Skaten in ‘Wezel

Vandaag zijn Kris en ik nog eens gaan skaten in Wuustwezel.
Ik vertrok rond een uur of één richting Wuustwezel en ariveerde om iets voor half twee op het skateplein. Een beetje later kwam ook Kris aan op het plein.
We hebben een beetje geskate en toen besloten we om bij pcs langs te gaan, ik moest daar nog iets gaan halen. Nadien reden we enkele winkels af voor papier om op T-shirts te strijken, maar dat is blijkbaar nergens te vinden…. Nadien keerden we terug naar het skateplein. Eenmaal daar aangekomen begon het te gieten, het was kwart na drie voor het terug over was en toen hebben we maar voort geskate, ookal was het plein nog helemaal nat. Ik deed nog een paar fs popshovits op een bakje en Kris oefende nog wat heelflip en 50-50. Toen het eindelijk terug opgedroogd was besloten we het bakje op de funbox te zetten en daar wat op te skaten. Daar hebben we één filmje van (als Kris erop olliet).
Om 4 uur keerden we terug huiswaards en om half 5 was ik terug thuis. En toen heb ik dit getypt ofzo.

greetz,
Glenn

Openbedrijvendag was een succes

Aangezien Kris heeft gelogd over 1 van de bedrijven die vandaag een opendeurdag hielden wil ik hier ook nog even iets over zeggen.
Dit jaar was de openbedrijvendag een groot succes, in Vlaanderen werd een recordaantal bezoekers geteld, zo’n 800000.
Één van de bedrijven die het meeste succes hadden was wel degelijk het Ijsboerke in Tielen, daar zijn wel 25000 bezoekers geweest, dus niet moeilijk dat Kris zo lang moets aanschuiven. Een anders bedrijf waar ook zo veel volk op af kwam was het
heftruckbedrijf Thermote en Vanhalst in Waregem.
Je kon vandaag in zo’n 327 bedrijven in Vlaanderen de boel gaan afgapen.

Glenn

Open Bedrijvendag bij IJsboerke

In het kader van Opend Bedrijvendag ging Kris met ouders en zus naar IJsboerke.

IJsboerke, al menige jaren specialist in kwaliteitsroomijs opende haar deuren en toonde een deel van haar productieproces. We waren om half tien reeds vertrokken richting Tielen, de thuishaven van IJsboerke. Daar aangekomen liep het al mis. Aan het grote complex stond een massa mensen. Het gaat hier wel degelijk om een massa. Als ik er een cijfer erop zou moeten plakken zouden het er enkele duizenden zijn geweest. Dat het IJsboerke véél volk aantrekt verraste me niet maar dat er duizenden mensen zouden zijn was toch wel een tegenslag. Dat alles resulteerde in twee uren (of was het nu iets langer?) wachten. Na die twee uren kregen we direct toegang nadat we een mutsje van kunststof op ons hoofd hadden gezet(vergelijkbaar met de regennetjes van de bomma’s) en een plastieken gewaad om ons lijf hadden getrokken. De reis doorheen het complex bedroeg slechts 450 meter wat ik uitermate weinig vond. We hebben enkel de afwerking van de producten gezien gaande van Big’s tot waterijsjes en roomijs. Hoe het échte roomijs gemaakt werd hebben we niet gezien en dat is nu net wat ik wél wou zien! Teleurgesteld en vol ongenoegen verlieten we het complex. Gelukkig werd er net bij de uitgang nog ne crème glace uitgedeeld wat het allemaal toch nog een beetje goed maakte.

Nokia TMF Awards 2004

Jaar na jaar kijk ik de Nokia TMF Awards, keer op keer. Met 16.000 waren ze dit jaar in het uitverkochte sportpaleis. Het spektakel werd aan elkaar gebreid door VJ Stijn en VJ Caroline. 11 categorieën, een resem spetterde groepen en dat vier uur lang! Groepen waaronder Clouseau, Freestylers (Push Up), Marco BorsatoZornik en Milk Inc. gingen dit jaar met de prijzen lopen. Onder de uitreikers vielden dit jaar Nicole en Hugo, Chokri en Sarah, Paul Jambers en Pascal Naessens en nog velemeer. Alles verliep goed en wel, tot Frank Molnar en VJ Anke huppelend binnen komen en ik te horen krijg dat ze de nieuwe TMF gezichten worden. Okee, ik kan er in komen dat Anke enigszins ervaring heeft, maar hoe de fuck Frank Molnar? Ik bedoel, die hoort toch helemaal niet bij het concept van TMF? Frank Molnar hoort thuis bij JIM TV en van mij mocht hij daar gerust blijven! Hij is een grote aansteller. Dit gebeurden verandert voor mij toch enigszins het imago van TMF van een ietwat alternatieve muziekzender naar een commerciële sensatiezender! Om nog maar te zwijgen van de donna award…

Het offensief van Clusty

Op ZDNet las ik vandaag dat internetzoekbedrijf Vivisimo op de proppen komt met een nieuwe generatie zoekengine. Het project héét Clusty en kreeg steun van de Amerikaanse National Science Foundation.

Maar wat is er dan zo vernieuwend aan de zoekresultaten van Clusty? Wel, de zoekresulaten kunnen geraapleegd worden aan de hand van verschillende groepsindelingen. Iets wat de concurrentie (waaronderGoogle) nog niet kent. Benieuwd of ze hier enigszins iets mee bereiken.

Wilt u clusty ook eens uitproberen? Cluster eens op kris van den bergh en u zult zien dat er verschillende topics zijn waarop u kan zoeken. En ja hoor, ook deze site is daar een deel van en zelfs nog onder de vorm van een blog. Wat ben ik fier nu :]

Exploratie van de Grote Oorlog in de Westhoek

ergisteren zijn met héél het zesde jaar van het Heilig Hart in Kalmthout de Westhoek gaan bezoeken. De Westhoek is uitgegroeid tot een begrip in de geschiedenis van de Grote Oorlog. Veel plezier met het lezen van dit verslag.

Om acht uur stipt vertrokken we aan ons schooltje. Na een vermoeide busreis met een saaie documentaire van getuigenissen kwamen we aan op ons eerste excursiepunt dat Hill 60 heet. Hill 60 is in principe een kunstmatige heuvel van 60 m te Zillebeke. Er staan enkele monumenten en je kan er ook bunkers van Britse makelij vinden. Veel is hier niet te zien buiten een hoop stront en neukende schapen.

Hup, geen tijd te verliezen. De bus in en naar onze tweede excursieplaats wat een kerkhof is van gesneuvelde soldaten uit die overweldigende Grote Oorlog. Net zoals het tweede excursiepunt zijn ook de derde en de vierde excursiepunten sodatenkerkhoven. In volgorde geeft dat Saint-Charles-de-Potyze, Oxford Road Cemetary, Canadian Memorial en het fameuze Soldatenfriedhof te Langemark. Vooral deze laatse heeft indruk op mij gemaakt. Een massagraf van formaat met in het achterhoofd wetend dat Adolf Hitler deze site ooit bezocht als eerbetoon voor de gesneuvelde duitse soldaten. Ook de beelden Käthe Kollwitz gaven me een kort maar krachtig euforisch gevoel.

Het volgende punt op het programma was de dodengang. Begrijp me niet verkeerd, het gaat hier wel degelijk om een reconstructie van dit oorlogsoord. Ik vond het ronduit zielig dat men er nu een attractie van maakt, het lijkt wel een pretpark! Er is gewoonweg niets te zien. Wat was ik blij toen we daar weg waren!

Volgende halte was de “immense” (om licht te overdrijven) IJzertoren. Niets bijzonders, maar wel eens leuk om te zien.

Vervolgens krijgen we het monument van de gebroeders van Raemdonck te zien. De mythe rond deze twee gebroeders is dat ze stierven in elkaars armen vonden. Een kilometer verderop zien we het monument van de eerste gifaanval, u weet het gas yperiet dat “den duits” gebruikte. Dan was het nog eens de beurt aan een begraafplaats, namelijk die van Essex Farm Cemetary. Hier wordt het welgekende “In Flanders Fields” gedicht voorgelezen, ooit geschreven door de oorlogsdokter John McCrae op 3 mei 1915. Hieronder een fragment van het gedicht.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie,
In Flanders Fields

Onze voorlaatse halte was het In Flanders Fields Museum. Naar mijn mening een erg uitgewerkt museum mede door de vele eductatieve middelen waaronder geluid, film en beeld materiaal. Jammer dat het iets te lang duurde naar men zin.

Zes uur. Men maag gromt. Tijd om te lunchen! We gaan in Ieper wat rondhangen en schrijven zelfverzonnen getuigenissen. Altijd handig als je een beetje fantasie in je hebt.

Acht uur, de dag is bijna om. Nog even piepen naar het zo geprezen Menenpoort spektakel. De Menenpoort is in principe het monumt dat de regering aan de Britten gaf. Ik zou zweren dat er wel honderden mensen stonden en wat moet dat dan wel niet bij hoogdagen zijn?! Bon, het komt er dus op neer dat het er druk was. Na een lange periode van rust met flitsende digitale fototoestellen barstte er ineens een immens applaus los. Is dat niet een beetje ironisch? Lachen met de doden? Het hele gebeuren lijkt wel van een eerbetoon van de gesneuvelden te zijn geëvolueerd naar een gecommercialiseerd
gebeuren. Wedden dat we over een decennium niets meer horen van de Menenpoort?

Bon, het was een interessante dag dat kan ik niet tegenspreken. Soms was het wat langdradig en vermoeiend. Telkens de bus weer in en uit. Toch heb ik het een het ander opgestoken en vandaag hebben we alles nog eens op een rijtje gezet. Bij deze bedank ik alle mensen die zich engageerden om dit in elkaar te steken.

Dodgeball

Jaja, dit is echt een aanrader om naar te kijken! Dit is zo een komedie met van die rare/lage humer waardoor je de regelmatig strijk ligt van het lachen.

Dodgeball is een film van Ben Stiller.

A True Underdog Story volgt het vaste stramien van een “normale” hoofdpersoon met komische sidekicks en een erg foute tegenstander. De sidekicks van LaFleur zijn: Justin, die ervan droomt om bij de cheerleaders te mogen; Owen, een enorme nerd; Dwight, een nichterig watje; Steve the Pirate, zijn naam zegt al genoeg; en Gordon, een sukkel, die niet ziet wat er om hem heen gebeurt. Zij moeten het opnemen tegen White Goodman (Ben Stiller). Stiller weet de show weer te stelen. In de film is hij de foute White Goodman, die zichzelf in zo’n beetje iedere zin weet tegen te spreken. Bovendien overschat hij zichzelf mateloos – het motto van zijn fitnessketen is niet voor niets: “Here at Globo Gym we’re better than you and we know it.”

Het verhaal, Peter LaFleur is de eigenaar van een sportschool die niet echt veel verdient. Hij komt zo diep in de schulden terecht dat enkel een wonder hem kan redden. Daardoor wordt de sportschool bedreigd door overname door z’n concurrent Globo Jym. Om zijn school te kunnen redden heeft hij $50.000 nodig. Zijn vrienden komen hem ter hulp en ze verzinnen een plan. Ze zien in de krant een advertentie staan over het jaarlijkse Dodgeball toernooi, de hoofdprijs is $50.000, net wat ze nodig hebben. Ze besluiten dus om hieraan mee te doen hoewel ze nog nooit dodgeball gedaan hebben.

Een beetje info over het spel dodgeball, dit dien gespeeld te worden onder de 5 d’s:
Dodge, Duck, Dip, Dive, Dodge

Tijdens de wedstrijd volgen zich de grappige dingen natuurlijk snel op en als je de rest wil weten moet je de film maar gaan zien.

enkele filmpjes van White Man
kijk ook eens naar de trailer

(meer info)

Glenn