Weet je, ik kijk ontzettend hard op naar ondernemers zoals Lorenz Bogaert (eigenaar van Netlog, dertig miljoen leden) en vele anderen. Ik gun het hen allemaal enorm en ik ben er van overtuigd dat hun succes door hun eigen toedoen is, in plaats van louter geluk of toeval. Voor je succesvol bent moet je van aanpakken weten. ‘t Is dan ook niet voor iedereen weggelegd maar stiekem droom ik toch luidop van ondernemen, zo erg zelfs dat ik er aan tafel niet over kan zwijgen. Waar het hart van vol is zeggen ze dan.
‘t Is net zoals ik een jaar of zes was, toen droomde ik er van om brandweerman te worden, geïnspireerd door de LEGO brandweerkazernes- en wagens waar ik uren aan bouwde (brandweerman worden kan ik nog steeds, desnoods in bijberoep, wie weet). Je blijft echter niet eeuwig kind en toen ik een jaar of twaalf was werd duidelijk wat mijn leven voor goed zou bepalen toen mijn neef (toen nog programmeur/analist) de eerste computer bij ons thuis in de woonkamer installeerde.
Toen ik naar de humaniora vertrok wist ik dan ook meteen wat ik zou willen verder studeren en dat zou nooit meer veranderen wist ik. In-for-ma-ti-ca. Ik studeerde Moderne Talen Wiskunde, een richting met twee uurtjes informatica (lees: bureausoftware en Turbo Pascal), vandaar de keuze omdat er geen enkele richting meer informatica had voor zover ik weet. Heel wat tijd van men humaniora heb ik dan ook doorgebracht achter de computer. Zo direct na school altijd.
Op een gegeven moment had ik een boek over PHP gelezen, het was geloof ik ergens eind 2001 en ik was een jaar of 14. Het was toen dat ik samen met een al even gepassioneerde vriend een forum in elkaar heb geflanst. Ik was daar zo ontzettend fier op. En nog steeds eigenlijk. FunkyBytes Forum heette het. We hadden heel wat actieve leden en op den duur vonden er zelfs meetings plaats. Meeste kerels van mijn leeftijd brengen hun tienerjaren wel op een andere manier door kan ik mij voorstellen.
Uiteindelijk, na mijn humaniora, heb ik gekozen voor Handelsingenieur Beleidsinformatica en hoewel ik het niet altijd even gemakkelijk heb, heb ik absoluut geen spijt. Soms pieker ik daar wel ‘ns over, dat ik het veel gemakkelijker had kunnen hebben moest ik gewoon toegepaste informatica hebben gaan studeren. Ik had hoegenaamd geen idee wat voor stof men mij zou aanreiken en ik kan alleen maar beamen dat zo’n richting mij beter in staat stelt om beslissingen te nemen, op alle vlak. Vooral ook om te ondernemen en beslissingen te nemen (voor wie kent: ik ben de eeuwige twijfelaar).
En vandaag, realiseer ik me meer dan ooit dat ik de juiste keuze heb gemaakt en dat ik nog steeds een beetje brandweerman wil zijn voel ik het kind zijn weer in me opborrelen. Ik wil mensen ten dienste staan.
Elke dag weer sta ik versteld van het Internet, elke dag ontdek ik iets nieuws en leer ik bij. Sociale netwerken zijn een zegen voor mij. Ik sta soms perplex van de creativiteit van sommige zielen en dan hoop ik dat ik ook eens zo’n ideeën creëer. Second Life, Facebook, LinkedIn, Twitter enz. vind ik één voor één geweldig. Ooit wens ik ook een dergelijk gat in de markt te ontdekken. En als er daarbij geen plezier kan worden bijgemaakt, hoeft het voor mij ook niet meer (ik heb namelijk zo’n negatieve opvatting over eerzuchtige mensen). Maar ik kan alleen maar blijven dromen.
Wie weet?