Eeuwenoud wiskundeprobleem opgelost door student!

Een Eindhovense student heeft een eeuwenoud wiskundig probleem gekraakt. Na twee jaar puzzelen heeft hij een formule bedacht waarmee de nulpunten van elke wiskundige vergelijking berekend kunnen worden.

Fontys Hogeschool Toegepaste Natuurwetenschappen in Eindhoven, waar de student school loopt, noemt de ontdekking donderdag een “enorme wiskundige doorbraak”. Sinds de Egyptenaren proberen wetenschappers en wiskundigen het probleem op te lossen. De laatste stap op dit gebied werd gezet in 1832.
Voor de student was het net gezien die eeuwenlange worsteling “een uitdaging” om het puur theoretische vraagstuk op te lossen. “Ik voelde me altijd al thuis in het denken in abstracties. Vooral de hogegraadsvergelijking van de nulpunten intrigeerde me omdat wetenschappers hier al sinds eeuwen een oplossing voor proberen te vinden”, klonk het.

(via)

Allemaal goed en wel, maar dat verandert toch veel aan de wiskunde??
Normaal gezien als je een negatieve discriminant hebt heb je geen nulpunten en is het gedaan, maar nu kan je dan blijkbaar wel nulpunten berekenen en dan kan je wel verder gaan…

Glenn

De Avonturen van Kris & Yves (1)

Yo,

Gisteren was weer een onvergetelijke dag in ons leven. Het begon allemaal rond de middag, vlak nadat de school uit was.

Kris, Glenn en ik waren van plan om te gaan skaten in Kalmthout. Glenn fietste eerst naar huis, want daar aten ze frieten. Kris en ik reden naar het skateplein, maar tot ons ongenoegen, was de poort dicht. We zochten dan maar een andere plek om onze boterhammen op te eten…

Omdat we weinig drinken mee hadden genomen, besloten we om even naar de lokale supermarkt te gaan. We kochten wat water, wat snoep en goedkope cornflakes (500 gram) van het merk “Cribbits” of zoiets.
Omdat onze rugzakken al overvol zaten, was Kris noodgedwongen om de doos cornflakes onder zijn arm te nemen.
We reden via een rustige weg terug (richting skateplein), waar de domste en meest lachwekkende actie van de dag plaatsvond. De doos cornflakes glipte onder Kris zijn arm weg. De doos kwam recht voor mijn fiets terecht. Voor ik door had wat er gaande was, reed ik over de doos. Ik remde, maar schoof nog een goeie meter ver met de doos onder mijn wielen.
De schade was vrij groot, er zaten meerdere gaten in het pak. Toen ik het pak van de grond nam, liep de “merchandise” eruit. Een groot deel van de straat werd bedekt door chocolade vlokken.

Nadat we de tranen van ’t lachen hadden weggeveegd, reden we verder, met de bijgewerkte doos weer in onze handen. Achteraf bleek dat er nog genoeg in zat om onze honger te koesteren.

Rond 13.00u arriveerden we op het skateplein. Ik verving eerst mijn oude wieltjes voordat ik begon te skaten. Ondertussen kwam Glenn ook aan. Na het “cornflakes-incident” te hebben verteld, sprongen we op onze plank.
Eigenlijk was het wat te warm om intensief te skaten; het duurde dus niet lang vooraleer we tam werden. Echte spectaculaire dingen hebben we niet gedaan, the usual stuff zeg maar. Rond half 4 waren onze benen te moe en trokken we weer naar huis.
Onderweg aten Kris en ik de rest van het pak cornflakes (lees: “ hondenbrokken”) op, we lachten nog wat na, etc.

Tot zover onze onnozele avonturen. More crap coming soon…

Yves

Stop Internet Explorer! [www.stopie.com]

Enkele redenen om Internet Explorer niet meer als browser te gebruiken:

– Veiligheidsgebreken
– Spyware en Addware wordt nie geblokkeerd
– Internet Explorer is ouderwets
– Het is de traagste browser
– IE ondersteunt niet alle standaarden
– Toegankelijkheid
– …

Hier een lijst met betere browsers.

(via)

Het is dan wel de meest gebruikte browser, maar zeker niet de beste! De meeste mensen gebruiken deze browser gewoon omdat deze standaard geïnstalleerd staat.
Hoewel browsers zoals Mozilla of Mozilla firefox veel beter zijn!

Glenn

School, daar krijg ik het schijt van

Goedgeluimd ging ik vanmorgen met volle moed naar school. Toch ben ik er nog maar net van bewust dat het schooljaar weer begonnen is.

Yves kwam vanmorgen langs mij gereden, vervolgens pikten we Bob op en reden met de fiets richting Kalmthout. Niets speciaals, want dit zal ik het komend schooljaar (nu spreek ik nog over “schooljaar”, volgend jaar zal het waarschijnlijk “academiejaar” worden) vaak genoeg doen. Net zoals luisteren naar oninteressante, meestal conservatieve leerkrachten.

Aangekomen in school begon de miserie al. Op de één of andere manier kon ik mijn fiets niet meer in het fietsenrek kwijt, alle fietsrekken waren namelijk al volzet. Ik vond niets beters dan mijn fiets dan maar gewoon ergens te plaatsen. Logisch dat er zo weinig plaats is, ik kreeg in de klas te horen van mijn -typische huisvrouwmoeder- klassenleraar (ja klassenleraar is het juiste woord, niet klastitularis en noch klasleraar) dat het aantal leerlingen in de tweede graad met een explosieve 17% gestegen is. Vanzelfsprekend dan ook dat we tijdens de middagpauze in onze eigen klas mogen eten. Hmmm… die laatste zin klopt eigelijk niet want we hebben nog geeneens een “eigen” klas. Enfin, ik ging dus zitten op de bank waar we vorig jaar ook altijd zaten. Vol ongenoegen constateerde ik een paar minuten later dat er een vogelstront op mijn broek was terecht gekomen, net zoals vorig jaar. Eén keer kan, maar na een tweede keer begin je je toch al vragen te stellen. Waarom ik? Gelukkig viel het nog mee, laten we het maar op het “naar schoolgaan” steken. Misschien kan ik mij nog gerust stellen met het feit dat dit waarschijnlijk wel de laatste eerste schooldag was in het Heilig Hart.

Het wordt een lang, vermoeiend schooljaar maar ik ben er zeker van dat er vaak plezier zal worden gemaakt en er veel gelachen zal worden.