn we vadaag aanbeland bij post-emo indie(pendent) rock. Deze laatste heeft eigenlijk nog weinig te maken met de originele emostijl. (behalve Jimmy Eat World dan).

Hetgeen mij zo aanspreekt aan emo is de melancholische zangerigheid, het poëtische, de akoestische gitaar.
Verwacht nu niet dat ik een emo-expert ben. Integendeel zelfs. Ik ken geen van de eerste emobands.
De emo die ik dus luister is de meest recente post-emo indie rock zoals bijvoorbeeld Jimmy Eat World.
Ik ken emobands via radio, televisie, vrienden, festivals net zoals u en dat allemaal dankzij onze rijkgevulde cultuur.

Bands waar ik dus bijvoorbeeld naar luister zijn The Early November, Dashboard Confessional, Yellowcard, The Ataris, From Autumn To Ashes, Something Corporate, Face Tomorrow, Jimmy Eat World tot zelfs Silverene.
Of deze bands nu echt specifiek emo zijn is betwijfelbaar, zo zal From Autumn to Ashes bijvoorbeeld meer aansluiten bij emocore in tegenstelling tot bijvoorbeeld The Early November.

Meer lezen?
What the heck *is* emo, anyway?
how to dress emo 2.0 by rob dobi
Emo volgens Wikipedia

Oma ontwerpt onzichtbare string

Een 44-jarige oma was het beu dat haar string boven haar jeansbroek te zien was. Nu heeft ze een nieuw model ontworpen, een onderbroek zonder achterkant. Het model is niet meer als een lapje stof voor de voorkant, en twee bandjes rond de benen, die het lapje stof zijn plaats moet houden.

De Australische Jane Digney hoopt dat haar ontwerp, dat de billen geheel onbedekt laat, de markt verovert.Een eerste lading van 35.000 exemplaren ligt al in de winkels, en als in 123 heeft de vrouw een patent aangevraagd.

Ze testte de afgelopen vijf maanden ongeveer vijftig verschillende types onderbroeken. Het resultaat is een comfortabel slipje, dat niet afzakt.

Inspiratie haalde ze bij haar dochters. “Toen ik mijn dochters vroeg hoe zij omgingen met het probleem van zichtbare slipjesranden, antwoorden die: “We dragen geen ondergoed, mama.”. Ik was zo geschokt.Ik heb mijn dochters wel beter opgevoed.”

(via)

Goed voor die oma, maar ik vind het niet erg als de string van een maske boven haar broek uitkomt. Hoewel ik de oplossing van de dochters ook niet slecht vind. 😛

Glenn

Gebruiksvriendelijk URL’s

Onlangs las ik een artikel over gebruiksvriendelijke URL’s en dat artikel maakte me zo enthousiast dat ik daarstraks met volle moed de eisen van dat artikel op de huidge site heb toegepast.

Het resultaat is een reeks wijzigingen van de URL samenstellingen. U kan bijvoorbeeld mijn persoonlijke pagina zowel zonder als met PHP extensie raadplegen.

Items zijn nu veel gemakkelijker raad te plegen zonder querystring, enkel bestaande uit slashes.
Meer houvast, minder last.

Russen vinden resten UFO

Voor wie niet geloofd in het bestaan van buitenaards leven….
Nu is het toch echt wel bewezen, aliens bestaan gewoon!

Russische wetenschappers zeggen in Siberië brokstukken van een buitenaards ruimteschip te hebben gevonden.

In Toengoeska in Siberië zou op 30 juni een enorme steenklomp zijn ingeslagen. Tweeduizend vierkante kilometer Siberisch woud werd vernietigd. Er kwam nooit zekerheid over wat er precies neerstortte.

Wetenschappers van het publieke Fonds voor het Ruimtefenomeen Toengoeska zeggen nu dat ze de resten van een UFO hebben gevonden, samen met een steen van 50 kilo die voor analyse naar de stad Krasjonarsk werd gestuurd.

(via)

Dit vind ik nu een interessant artikel. Hopelijk komen er hiervan foto’s online!

Glenn

Een unixsysteem met een streepje punkrock

Gisteren ben ik via iemand op Unixpunx terecht gekomen nadat die persoon me verteld had dat er daareen videoclip van the Ataris te downloaden was.

Unixpunx is in feite een punksite en dat op een unixsysteem. Vanzelfsprekend als je een beetje verstand hebt van woordontleding. Deze magnifieke website biedt naast punk artikelen een heuze punkradio en als dat nog niet genoeg is kan je er ook nog volledige ongelooflijke videoclips downloaden. Zeg nu zelf, wat wil een mens nog meer?