Uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen

De Amerikaanse presidentsverkiezingen mogen dan al wel enkele weken voorbij zijn, toch moet ik men zegje daarover nog eens doen en daarom zet ik alles in dit essay nog eens op een rijtje.

Of we het nu willen of niet, George W. Bush zal zijn tweede ambtstermijn uitzitten. Althans, dat blijkt toch volgens de democratische Amerikaanse opinie.

Dat Bush herkozen werd verwonderd me trouwens niet. Bush heeft het immers gewoon allemaal. Zijn charisma en machtsuitstraling zijn daar maar een deel van. Hij kwam daarbovenop nog eens ijzersterk uit het tweede verkiezingsdebat ook. Vanaf dan was het voor mij al duidelijk dat Kerry uitgeteld was. Nochtans moeten we het niet alleen bij het voorgaande houden, maar moeten we ook gaan zoeken in andere hoekjes. Naar mijn mening staat Bush vele dichter bij de gemiddelde Amerikaan. Je ziet het al voor je: Bush op de range, Bush in de jeep. Enkele staten verder die je Kerry dan op zijn waterscooter. Begrijpen jullie wat ik bedoel? Bush benadrukt ook veel méér het patriottisme en vele Amerikanen herkennen zich dan ook in Meneer Bush. “We must defeat terrorism”, “we are fighting a war against evil” zijn ongetwijfeld zinsneden van Bush die u bij blijven. Kerry heeft ook zo’n zinsneden die het terrorisme en de oorlog veroordelen, alleen kan ik géén van zijn woorden herinneren en zo ook de Amerikanen klaarblijkelijk niet. Verder moeten we ook niet vergeten dat de Amerikanen zéér slecht geïnformeerd worden, mede door het onderwijsniveau en de immense hoeveelheid laaggeschoolden.

Nochtans waren de meningen uiteenlopend. 51% koos dan weliswaar voor de Republikein Bush, maar toch koos 49% van de Amerikanen ook voor Kerry. Ondanks dat het hier handelt over een nipte overwinning van de Republikeinen is dat toch nog een doorn in het oog voor de Democraten. Zij verloren immers twee presidentsverkiezing achtereenvolgens. Of de presidentsverkiezingen eerlijk en zonder incidenten verliepen valt moeilijk te beoordelen. Wij leven namelijk in een democratie waar er stemplicht is in tegenstelling tot de Verenigde Staten waar er stemrecht is. Het medium waarmee men stemde was erg verscheiden. In Ohio waren het stemkaarten, in andere staten waren het -net zoals bij ons- elektronisch via computers. Door dit feit vind ik dat de Amerikaanse verkiezingen toch wél democratisch waren.

Dát ik niet verwonderd ben met de overwinning van Bush betekent geenszins dat ik het eens ben met de ideologie en de praktijk van Bush noch met die van Kerry.. Om eerlijk te zijn betekent vier jaar Bush in mijn ogen kortweg vier jaar oorlog. Ik zie Bush als een overjarige kleuter die stratego lijkt te spelen waarbij de wereld het spelbord is. Om het anders en met een scherp woord te zeggen: Bush is een dictator, een verrader. Bush onderdrukt de Verenigde Staten, maar een myriade Amerikanen beseft dat niet. Heden, nu, vandaag leeft nog steeds het grootste deel van de Verenigde Staten in armoede. In de gevoerde campagne stond er in een punt geschreven dat Bush een accijnsverlaging wil voor de rijken. Ik kan er nog altijd niet bij komen dat de Verenigde Staten op Bush heeft gestemd terwijl men goed genoeg besefte dat Bush deze accijnsverlaging voor rijken wilde. Stel dat er nog een rist aanslagen van terroristisch origine op Amerikaanse doelwitten plaatsvindt dan zal inderdaad Bush het zwarte schaap zijn. Wat ik dus eigenlijk wilde zeggen is dat ik er zeker van ben dat de Amerikanen het gevoerde beleid van Bush niet zullen blijven aanvaarden.

Bush zal ongetwijfeld een stapje moeten terugzetten. Zijn ideologie zal dezelfde blijven, maar zijn gevoerde beleid zal ongetwijfeld minder radicaal zijn. De kwestie tegen Irak is immers de oorlog waar, na Vietnam, het meeste aantal Amerikaanse strijders sneuvelden. Nochtans ben ik er zeker van dat Bush zich niet gemakkelijk zal overgeven in Irak. Irak is eigenlijk de grootste mislukking van Amerika ooit en dat allemaal dankzij Bush. Er waren geen massavernietingswapens in Irak én Bush wist dat maar al te goed. Van Iran daarentegen, weet men wel héél zeker dat het bezig is aan een resem nucleaire wapens. Nochtans valt Bush niet binnen in dit land want we mogen ook niet vergeten dat er hechte relaties zijn tussen de twee landen en die relaties zijn er ook met Afghanistan alleen bij deze laatste het kleine verschil dat het hier niet om een land gaat maar over Bush zelf en Michael Moore heeft dat toch maar mooi geïllustreerd in zijn film Fahrenheit 9/11. Nu is Irak gemilitariseerd en daardoor zal de situatie in Irak altijd gevaarlijk blijven en zo ook in de rest van de gemilitariseerde wereld. Eigenlijk zou Bush beter praten in plaats van oorlogje te spelen.Dit is een reden waarom men misschien wel vóór de minder oorlogszuchtige Kerry had moeten stemmen.

Om het kortweg te zeggen: de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen zijn regelrecht een ramp en zullen grote gevolgen hebben. Ook voor mij en voor u. Wat die gevolgen zullen zijn zal de toekomst wel uitwijzen, maar dat we iets moeten doen aan de situatie van nu, is wel van cruciaal belang.

Enhanced by Zemanta

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *