Joy Division is steengoed

Ik ben vooral iemand die naar hedendaags muziek luister. Ik ben niet zo’n fan van 70-80-90 of pakweg Jimi Hendrickx, The Beatles of AC/DC. Hoe groots ze ook waren destijds, zelden neem ik de moeite om mij ook eens daadwerkelijk te wagen aan het luisteren naar de helden van toen. Dit weekend vormde echter een uitzondering.

Het begon allemaal met de intrigerende film Control, die handelt over het leven van zanger Ian Curtis van de band Joy Division. Ian lijdt aan epilepsie. Hoewel de artsen hem pillen voorschrijven, ondergaat hij allerlei neveneffecten. Het touren met de band en de gepaarde lange nachten met drank maken zijn leven er niet makkelijker op. Op de weg ontmoet hij de Belgische Annik Honoré waarop hij verliefd wordt. Zijn vroegtijdig huwelijk met Deborah, waarmee hij een kind heeft, staat daarmee op het spel en hij weet niet voor wie hij moet kiezen. Door alle verwikkelingen wordt hij wanhopig en pleegt hij uiteindelijk zelfmoord, vlak voor de band zijn eerste VS tour. Het tragische voorval betekende ook meteen het einde van de band.

Door middel van zwart-wit fotografie wordt de uitzichtloosheid nog sterker benadrukt en voor je het weet droom je weg en vertoef je in de late zeventiger jaren. Het is de negativiteit en de relativiteit van het leven en de absoluutheid van dilemma’s en keuzes als thema, die de film zo positief maakt. De dramatiek neemt je gevangen en laat je niet meer los. Wat wel opvalt is dat de film voornamelijk de nummers van Unknown Pleasures opneemt en niet deze van het album Closer.

De film heeft mijn hart gestolen en nu zit ik maar meteen de hele discografie van Joy Division te beluisteren. Hetgeen ze in hun korte vierjarig bestaan voortbrachten is subliem. Het is wegdromen van de eerste tot de laatste minuut, het is genieten van de rust, maar tegelijkertijd zo energievol en passioneel dat het muzikaal een hoogstandje wordt. Het is donker, keihard en deprimerend en het was er nog vóór het gothic genre. Het doet mij denken aan Editors en The Cure en hoewel het her den der al opgesmukt is met synthesizers, herken je nog wel de scheurende gitaren en de no-nonsense mentaliteit die het punk genre dat The Sex Pistols en Buzzcocks maakten zo beklemtoonde. Het is dan ook niet verwonderlijk dat zij het waren die het post-punk genre mee vorm gaven. Songs die je zeker eens moet luisteren zijn het bekende Love Will Tear Us Apart, She’s Lost Control, Decades, Transmission, Isolation en Twenty Four Hours. Joy Division: een echte aanrader dus wat mij betreft.

Voor mij een nieuwe blog alstublieft

Al een geruime tijd zit me iets dwars. Met graagte schrijf ik artikelen over mijn passie voor technologie en nieuwe media. Toch is dat niet zo evident. Het is vooral de Nederlandse taal die me hindert. Technische zaken zoals pakweg DataPortability, OpenID en Open Social zijn nu eenmaal niet zo eenvoudig uit te leggen als je het Nederlands als voertaal hanteert. Het probleem is dus, dat telkens ik een artikel aan het schrijven ben dat inhoudelijk wat meer technisch is, ik op heel wat beperkingen stoot, waarbij de taal de doorslag geeft.

Je kunt vele dingen doen dan. Of je blijft in het Nederlands verder schrijven, zoals onder andere Netlash, Erwin Blom en Usarchy doen. Ze schrijven wel over concepten als onder andere nieuwe media, marketing en usability. Ze slagen erin om behoorlijk wat diepgang te creëren en bereiken een grote menigte. Je moet al veel in huis hebben (wat zij dus doen en kunnen), om het in de schaarse Nederlandstalige blogosfeer waar te maken. Er zijn er maar weinigen die het hen na doen.

Een tweede optie is dat je afwisselt tussen het Nederlands en het Engels. Mijn oorspronkelijk idee was inderdaad dat ik hier sporadisch ook eens een Engelstalig artikel zou schrijven, zoals ik reeds eerder deed. Deze posts zouden dan mogelijk onder de categorie engels vallen. Persoonlijk vind ik dat niet zo verstandig, het afwisselen tussen Engels en Nederlands in één blog (toch zeker niet als ze gepresenteerd worden in 1 feed). Daarmee wil ik niets zeggen over de inhoud van de blog, integendeel zelfs; het getuigt van een heldere, universele geest. Het afwisselen zou ook niet zozeer de Nederlandstalige lezer vervelen, de meesten onder ons zijn immers het Engels vaardig. Dat is niet zo voor de anderstalige lezer, deze zou telkens ook geconfronteerd worden met de voor hem in het Latijn geschreven items. Het zou niet alleen noisy zijn voor de lezer, ook zouden de inconsistenties verwarring veroorzaken en ook mogelijk ergerlijk worden. Je retentie graad zal er wellicht onder lijden.

Er zijn genoeg Vlaamse bloggers (o.a. LVB, eMich) die het én in het Nederlands én in het Engels doen, dat is ook een mogelijkheid. Technisch zou het in WordPress alleszins ook geen probleem zijn. Zo heb ik bijvoorbeeld een prachtige meertalige blog plugin in werking gezien. Afzonderlijke feeds aanleveren voor een categorie/tag engels vormen ook geen obstakel.

Tenslotte kan je er ook nog voor opteren om gewoon een nieuwe blog te starten. Dat is wat ik beoog. Op krisvandenbergh.eu (ben ik nu een egotripper?) zal ik voortaan bloggen over mijn gepassioneerd zijn voor technologie en nieuwe media. Geschreven in het Engels, kan ik mij zichtbaarder opstellen in de hedendaagse discussie en aldus een ruimer publiek aanspreken. Ook creëer ik meer speelruimte voor dit blog en tenslotte geeft de .eu TLD het blog een internationale allure.

Wat gebeurt er dan met dit blog? Omdat er meer speelruimte is, komen hier de meer persoonlijke zaken aanbod. Maar er is ook aandacht voor humor bijvoorbeeld. Het kan feitelijk eender wat zijn.

Oh ja: het doet geen pijn om mij een duwtje in de rug te geven, dus bookmarken kan geen kwaad!

1001 Albums

Toen een maat van mij het boek 1001 albums you must hear before you die kocht, kreeg hij een idee. Wat als ik nu elke dag 1 à 2 albums beluister en die dan telkens kort becommentarieer, dacht hij. Het resultaat kan je op het blog 1001 Albums lezen. Begonnen met Frank Sinatra’s “In The Wee Small Hours” en eindigen zal hij hopelijk binnen 2 à 3 jaar doen met “Get Behind Me Satan” van The White Stripes. Ondertussen heeft de muzikaal belezen mens reeds 55 albums besproken. De blog verdient een mooi plaatsje in je feedreader; er zitten echte parels tussen!

10 fundamental differences between WordPress and Drupal

Nowadays, WordPress, the blogging platform, offers some pretty advanced features such as static page caching, the media library, widgets and user management. Where to draw the line with a full blown CMS such as Drupal for instance? These platforms are not only both written in PHP, they also are more or less based upon the MVC platform.

So, that makes a comparison valid and therefore I would like to briefly address 10 differences between Drupal and WordPress, which I believe are worth knowing. The list below is certainly not written to prove which platform is best (that just depends on your requirements), nor is it an exhaustive list of the differences. It is rather an attempt to show the discrepancy from a technical perspective and a functional point of view.

  1. First of all, Drupal is a Content Management System. It is designed to handle multiple situations: you could build an e-commerce site, but also a blog or corporate website for instance. Although WordPress can (I do not agree with some that say it is a CMS) be used as a CMS, it is still a state-of-the-art publishing platform and is specifically targeted at weblogs. Drupal is much more complex and has much more features.
  2. As a result of the previous, the average end user will be okay with WordPress because it is far more simple, easy and user friendly (e.g. the admin interface which is much more intuitive). You also may need some reasonable understanding of Drupal to be able to hack into it. Due to Drupal its complexity, you are more likely to suffer from scalability problems (e.g. Allowed PHP Memory Size exhausted).
  3. Both platforms breath extensibility: you are able to add functionality to the core. Drupal works with modules, while wordpress makes use of plugins. The difference is that modules are more straight-forward and more advanced. To give an example: Drupal uses built-in paging and access control can be specified seperately. Thus, I would say that plugins are a lightweight version of the Drupal modules.
  4. WordPress is designed to only work with the MySQL database. On the contrary, Drupal works with a database abstraction layer which allows the platform to connect with basically any database.
  5. WordPress ships with Akismet by default, a spam filtering service that is free for personal use. Drupal also has its own spam filter which is called Mollom. The difference is that the latter relies on context analysis and CAPTCHAs.
  6. Both platforms allow to override the look and feel using template files. WordPress has its own template tags. Templates in Drupal can also be parsed using template languages such as Smarty, PHPTAL and PHPTemplate. WordPress does not currently support this.
  7. Blocks in Drupal allow you to have content in different parts of a page. You have the ability to configure blocks from the admin panel. WordPress also lacks this functionality.
  8. WordPress is built around posts, pages, comments, links, categories and tags. Drupal has a uniform structure called nodes. You could think of nodes as objects, with the same underlying data structure. They can represent a blog post, a recipe, a news item, a story, an article etc. Developers can add features like ratings, comments, geolocation information and so on.
  9. Although Drupal is highly customizable, the WordPress community has much more themes and plugins available. However, because WordPress releases a new version every once in a while, third party plugins are version dependable.
  10. WordPress.com is an online community, where everyone can have their own blog. The idea is that anyone should be able to publish on the web without hosting the blog yourself. Of course, Drupal has no such thing, because the concept of Drupal is quite different as stated before.

Ik ben terug!

Ok, laat me even een aantal zaken verduidelijken.

Inderdaad, de blog was meer dan een week offline. Dat was volledig te wijten aan mijn hosting provider, mij treft dus geen schuld. Wat is er dan juist misgelopen?

Wat mij vertelt is, is dat er bij een database migratie naar een andere server blijkbaar data is verloren gegaan. Ik viel dus volledig uit de lucht. Endaar ik zelf geen backups maak, zou dit data verlies wel eens het einde hebben kunnen betekend van deze blog. Gelukkig (wat een opluchting!) was er nog wel een backup beschikbaar van vorige week.

Waarom heeft het dan zo lang geduurd? Naast het gegeven dat we van server veranderd zijn, is ook alles anders geconfigureerd en zijn alle wachtwoorden en gebruikersnamen gewijzigd. En ja, door de zeer gebrekkige communicatie (ik was zelfs niet op de hoogte van de verhuis) hieromtrent, was ik onvoldoende geïnformeerd. Bijgevolg heb ik belachelijk veel mails moeten versturen naar de helpdesk, maar meestal kreeg ik binnen het uur wel een antwoord.

Welke maatregelen neem ik? Ik hoor het Leah Culver op The Next Web conference nog zeggen: Your database is the issue. Voortaan is het dus anticiperen in plaats van reageren, en daarom heb ik ook onverwijld de WP-DB-Plugin geactiveerd zodat ik steeds een reserve kopie heb van alle data (waar ik tijd in gestoken heb!). En ja, de service bij Neostrada is bijzonder bedroevend, maar ik mag niet klagen, de prijs/kwaliteit verhouding is goed. Veranderen van hosting provider zit er dus nog niet direct in.

Enfin, uiteindelijk is alles in orde gekomen en zijn jullie ook ingelicht. Ik heb er meer dan ooit zin in (ja ja, de examens zijn afgelopen!), dus we zullen er eens een lap opgeven!