Duiding bij Categorieën

Ik heb zopas enkele categorieën verwijderd. De categorie Algemeen bestaat nu niet meer om ik dacht dat die net wat té algemeen was. Ook werd Statusupdate gewijzigd in Weblog. Bij deze een duiding bij alle categorieën.

  • Code: Een verzameling van alle items die betrekking hebben tot programma code of het concept van programmeren.
  • English: Alles dat ik ooit op deze blog publiceerde en waar bovendien het Engels als taal in voorkomt staat in deze categorie.
  • Leven: Deze categorie gaat over mijn dagelijkse leven. Als een item gepubliceerd is onder Leven en Woorden te samen, zit er een halve waarheid in of schreef ik een verhaal waar waargebeurde feiten in voorkomen, vaak subjectief interpreteerbaar.
  • Muziek: Alle muziek gerelateerde artikels komen hier in te staan.
  • Opinie: De volledige rist artikelen, gestigmatiseerd door mijn opinie.
  • Projecten: Projecten die mij bezig houden of waarin ook blijk aandeel is.
  • Weblog: Berichten die u informeren over het reilen en zeilen van deze weblog .
  • Web: Websites tot weblog systemen die doorspit worden of andere evenementen op het www die tot mijn verbeelding spreken.
  • Woorden: Soms heb ik de neiging om verzinsels neer te pennen, om ze om te vormen in een literair verantwoord tekstje omdat ik van mening ben dat een blog ook qua taalgebruik als kunstwerk mag uitstralen.

Merk op:

  1. Dit item wordt regelmatig geupdate zodat u perfect weet hoe u de verschillende categorieën kan interpreteren, door mijn ogen gezien. Dit kan bijvoorbeeld handiger zijn bij het zoeken naar iets op deze weblog.
  2. Ja, ik weet dat WordPress de mogelijkheid biedt een beschrijving mee te geven aan elke categorie afzonderlijk maar zo is het net iets efficiënter.

The Life And Opinions of Mine

I should seem now and then to trifle upon the road, – or should sometimes put on a fool’s cap with a bell to it, for a moment or two we pass along, – don’t fly off, – but rather courteously give me credit for a little more wisdom than appears upon my outside; – and as we jog on, either laugh with me, or at me, or in short, do any thing, – only keep our temper.

Het voorgaande is een extract van The Life and Opinions of Tristram Shandy, één van de eerste geschreven novels. Het fragment is naar mijn mening het ultieme voorbeeld van het concept van lifeloggen, zo beleef ik althans dit fenomeen. Dit was trouwens ook de oorspronkelijke idee achter de novel. Belevenissen neerpennen, inzichten aan de man brengen en gewoon een deel van je leven prijsgeven. Misschien leef je helemaal op in mijn schrijfsels, of lach je me uit, vind je me zielig, ben je even akkoord met de standpunten die ik verwoord. Hoe of wat je hier ook komt zoeken, ik ben blij dat ik gelezen word want ik schrijf heden ten dage graag. Je bent nu mijn leven aan het doorbladeren. De dikte van dit boek zal de toekomst wel uitmaken.

My Impressions

Ik zou zeggen neem een paar foto’s van je kamer/appartement/huis zet ze online en post het even in de reacties dat is als je er zin in hebt natuurlijk.

Ik zet het wel even op mijn blog dacht ik zo. U moet maar kijken, kijken en kijken en ik geef u de volledige vrijheid om zelf maar een persoonlijke invulling geven van de beelden hieronder. Fantasie alom. En hoe ziet jouw kamer/huis/appartement er dan wel niet uit? Een beeld zegt meer, laat maar ‘ns zien aan ons!

Flits!

Wim Geysen zorgde er voor dat vandaag de tranen opwelden! Flits heette de monoloog die hij opvoerde. Flits werd geschreven in opdracht van Ouders van verongelukte kinderen. De monoloog handelt over enkele jongeren die een avondje op de lappen gaan. Het zou een ongelooflijke levendige avond worden waar er gedanst en plezier zou worden gemaakt en waar de alcohol rijkelijk zou worden geconsumeerd. Eéntje om nooit meer te vergeten dus. De avond eindigt jammer genoeg ook dramatisch onvergetelijk.

Het was subliem om te zien hoe in de monloog de euforie naar een climax evolueerde om daarna abrupt, door een flits, te veranderen in een zwart gat. Zonder afscheid. Flits was niet zomaar een theaterstuk, het bezat een meerwaarde. Het is moeilijk om over een dergelijk thema een monoloog te schrijven volgens mij. Gedurende heel de opvoering overheerste er stilte in de zaal. Niet als negatief bedoeld. Misschien waren er veelal mensen die zich in de situatie herkenden of anderen zoals mij die nu beseffen dat weer een verkeersongeval met dodelijke afloop niet zomaar iets is, dat het ons ook zou kunnen overkomen. En dat wilde Wim ook. Hij wilde geen eerbetoon. Voor velen misschien een pijnlijk thema. Ik denk dat we allemaal wel met het drukke chaotische verkeer in ons belgenlandje worden geconfronteerd. Misschien is het wel ‘ns goed dat we even kunnen stilstaan bij de dodelijke verkeersongevallen die dagelijks tal van doden voor we met onze fiets of auto weer eens het bijna onbevaarbare verkeer induiken. En dat is wat Wim Geysen ook wilde aantonen.

Nieuwe tooltip en contexthelp kleuren

Ik ben nu volop aan het programmeren aan Startup Manager 2.0. Ik heb nu enkele kleuren voor de tooltips/contexthelp die ik er goed uit vind zien (de bovenste zijn de huidige). Omdat ik niet zo goed ben in kleuren kiezen en omdat u de kleuren zeker mooi zou vinden, haal ik uw hulp erbij. Als u liever hebt dat ik de “originele” microsoft kleuren gebruik, mag u dit natuurlijk ook zeggen.

Graag zou ik uw mening weten over deze kleurtjes.
Welke kleuren vind u het beste? Links staan de tooltips en rechts de contexthelp.

(gelieve te antwoorden zoals vb. tt:a / ch:c waarbij tt staat voor tooltip, ch voor contexthelp, en a, b of c voor de kleuren (bovenste kleur a, middelste b, onderste c))

Alvast bedankt!

Glenn

Was je in een Struik

Ik was denk ik één van de eersten die Struikgewas met het blote oog te zien kreeg want het moest nu toch wel lukken dat ik niet om zes uur afstemde. De groepslog van dominiek is zelfs meermaals in de media opgedoken. Misschien tijd om eens een opiniestuk je te schrijven.

Het concept van Struikgewas is als collectieve weblog zeker een ingenieus initiatief. Krachten bundelen, iets wat ik in een nabij verleden ook al deed met de groepslog (los van het feit dat ik het woord groepslog destijds nooit in de mond nam) CNX genaamd. Met CNX liep het echter niet af zoals ik het allemaal had gepland en wenste en daarom hoop ik ook dat Struikgewas niet in hetzelfde schuitje beland. Nochtans moet ik zeggen dat ik een beetje teleurgesteld ben in Struikgewas, dat het niet mijn ding lijkt te zijn. Dat heeft verschillende redenen. Ten eerste moet ik zeggen dat het design erg formeel overkomt met een standaard Verdana geformatteerde tekst, een want nu heb ik de indruk dat struikgewas een e-zine is en dat was zeker niet de bedoeling. Een hogere waarde instellen voor de line-height, padding en een bredere margin zou ook geen kwaad kunnen. Het is me een beetje te veel struik, ik ben van mening dat meer wit wonderen zou kunnen doen. Ik vind dat een gebruiksvriendelijke en esthetische verantwoorde design van fundamenteel belang is, maar voor een weblog primeert de inhoud toch nog altijd en dat geldt ook voor Struikgewas.

De inhoud van Struikgewas is op en top in orde maar ik mis een maatstaf. Zoveel categorieën, zoveel persoonlijkheden die veelal goed schrijven, maar waar is het noorden? Waar moet ik beginnen te lezen? Bits, bytes (zelfs megabytes) vliegen in het rond over mijn scherm en onrust overheerst het scherm. Misschien moet ik voor mezelf nog even uitmaken wat ik wél en niét wil lezen, wat verder kijken dan men neus lang is maar ik wil in ieder geval regelmaat. En dat is wat ik kwijt wilde.

Onze Grootste Belg

Binnenkort, meer bepaald op 27 november, weten we wie onze grootste Belg is en daarmee bedoel ik wel degelijk dat de keuze alleen maar iets zal zeggen over hetgeen wij heden ten dage belangrijk vinden, net zoals de nederlandse tegenhanger waar Pim Fortuyn als grote winnaar tijdens de finale uit de bus kwam omdat hij enkele maanden eerder werd neergestoken door een Marokkaan. Zouden wij Belgen ook een dergelijk toch wel engiszins controversieel figuur kiezen? Neem nu Leopold II, verwonderlijk hé dat hij niet prijkt op het lijstje. Nochtans staat hij momenteel wel op de derde plaats in de publiekslijst. Bovendien is die man dan nog eens het ongeluk van België zoals ik onlangs in Humo las. U weet of u weet niet, de kongokwestie heeft veel te maken met deze Leopold II. Of wat moeten we denken als een Filip De Winter in dat lijstje boven eindigt, wat zal er dan gebeuren? Wat ik eigenlijk maar wil zeggen is dat heel dit ding opgezet spel is en uiteindelijk toch maar draait om mediageilheid en manipulatie. En mensen houden daar blijkbaar van, zélfs ik schrijf er over.

Oh en wie is mijn allergrootste Belg momenteel denk je? Tom Lanoye. Waarom? Een wijze man, een meesterlijke schrijver en een idioot brilletje. En ik wil nog even kwijt dat die genoemde vrouwenbeweging(en) maar zwijgen moeten want is het niet logisch dat er meer mannen genomineerd zijn dan vrouwen? De geschiedenis wijst dat althans toch uit en het gaat over de Belgische geschiedenis dames, niet over de plaats van de feministische vrouw vandaag in een staat als België!

Kutten

En toen was het alweer donderdag. Ik weet het, je hebt de laatste dagen weinig van me gehoord. Ik hoor u al denken dat u nooit véél van mij gehoord hebt (heeft laten we hier maar achterwege want dat klinkt nog net iets té formeel). Enfin, ik zou beter iets nuttigs neerpennen hier. ‘T is dat ik u ook zoveel interessants mee te delen heb. De voorbije dagen heb ik niet écht iets zinnigs gedaan. Je zou het kunnen noemen als iets in de trend van kutten wat de reden is dat ik nu weer op windows 98 vertoef. Nee, dat is zeker geen nostalgie.

Vandaag echter heb ik de film Hero gezien op aanraden van stijn de meyere weliswaar. Het was dié film welke ik voorgeschoteld kreeg bij de vraag naar een zogenaamde esthetische bespreekbare film. Wat een beeldende verademing is me die film seg! ‘K heb zelden zo’n mooie beelden gezien. De verschillende camerastanden, de overweldigende gevechtskunsten van Jet Li en die sublieme weergave van verschillende onderdelen van de natuur, fantastisch gewoon. Het verhaal mag dan eerder neigen naar een gebeurtenis, desalniettemin sleurt het plot je in een kolk van morele bedenkingen! Vermoeiend, in het begin een beetje ingewikkeld maar zeker niet langdradig. Ik heb er van genoten en de film heeft blijkbaar een opvrolijkende werking op mij.

Morgen ga ik boompjes planten alsook zaterdag en dan is de paasvakantie weeral voorbij. Misschien dat het stilaan tijd wordt om mijn boekentas eens open te maken.

Wat deze weblog betreft, ik vind dat er het één ander dringend een opknap beurt nodig heeft. Je zal wel zien!

Onmogelijk Te Vergeten

Okee, ik ben al ietsje langer terug van de eindejaarsreis maar hier toch iets dat op een klein verslagje zou moeten gelijken.

Ik ga er niet veel woorden aan vuil maken want ik denk dat u in slaap zou vallen moest ik een esthetische, rationeel getinte bespreking geven van la Provence.

Cavaillon, de fameuze Pont-du-Gard, het beklimmen van de Mont-Saint-Victoire, de wallen van Aigues-Mortes, een rist pizza’s, vrijheid, route du soleil, abdij van Sénanque, mooie steden zoals Avignon en Aix-en-Provence, wisselende bewolking doch vele zonnestralen, wijnproeven, vermoeidheid en hysterisch paard. Steekwoorden (ik ben er vast nog een hoop vergeten) dus die u al genoeg zouden moeten zeggen.
Kortom, een reis om nooit meer te vergeten.

En om nog maar te zwijgen van de domme Provence foto’s die ik maakte want foto’s zeggen toch zoveel meer, niet dan?