They say these god damn kids got nothin’ on me, they just laugh and dance at insecurities.

Gisteren speelden The Blackout en support My American Heart in de Vaartkapoen in Brussel. Reden van het concert was voor ons de laatste band want My American Heart is een emo-band van formaat. Ze bouwden reeds lang aan de weg en met het album Hiding Inside The Horrible Weather bewijzen ze hun getalenteerd zijn. In de States hebben ze reeds een grote aanhang en het lijkt er helaas op dat ze dat succes in Europa niet gaan evenaren. Inderdaad, de fijne zaal was bijlange niet gevuld met slechts een tweehonderd taal kids die klaarblijkelijk allemaal voor The Blackout waren afgezakt. Ik vond het wel jammer, want in een genre met bands zoals Plainwhite T’s bereiken zij muzikaal toch een iets hoger niveau. En met slechts één gitarist rocken ze enorm hard. Oké, het plaatje mag dan uiteraard volstaan van clichés uit het wereldje waarmee ze wellicht in herhaling vallen, maar de manier waarop ze dat muzikaal begeleiden maakt het net iets anders dan de meeste bands in het emo-genre.

Bleef nog de vraag of ze live ook hetzelfde niveau konden haalden. Ondanks de enkele valse zanglijnen van de gitarist, spastische neigingen en bewegingen met het nodige gay-gehalte van de bassist (die er trouwens niet echt bij paste) vielen ze niet door de mand. Meer nog: ik vond ze geweldig. Ze speelden een heel range van gevarieerde nummers en voor ik het besefte was het halfuurtje voorbij. En het zindert nog steeds na. Wat The Blackout betreft wens ik kort te zijn. Ik zou me nogal beschaamd voelen moest ik muziek met gestolen gitaarriffs- en chords van andere bands in het eentonige, vervelende genre en opgefuckte zanglijnen van pakweg Madonna’s the prayer goed vinden. Toen de zanger met zijn blonde bles nogmaals You girls are all lovely zei werd het mij en mijn kameraad te veel van het goede. Dus: ergens in de helft van de set hop die auto in en naar huis waar we onderweg nog vol lof over de San Diego’ers hebben gepraat.

Het eerste concert van 2008 zit erop en ondanks de gillende tieners met hun papa’s en het ondermaatse The Blackout was het al meteen een voltreffer. Geniet nog even van de leuke videoclip voor The Shake, een van hun betere nummers.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *