Bedenkingen bij de Summize overname

Wat al langer er aan zat te komen is gebeurd: Twitter heeft Summize overgenomen. 5 van de 6 werknemers stappen over naar het bedrijf dat bekend staat om zijn Fail whale, terwijl de CEO Jay Verdy zich zal engageren voor een nieuw project.

Summize is een zoekmachine die ontwikkeld is door verder te bouwen op Twitter aan de hand van API. Bedrijven gebruiken het onder andere om getwitter over hun producten/diensten te monitoren in de zin reputatie management. Mij verwonderde het aanvankelijk wel dat Twitter deze toch wel elementaire zoektfunctionaliteit niet zelf ontwikkelde. Het is haast absurd, want de uit 140 karakters bestaande tweets worden bijgehouden en geïndexeerd door Summize, in hun eigen databank.

Summize is trouwens niet de enige Twitter zoekmachine; alternatieven zijn Tweetscan, Twellow en Twittertroll.  Ofschoon ze alternatieven zijn, zijn ze ook concurrenten. En daar zit het hem nu juist in: het is een zeer slimme zet van Twitter om de zoekrobotten tegen elkaar uit te spelen; Twitter hoeft namelijk zelf geen zoekfunctie meer te bouwen en het beste alternatief wordt eruitgekozen. Summize is nu net superieur: de gelikte user interface, de features (o.a. zoekoperatoren) en de kwaliteit van de zoekresultaten getuigen hiervan.

Insourcing

Geen twijfel dat de overname een belangrijke gebeurtenis is en de impact hiervan valt niet te onderschatten. Zullen er nog overnames van API applicaties volgen? Zullen andere bedrijven het fenomeen overnemen?

Hoewel er bij de Summize kwestie in zekere mate sprake is van outsourcing, observeer ik het zelf als vorm van insourcing, maar dan wel van diensten. Twitter is oppurtinistisch en zegt: laat de ontwikkelingen maar begaan en we lijven het beste wel binnen. Een goedkope overname? De overname prijs blijft vooralsnog mysterieus, maar zal een belangrijke indicatie vormen voor toekomstige overnames en de omvang/belang aantonen van het intrigerende fenomeen.

Creatieve destructie en relativiteit

Voor mij is Twitter groots. Net zoals voor mezelf, is Twitter voor vele andere een dagelijkse bezigheid. Maar is Twitter zo disruptief? Het is alleszins relatief, aangezien Facebook al langer het potentieel van Twitter in zag en het idee heeft overgenomen onder de vorm van een status module. Dat is trouwens maar één voorbeeld, ze hebben ook een mini-feed geïnspireerd op Friendfeed. Leidt dit tot creatieve destructie en wordt Twitter slechts gebruikt door early adopters en social media enthousiastelingen en gaat het de grote massa voorbij?

Het belang van microblogging systemen is geenszins te onderschatten: het zijn spannende tijden, vergelijkbaar met de hoogdagen van IRC in de jaren negentig. Niet verwonderlijk dus dat invloedrijke blogs als TechCrunch en R/WW het haast over niets anders hebben.