9/11: bedenking

Op 11 september zat ik doodleuk thuis. De middelbare school was op volle toeren aan het draaien, en ik zat toen in het derde jaar. Het waren glorieuze dagen toen en sindsdien ben ik niet meer zoveel veranderd.

Maar echt, nog maar vage ideeën over hoe ik het verschrikkelijke nieuws gehoord heb. Ik veronderstel via het Internet, in de vooravond, en ik ben dan volgens mij onmiddellijk geswitcht naar TV waar ik het live gevolgd heb. Hoe dan ook, de dag er na (woensdag) in school, was de ganse voormiddag (‘t is te zeggen: de les Engels) toegewijd aan de bewuste aanslagen. Over het hoe en waarom, met video beelden en al.

Het was trouwens ook dat jaar dat we het Amerikaanse volkslied leerden. Eigenlijk absurd, als je bedenkt dat ik nog elke strofe met volle borst kan meezingen, terwijl ik het Belgische volkslied nog steeds prevel.

Nu we zeven jaar verder zijn besef ik maar al te goed dat 9/11 in ons collectief geheugen is gegrift. Het was een aanslag op de Westerse samenleving. Op onze vrijheid? Een gebeurtenis die een immense historische waarde heeft.

Morgen zit ik in het vliegtuig richting het episch centrum van die Westerse cultuur, de Verenigde Staten, de bakermat van het moderne denken en onze cultuur.

Vanavond kijk ik United 93 op VTM, zoals LVB aanraadt.

One thought on “9/11: bedenking”

  1. Als ik het mij goed herinner, zat ik toen in de les aardrijkskunde op het GIB, en de leerkracht vertelde ons het nieuws. Ik weet nog dat iedereen er door was aangegrepen, ook al was het zo ver weg. Maar de lessenrooster is onverbiddelijk, pas ‘s avonds thuis wist ik echt wat er gebeurd was. Later heeft men in het GIB ook een minuut stilte gehouden.
    Enkele dagen geleden op tv nog een aangrijpende documentaire gezien, over de mensen die gevangen zaten in de torens en de brandweermannen. United 93 is ook echt een aanrader.
    Veel plezier in de VS trouwens!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *