Go go Leterme!

Hoe hard hij ook geprobeerd heeft, het mocht niet baten: Leterme is drie keer gebuisd. Alles zit muurvast en zo kunnen we niet verder, luidt het. De deadline van 15 juli voor een communautaire akkoord werd niet gehaald. Het federalisme is verleden tijd en moet plaats maken voor het confederalisme. De bal ligt in het kamp van de Franstaligen, zeggen ze bij het kartel CD&V/NVA, terwijl Wallonië zegt dat de bal in het kamp van het kartel ligt.

FAIL Leterme

Van Leterme werd véél verwacht. Hij zou eindelijk de staatshervorming doorvoeren. Niet dus. Treft hem nu schuld? Neen! Het zijn de Franstaligen die roet in het eten gooien. Als ze nee blijven zeggen komen we nergens. Ze willen blijkbaar wel een staatshervorming doorvoeren en blijven geloven in Leterme, maar dat maakt hen er niet geloofwaardiger op. En nee, ik heb niets tegen onze Zuiderburen. Waarom zou ik ook? Hun attitude is desalniettemin on-aan-vaard-baar. En Joëlle Milquet is een straffe madam: ze wil een oplossing vóór 21 juli (de nationale feestdag, hé). Uiteraard in haar eigenbelang, en weer legt ze ons op de pijnbank. Ze wil Leterme buiten spel zetten door de dialoog te blokkeren en telkens nee te zeggen. Haar hormonen zijn duidelijk uit balans; iets anders als non komt er niet echt uit.



Laat ons eerlijk zijn. Een deadline zegt niets, het gaat hier over de toekomst van België; dat is niet op één-twee-drie opgelost. Het is niet dat we niet geïnteresseerd zijn of dat het ons onbewogen laat. Zo durft men zelfs politiek bedrijven correct vergelijken met project management: een IT project faalt omdat men over budget en tijd zit of omdat men buiten scope zit. Nog meer IT zelfs: kijk naar het positieve wat we doen in softwareontwikkeling en interaction design.

Maar to the point. We moeten niet rond de pot draaien, er moet nu een oplossing uit de bus komen. De koning die opgezadeld is met de situatie moet klare taal spreken en het Paleis moet Leterme zijn ontslag niet aanvaarden. Laat de huidige regering zijn ding maar doen! Immers: Dehaene, Van Rompuy en zelfs Peeters slaagden er niet om de van België op te lossen. Wie gaat het dan wel oplossen? En hoe? Vertel me dat maar eens. Reynders aan de macht? Laat me niet lachen. Of hoe de splitsing van een kieskring kan lijden tot het in twijfel trekken van de Belgische Staat. Misschien is het wel omdat we in een tijd leven waar welvaart ondenkbaar is, waar we koopkracht hebben en een hoge pensioenuitkering mogen ontvangen. Enfin, al goed dat we met heel de situatie nog kunnen lachen.

Nee, ik blijf geloven in België. Beide partijen moeten water bij de wijn doen. Geef de deelstaten en regio’s meer financiële middelen en bevoegdheden zodat ze onafhankelijke beslissingen kunnen doorvoeren, splits Brussel Halle Vilvoorde. Alleen dat is een garantie voor het voortbestaan van België. Samen zijn we sterk: eendracht maakt macht.

Ik reken op jullie, Franstaligen!

11 thoughts on “Go go Leterme!”

  1. Veel waarheden, veel waarheden…
    Nochtans vind ik het niet slecht om Reynders eens z’n ding te laten doen. Heb je ’em al gehoord? Schrik dat ie heeft om formateur te worden 🙂 “Nee, aub, laten we vooral verderdoen met deze regering en ik minister blijven…” 😀

    Als de franstaligen naar de oplossing moeten zoeken, hoeven wij onze nek eens niet uit te steken. En als hun voorstellen echt onaanvaardbaar zijn, zijn de Vlamingen diegenen die eens “non” kunnen zeggen…

    Het voorstel om met deze regering de socio-economische problemen op te lossen en het communautaire probleem los te koppelen vind ik nog niet zo een slecht idee. Men mag het dan wel niet op de lange baan schuiven anders zijn we weer verkeerd bezig… Maar over beide zaken eens apart nadenken, lijkt me niet slecht. Het is immers het communautaire dat de boel strop doet lopen. Een akkoord over de begroting bv is er immers wel…

  2. De media hebben je flink weten te bespelen. Het is maar wat simpel om de schuld bij de Franstaligen te leggen zonder de grote beloftes van CD&V voor de verkiezingen een keer tegen het licht te houden.

    “Brussel-Halle-Vilvoorde; 5 minuten politieke moed en het is gesplitst.”
    Het getuigt van lef van een provinciepoliticus (politieke ervaring van Leterme: partijvoorzitter en Vlaams minister-president) om zulke straffe uitspraken te doen over een probleem waar een politicus als Verhofstadt, die in heel Europa geroemd wordt, niet kan oplossen. Verhofstadt heeft overigens het dichtst van alle politici van de laatste jaren bij een oplossing voor BHV gestaan, maar toen bliezen de sossen ineens aftocht. Maar, back to Leterme, hij blaast in deze hoog van de toren, zonder dat hij het politieke mijnenveld vantevoren verkend heeft. Hij weet niet waar de gevoeligheden liggen en vertoont zoveel overmoed dat de Franstaligen onmiddellijk die Leterme willen “pakken”, om het zo maar te zeggen. Natuurlijk, het grondwettelijk hof heeft gezegd dat BHV gesplitst moet worden, maar mij lijkt het belangrijker om er hier onderlang en samen over eens te raken dan in de media te roepen dat dat varkentje zo gewassen kan zijn. Leterme reed zich hier in principe al vast.

    “De Vlamingen willen een grote staatshervorming.”
    En wat wil nu lukken? De Walen willen dit niet. Laat ons overigens maar eens koppen gaan tellen want niet ALLE Vlamingen zijn zo tuk op die staatshervorming. Er zijn Vlamingen die met andere zaken bezig zijn dan met de “politiek om de politiek”. De Walen beloofden aan hun kiezers dat er geen staatshervorming zou komen en uiteindelijk komen zij hun beloftes ook maar wat graag na. We zitten met andere woorden in een land waar in het noorden het tegengestelde beloofd wordt aan de kiezers als in het zuiden. Het enige antwoord hierop is in principe een “federale kieskring” voor een belangrijk gedeelte zetels in de kamer. Hierdoor moeten politici uit het noorden opnieuw rekenschap afleggen aan kiezers in het zuiden en vice versa. Misschien komt er dan opnieuw wat stabiliteit in de politiek, want dat is de enige manier waarop politici in het hele lang rekenschap zullen moeten afleggen aan hun kiezers.

    “Wie gelooft die mensen nog?”
    Ik geloof alvast Leterme allang niet meer. Hij kan het niet oplossen en hij is de man die deze catastrofe in gang heeft gezet, niet de Franstaligen.

  3. @Mathijs: Mooie en constructieve reactie!

    Misschien is Leterme inderdaad wat overmoedig geweest (getuige daarvan zijn de vijf minuten politieke moed) en de titel van deze blog is vrij radicaal. Doordat echter de klemtoon voor de nieuwe regering van meet af aan bij de splitsing van BHV lag, is het faliekant verkeerd afgelopen. Maar dan nog, zulke grote woorden neem je als politieker niet in de mond. De hamvraag blijft echter wie er wel in zal slagen BHV te splitsen en een staatshervorming doorvoert.

    Natuurlijk zijn niet alle Vlamingen dergelijk politiek standpunt toegedaan, maar deze regering is verkozen door de meerderheid. Ironisch genoeg wil het Zuiden wel verder met deze regering.

  4. @Kris: Inderdaad, de hamvraag blijft: “Wie kan het wel?”
    Ik vind persoonlijk dat Mathijs ongelijk heeft als hij zegt dat het Leterme is die de catastrofe in gang heeft gezet. Ik geloof nog steeds in Leterme. Hij is zowat de enige politicus die zijn ernst en eerlijkheid erbij houdt en zijn ontslag toont duidelijk aan dat hij er niet op uit was zijn premierschap koste wat het kost te behouden! Hij heeft er verdorie zijn gezondheid voor ingeschoten. Die man heeft moeten opboksen tegen een sfeer die gewoon niet rijp was voor een akkoord. Men heeft hem van de meet af aan geen vertrouwen gegeven. En dat kan misschien verklaard worden doordat hij in het begin er nogal hevig tegen aan is gegaan, okay, daar is hij misschien te overmoedig geweest. Maar dan heeft hij spijtig genoeg geen tweede kans meer gekregen en is het van kwaad naar erger gegaan ondanks zeer goede en redelijke pogingen van Leterme.

    Ik ben er zeker van dat de staatshervorming tijd vraagt. Een deadline opwerpen is niet de oplossing, zoals Kris ook al zei. De Walen willen verder met deze regering om de socio-economische zaken verder op te lossen en de staatshervorming apart te bekijken zonder deadline. Zoals ik al zei is dat goed maar dan mogen ze het niet op de lange baan gaan schuiven anders zijn we verkeerd bezig. En zijt maar zeker dat de Franstaligen absoluut niet staan te springen om de taak van Leterme over te nemen hoor! Zoals ik al zei, het zou niet slecht zijn dat zij eens een oplossing tot het probleem zouden aanreiken…

  5. De verkiezingsbeloften, daar heeft Leterme en anderen het spel in gang gezet. Zijn ontslag toont net aan dat hij tot alle prijs bereid is om spelletjes te spelen, het was namelijk dit of op zijn partijbureau de boel te komen uitleggen. Hij heeft, allicht in topoverleg met de partijraad, beslist om zijn ontslag aan te bieden; op dat moment had hij niets meer om uit te moeten leggen, hij was immers premier af.

    Het was zo voorspelbaar als wat dat de koning op dat moment zijn ontslag niet zou ontvaarden:

    1) We zijn een land in “crisis”, als we nu zonder regering zouden vallen zou de hele economie onderuit zakken (voor zover dat nu nog niet het geval is).

    2) Er is geen alternatief dan blijven praten. Zolang BHV niet gesplitst is, zijn verkiezingen niet grondwettelijk (maar er zijn natuurlijk wel een aantal achterpoortjes waarmee dat opgelost KAN worden, bv als een deel van de verkiezingen wel grondwettelijk verklaard heeft). BHV is dan ook wat mij betreft het enige probleem waar dringend schot in dient te komen en waar de Franstaligen wel falen, maar zeg nu niet dat Leterme omtrent BHV in z’n communicatie niet gefaald heeft. “5 minuten politieke moed”, “wie gelooft die mensen nog”, etc. Ik blijf erbij, hadden de sossen twee jaar terug het akkoord van Verhofstadt niet gekelderd dan had het “grootste” probleem van de baan geweest.

    Het probleem is dat deze politieke klasse vooral niet meer de kunst van het onderhandelen beheerst. Vroeger zaten de zusterpartijen wekelijks samen, deze politieke generatie doet dat niet meer en je ziet wat ervan komt. We zitten gewoon met een politieke generatie die onvoldoende de finesses van het communautaire spel beheerst.

    Wat betreft die deadline: die is steeds gesteld door CD&V-NV.A, de mensen die met andere woorden achter Leterme zouden moeten staan. We zijn overigens een paar keer dichtbij akkoorden geweest (zelfs al in oktober 2007 als ik me niet vergis), maar toen heeft het partijbureau van CD&V en NV.A Leterme teruggefloten. Voor hen betekent een compromis gezichtsverlies, maar zonder compromissen is er geen mogelijkheid tot regeren. Met andere woorden, met het fantastische (noot: sarcasme) kartel is in principe net zogoed te besturen als met het Vlaams Belang.

  6. @Mathijs: Wat gij daar “het spel” noemt, dat dan misschien in gang is gezet door de verkiezingsbeloften van CD&V/ N-VA, is de staatshervorming die zo stillekesaan toch wel ies nodig is. As Leterme en Co hunne kop niet hadden uitgestoken, dan had iemand anders het moeten doen. Als die niet gelukt waren hadden die ook bakken kritiek over zich gekregen. Het is dus met andere woorden gemakkelijk om hier kritiek te komen geven, daar staan en het doen is wat anders. Het is niet omdat ze hun beloften niet hebben kunnen nakomen dat ze moeten afgeschoten worden. Als zij het nu nog niet in gang hadden gestoken, hadden we het later nog op ons bord gekregen…

    Wat die crisis betreft en een vermindering vd koopkracht, kijk rond u en gij zult zien. Wordt er minder gekocht? Ligt de economie op zijn gat? Integendeel, stap de mediamarket of gelijk ik gisteren de Fnac binnen, en daar worden voor 100Euros gekocht. De koopkracht gaat helemaal niet achteruit! Niettemin zijn er verschillende socio-economische problemen zoals de brandstofprijzen (er wordt nochtans niet minder gereden, of meer met het openbaar vervoer gegaan) die opgelost moeten worden, maar zo sterk as men beweert, heeft het volk daar geen last van.

    In punt twee kan ik u volgen. Dat had Leterme zijn probleem niet meer mogen zijn. Dat had Verhofstadt moeten oplossen. Daar zijn blunders gemaakt.

    “Zusterlijk” betekent zoveel als “we maken daar wel eens een compromiske over”… Deze keer zijn de Vlamingen niet zo toegevend geweest en dan blijkt dat we ineens niet meer tot een akkoord kunnen komen. Aan het onderhandelen zal het echt niet gelegen zijn…

    De deadline kwam vaak uit de NV-A hoek van het kartel. Het kan me trouwens eigenlijk niet echt boeien van waar die deadline steeds kwam, wat ik wel weet is dat het fout was. Maar dat weet je ook alleen maar als je het eerst hebt toegepast. En op alles dat niet werkt, daar komt natuurlijk kritiek op. Ik denk dat ik niet alleen ben in mijn vrees voor het op de lange baan schuiven van de staatshervorming wanneer de onderhandeling meer tijd wordt gegund. Die akkoorden zullen deels ook wel tot stand gekomen zijn OM de deadline te respecteren. Een deadline zorgde voor wat druk op de ketel. Daaraan kun je nu net trouwens het recht door zee-gedrag van Leterme zien. Als hij, toen die akkoorden op stapel stonden, gebroken had met de NV-A, dan hadden we nu die staatshervorming gehad. Maar als je beslist om in zee te gaan met een partij dan moet je ze niet van de boot gooien eenmaal je op open zee zit… Hoe meer volk, hoe lastiger het besturen is. Een dictatuur is heel gemakkelijk te besturen hoor…

  7. Henk, zeg me nu voor één keer is waarom die staatshervorming zo hartgrondig nodig is. Niemand (echt NIEMAND) van de CD&V-stemmers heeft me daar tot nu toe inhoudelijk van kunnen overtuigen. Gaan we dan zoveel efficiënter bestuurd worden? Ga ik dan plots in aards paradijs Vlaanderen wonen? Iemand moet me dat eens uitleggen. Mij lijkt het dat er sowieso een aantal belangrijke hefbomen (incl de nodige financiering) op federaal niveau dienen te blijven om een gelijke behandeling van Vlamingen en Walen (incl. dezelfde mogelijkheden voor de economie) niet in de weg te staan.

    Vermindering van de koopkracht? Ik voel het evenmin hoor, ik woon nog thuis en heb een prima job! Jij allicht ook niet, maar ik denk dat er een aantal mensen toch eens verder moeten kijken dan het lokaal FNAC en Mediamarkt-filiaal. Er is wel degelijk verdoken armoede, mensen die op het einde van de maand wel degelijk voelen dat er een aantal producten qua prijs in de hoogte zijn gegaan (u noemt de brandstofprijzen, de voedselprijzen mogen er gerust naast staan). Daarnaast, en dan spreek ik 200% voor mezelf, ik kijk momenteel uit naar een huis en ik ga heel eerlijk zeggen dat dat niet betaalbaar is voor mij en mijn vriendin, ook al hebben wij beiden een vast inkomen. Er is volgens mij dus wel degelijk een probleem koppeling loon-koopkracht.

    Verhofstadt had het jammer genoeg ook opgelost, maar daar (en daar wil je net op wijzen) zijn de Vlamingen die dwars hebben gelegen in het compromis. De socialisten hebben toen “NON!” geroepen.

    En dat lijkt me ook net wél relevant, de deadline komt uit de kartelhoek, met andere woorden, zij hanteren een verrottingsstrategie. Het is net belangrijk dat deze onderhandeling goed gevoerd wordt, anders zitten we over pakweg 8 jaar weer in dezelfde shit waarbij er weer op een staatshervorming wordt aangedrongen.

    Je kunt het recht door zee-gedrag van Leterme dat jij hier zo looft ook langs de andere kant bekijken: hij had een akkoord voor vijf partijen (Open VLD, CD&V-NV.A, MR, CDh, PS), voor NV.A was onderhandeld door Vandeurzen, maar toch wordt hij nog teruggefloten door een partner die vijf of zes zetels heeft. Met andere woorden, hij blaast de bruggen op met vier partners waar hij een regering mee moet vormen, ten voordele van een slechte onderhandeling van een partijgenoot van hem. Met andere woorden, de hele top CD&V-NV.A is duidelijk niet geschikt tot het maken van compromissen.

  8. De economie in Noord en Zuid loopt allang niet meer gelijk. Gelijke bestuursmaatregelen mogen er dus niet worden genomen. Het is niet onze taak het welvaartsniveau van Wallonië verder op te krikken. Hun werkloosheidsniveau (om maar iets te noemen) ligt ettelijke percentages hoger dan die van ons. Het is niet omdat Wallonië vroeger als eerste heeft geïndustrialiseerd en wij hier nog op onze akkers stonden te ploegen, dat de machtsverhoudingen die toen bepaald zijn, nu nog steeds moeten gelden. Vele beslissingen kunnen de Vlamingen gewoon niet alleen nemen, ook al zijn dat soms beslissingen die geen gevolgen hebben voor het ganse land!! De Walen hebben bijna constant een vinger in de pap te brokken. De machtsverhoudingen zijn veranderd, wel, voer dat dan ook door in het beleidssysteem.

    Het is niet omdat ik de Fnac of Mediamarkt vernoem, dat ik niet verder kijk dan mijn neus lang is. Die verdoken armoede is er altijd geweest. Misschien weet je waarom die nu gestegen is? Ten gevolge van de stijging van de brandstofprijzen en de voedselprijzen zijn de lonen ook gestegen. Daardoor zijn verschillende mensen die het voorheen al moeilijk hadden in een hogere belastingscategorie geraakt. In verhouding met de stijging van hun loon, doet die hogere categorie hun loonsstijging dus teniet. Daarom hebben nu meer mensen het moeilijk en zulke dingen zijn juist de socio-econ problemen die moeten opgelost worden.

    Een compromis is niet hetzelfde als een akkoord. Een compromis komt tot stand als iedereen wat water in de wijn doet. Ik weet dat je niet direct ervoor bent om de Franstaligen de schuld te geven maar net als wij hebben zij ook niet echt veel water in hun wijn gedaan hé? Trouwens nooit niet in de geschiedenis, maar goed. Compromissen hebben voor mij iets negatiefs. Tuurlijk is het gemakkelijk om dan overeen te komen, als toch maar niemand zijn gezicht verliest en daar zijn we in België goed in. En ook na de verkiezingen hebben de Vlamingen voet bij stuk gehouden, het waren niet alleen de sossen bij Verhofstadt.

    Maar ik zal u zeggen, Leterme kon kiezen tussen twee mogelijkheden, ofwel laat hij de NV-A vallen gelijk nen baksteen, en dan had hij zijn “compromis” die hoogstwaarschijnlijk dan later ook nog wel bekritiseerd zou worden omdat hij niet ver genoeg ging en ze hun verkiezingsbeloften alsnog niet ver genoeg hadden ingelost of hij gaat door met NV-A (niet meer as proper want die partij heeft hem toevallig ook wel mee aan de overwinning geholpen en in een democratie regeert men met IEDEREEN vd meerderheid, dat maakt het net zo moeilijk) en dan heeft hij zijn “compromis” dus niet, maar tenminste toch het kartel niet opgeblazen.

    Maar ach weet je, politicus is zo een ondankbare job. Het is toch nooit niet goed voor de mensen. Ik vind dat soms werkelijk niet te geloven hoe mensen kritiek uiten niet beseffende wat sommige (ik zeg wel, sommige) politici daarvoor proberen doen. Ik had vroeger veel goesting om politicus te worden, maar als ik zulke onderhandelingen zie, in de vakantie, tot een stuk in de nacht… Ik moet zeggen mijn verlangen is al heel wat bekoeld…

    De vastgoedmarkt, daar vind je inderdaad tegenwoordig alleen maar dure prijzen meer. Maar dat is vroeger ook al een probleem geweest. Mensen willen alles zo goedkoop mogelijk en dat is logisch maar vergeet niet dat er hier sterke wetten meespelen waar de politiek weinig invloed op heeft. De wet van aanbod en vraag bv. Ik denk dat iedereen wel een huisje met tuintje wilt met twee slaapkamers, een badkamer, dat liefst in het centrum en liefst tegen zijn werk als het nog even kan. Maar als iedereen dat wilt, dan begrijp je wel dat de prijs naar omhoog gaat, want het aanbod stijgt zo niet mee met die vraag…

  9. Kris man, ge hebt weer een discussie op gang gezet :p

    Op politiek vlak interesseert het mij ondertussen niet zoveel meer. Iedereen heeft wel wat schuld in de hele affaire denk ik. Ik ga mij nie bezig houden met de persoon met de meeste schuld er uit te vissen.

    Over die koopkracht wil ik wel nog een opmerking geven: ze daalt wel degelijk (op vlak van brandstof en voedsel zeer zeker), maar niet zo erg als het grote volk nu gelooft.

    De koopkracht wordt immers berekend a.d.h.v. een korf van middelen en diensten, waar ze voor elk individueel goed/dienst een het gewogen gemiddelde berekenen. Iedereen die economie heeft gehad zal deze werking ongeveer wel weten. Over het algemeen is dit wel een betrouwbaar systeem, maar er zijn een aantal zwakke punten aan.

    1) Een zware prijsstijging op 1 punt kan kleinere prijsdalingen op andere punten overschaduwen. Nu bijvoorbeeld gaan de prijzen voor benzine en voedsel snel de hoogte in, maar de prijzen voor bijv elektronische apparaten dalen wel, zij het miner snel. Maar aangezien we vaker voedsel kopen dan een stukje electronica zien we dit laatste niet.

    2) Lonen kunnen niet onmiddellijk aangepast worden (contracten), dus er is sowieso een wachttijd waardoor de mensen tijdelijk idd minder koopkracht hebben.

    3) Uitgaven verschillen van gezin tot gezin. Een gezin van 2 kleine eters zonder wagen gaat nu weinig of niets voelen van ‘de daling van de koopkracht’, maar een huis vol vreetzakken met 2 grote terreinwagens zal wel al sneller een verschil zien.

    Ondanks deze nuances springt de media maar wat graag in op het rampscenario van ‘binnenkort hebben we allemaal geen nagel meer om aan ons gat te krabben’, waardoor iedereen plots dingen die ze zich niet kunnen veroorloven ziet en waarvan hij/zij dan overtuigd is dat het door ‘de daling van de koopkracht’ komt. Paniek zonder reden dus…

    Desalniettemin zouden we wel een regering kunnen gebruiken die zich eens bezig houdt met de voedsel- en brandstofprijzen uiteraard.

  10. Jap Jap, phil heeft dat goed gezegd… Ik ga grotendeels akkoord. Het is nu al een tijdje geleden dat ik nog eens iets op m’n blog gesmeten heb, ik denk dat ik toch maar eens over dat ontslag mijn gedachten op een rijtje ga zetten…

    Politiek heeft bij mij ook een tijd lang op een laag pitje gestaan, maar dat ontslag heeft er terug weer wat spanning in gebracht. Nu is het weer veel minder :p

  11. Omdat we nu een beetje van de discussie aan het afdwalen zijn, denk ik inderdaad dat een goed idee is dat Pieter over de koopkracht problematiek blogt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *