Een jongetje van tien

Vandaag had ik een gesprek met een jongen van tien.

“Hoe oud ben jij? 15? 19?” vroeg de jongen me.
“Nee, ik ben welgeteld zeventien jaren hier op aarde aanwezig” antwoordde ik.
“Rijd jij al met de auto?” vervolgde hij nieuwsgierig.
“Nee.” antwoordde ik kortaf.
“Je hebt toch wel een brommer dan?” ging hij enigszins op een verbaasde toon verder.
“Nee, ook dat niet.” zei ik hem.
Wederom had ik de jongen moeten teleurstellen.
Ik was niet écht een grote jongen van zeventien voor hem. Bovendien had ik zijn opgedrongen beeld van die jongen van zeventien afgebroken, kapot gemaakt, volledig geruïneerd. Soms kan de waarheid toch zo ontnuchterend zijn. Althans, vandaag werd dat toch maar weer eens benadrukt.

En ik droomde dat ik een jongen van tien was.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *