Uitzendarbeid

‘K wilde per se bij Saturn gaan werken want dat was perfect mogelijk, zo vertelden ze me bij Randstad. Drie weken heb ik vol moed gesmeekt aan de telefoonllijn. Ik heb gefaald. Telkens kreeg ik valse hoop, werd ik aan het lijntje gehouden tot vervelens toe.

Maar goed, morgenvroeg begint bij ‘t Kruidvat mijn eerste klus. En dan kunnen we centjes incasseren.

Wie zoekt die vindt!

Vindt maar eens een bedrijf dat bereid is mee te werken aan een onderzoeksstudie van beleidsinformatica ! — een betere benaming ontbreekt me.

Ik heb letterlijk tientallen organisaties gecontacteerd met de vraag of men bereid was om een waardeketen— je weet wel, zo’n value chain — zou kunnen opstellen. Zo’n waardeketen geeft aan  welke bedrijfsprocessen er kunnen onderscheiden worden en hoe ze ondersteund worden met IT-applicaties. En maandag is de deadline al.

Mja, ik weet niet waar het aan lag maar vordering was verre zoek. Lag het aan mijn schrijfstijl of misschien het feit dat mijn e-mail te direct en te lang was? Ok, ik besef goed genoeg dat managers een druk leven hebben maar ik ben niet vies van een antwoord op een vraag. Ik heb toch altijd geleerd dat je nooit een aanbod mag afwijzen. Een regelrechte non heb ik meer dan eens mogen horen. Of men reageerde gewoonweg niet of ik kreeg een mooie verklaring; de ene verantwoording al origineler als de andere:

  1. we zijn bang voor bedrijfsspionage;
  2. onze IT-verantwoordelijke is voor lange tijd afwezig;
  3. wegens organisatie-omstandigheden kunnen we u niet van dienste zijn

Kregen onder andere een hoogst persoonlijke mail (arrogantie alom) van mij: De Koninck, InBev, Dierengezondheiszorg, All Crump en Pasec. En flyer.
Maar wat hoor ik vandaag? Bam: MCC; een vzw dat zich met melkkwaliteit en melkproductiecontrole (wat een woord!) bezighoudt gaat in op ons aanbod. Zelfs een afspraak. Een opluchting, maar ik had toch liever een commerciële organisatie geïnterviewd. Zoals flyer. Gelukkig dat we nu tenminste niets uit de duim moeten zuigen.

Maar voor de rest: één en al euforie. Morgenvroeg om 10 uur afspraak.
Ik zou dringend ‘ns in mijn bed moeten kruipen eigenlijk.
Maar nee, ik ga nog niet slapen, ik ben aan het wegdromen bij de klanken van de band Air Traffic. Want geef toe: Fractured Life is toch wel een enorm strakke plaat.

Dia

Aaaaaargh. Het begint me stilaan te frustreren!

  1. Sneltoetsen werken niet.
  2. Bij het exporteren, naar eender welk formaat worden, wordt de helft niet weergegeven.
  3. Geen mogelijkheid tot inkleuren van de symbolen.

Je ziet het, ik ben aan het modelleren! ER-diagrams nog wel. En vertel me nu alstublieft niet dat het al achterhaalt is want dat weet ik ook wel. Ik beschouw het eerder als een oefening. Binnenkort ziet u hier één-en-al JSD.

Maar wat ik dus wilde vragen. Wat zijn zoal de alternatieven voor Dia? Freeware uiteraard.

Afgelopen dagen

Enorm, maar werkelijk enorm druk gehad de afgelopen dagen!

Woensdag, vroeg in de morgen, ben ik al naar de hoofdkantoren van mijn bank gerend om al het overgemaakte geld van de online-reservaties op te halen. Dan hoor je daar dat ze dat daar niet in kas hebben. Vloeken dat ik deed! Inderdaad, ik was dus genoodzaakt om bij de kantoorhouder zelf aan te kloppen maar ik zat verdomd vast in fucking Antwerpen. Ons mama was de redding bij uitstek! ‘S avonds dan, begonnen met de opstelling van Vendetta Fest en ‘s nachts men reservatielijst geupdate. Uitgeput dat ik was!

Vendetta Fest dan op donderdag was een enorm groot succes. Eén van de beste independent shows. Alles zat mee: het geluid en het lichtwerk was enorm strak, de menigte deed massaal mee en er waren nagenoeg geen incidenten. Dit zal nog lang na mijmeren. Op naar editie twee!

Gisteren ben ik naar het Never Say Die Fest geweest in Hasselt. De MOD is een fijne zaal maar het geluid was ondermaats. En het volk kut. Verrassing van de avond was This Is Hell. Toch, Parkway Drive en Comeback Kid waren ook de moeite. De rest was kut.

En nu terug routine.