De digitale tijdlijn is gearriveerd

Tijdens het lezen van mijn mail stootte ik op TimeRime, een online community waar je tijdlijnen vindt en kan aanmaken. De onderwerpen van de tijdlijnen kunnen alles zijn, zolang het maar betrekking heeft tot de tijd. Dit kan zijn: je persoonlijke levensloop, de uitslagen van de hele Belgische voetbalgeschiedenis, films van Steven Spielberg en ga zo maar door.

De meerwaarde van TimeRime zit hem in het educatieve. Ik citeer:

Vooral uit de educatieve sector krijgen wij positieve feedback. Zowel leerlingen als docenten maken gebruik van de website om interactieve tijdlijnen te maken en kennis met elkaar te delen.

Het is een unieke presentatie vorm, en dat is ook de kracht van de web applicatie. Het gaat zoals zo vaak weer over experience. Het is ook een beetje een collaboratieve tool, want je kan samen met vrienden of familie een tijdlijn beheren.

Zelf vind ik de UX van de tijdlijnen op zich vrij goed uitgewerkt. Drag and drop, in- en uitzoomen, scrollen: het zit allemaal mooi in de flash interface. En dan heb ik het nog niet over de meest zinvolle functie gehad: het embedden. Kijk bijvoorbeeld naar de tijdslijn van Barack Obama.

Geen probleem om te tonen binnen Facebook, Myspace of Hyves. Maar zie eens wat een educatieve mogelijkheden er zijn voor BlackBoard, Smartschool of zelfs Wikipedia?!

OpenCandy: gratis software herbekeken

Toen vorige week woensdag de nieuwe versie van Startup Manager uitkwam zat OpenCandy erbij. OpenCandy wil de software wereld veranderen.

Vandaag is het moeilijk voor eindgebruikers om bepaalde software te vinden. OpenCandy wil daarom een recommendation network opstarten. Het doel is dan ook om ontwikkelaars de nodige visibiliteit te geven naar de gebruikers toe dankzij het distributie netwerk. Tenslotte willen ze ontwikkelaars ook helpen om geld te verdienen langs een advertentie netwerk, ook al geven ze hun software gratis weg.

Misschien maak jij ook wel de vergelijking met Wakoopa, dat software en web applicaties trackt maar ook toelaat om nieuwe software te ontdekken en te delen via het aangrenzende sociale netwerk. Het is duidelijk dat zowel Wakoopa en OpenCandy dezelfde ideeën hebben. Beide projecten erkennen het belang van applicatie data en gaan die data analyseren. Het verschil is dat OpenCandy je software laat ontdekken binnen software en dat zowel eindgebruikers als ontwikkelaars er baat bij hebben.

Zo, hoe ziet dat er dan uit?

Ontwikkelaars kunnen om het even welk aantal applicaties kiezen om aanbevelen aan hun gebruikers. Op het moment dat een gebruiker beslist om de applicatie te installeren, wordt er verbinding gemaakt met de OpenCandy servers. De engine bepaalt welke applicaties relevant zijn voor de eindgebruiker. Er wordt gebruik gemaakt van XML om data te transfereren op de client/server architectuur. Het voordeel van XML technologie te gebruiken is dat deze niet gehercompileerd hoeft te worden. XML werkt namelijk at run time. Op die manier hoeven ontwikkelaars dus nooit hun applicatie te hercompileren als ze toch beslissen om de getoonde aanbevelingen aan te passen. Daarmee is OpenCandy zeer dynamisch: ontwikkelaars melden zich aan als partner en doen hun ding, zo simpel is het. Bovendien worden die partners ook zeer nauwkeurig uitgekozen om veiligheidsredenen.

OpenCandy kreeg reeds kapitaal injecties van VC’s en werd ontwikkeld door ex-leden van het DivX team. De manier waarop ze het presenteren is al veelbelovend. Nieuwe software ontdekken wordt een hele experience. Uitproberen zou ik zeggen!

Studentikoze activiteiten

De afgelopen weken waren goed gevuld met studentikoze activiteiten zoals bedrijfspresentaties, pokeravondjes.

Hoewel ik nog maar in mijn eerste master zit probeer ik al zoveel mogelijk te weten te komen van wat mijn kansen zijn in de arbeidsmarkt. En geef toe: bedrijfspresentaties inclusief receptie en etentje zijn mooi meegenomen, niet? Leve het statuut student!

Via the one club wil PricewaterhouseCoopers nieuw jong talent warm te maken om te solliciteren. En dus was ik op uitnodiging naar dat event gekomen, dat in het hippe Café d’Anvers was.

Het was geslaagd, maar nogal decadent; geen presentatie of zo maar puur entertainment met een quiz inclusief prijzen en heerlijke pasta. Ik heb wel met verschillende mensen kunnen spreken en verschillende visies gehoord. Uiteindelijk zaten we op het Falcon plein durum te eten met mannen van Tax & Legal.

Bij McKinsey op het Noorderterras was het gans anders: eerst een receptie met champagne, gevolgd door een presentatie met authentieke getuigenissen van werknemers op verschillende niveau’s (van starters tot director).  En een 3D filmpje waarin onder andere Axel Daeseleire aan heeft meegewerkt! Ik bedoel: hoeveel geld wordt hier wel niet mee gemoeid? Natuurlijk is management consultancy top niveau. Dat betekent dus getrouwd zijn met je werk (65 uren gemiddeld zeiden ze) en zonder MBA, doctoraat of grote onderscheidingen (uiteraard in combinatie met extra curriculaire activiteiten) moet je er al niet aankloppen.

Volgende week Discover Deloitte!

Sun en Open Source

Bij Sun evangeliseren ze tegenwoordig open source, getuige daarvan de webinar uitnodiging die ik onlangs ontving.

Everyone is talking about Open Source and many companies are already using it.

Are you uncertain what the benefits of Open Source software are for your company? Or are you looking at Open Source as a promising alternative, but are somewhat uncertain about its viability for your company in terms of support?

Begrijp je de humor?

Shape Your Future: technology event

Dag 2 was eigenlijk al evengoed als dag 1, maar hoewel dit keer de focus op technologie lag was er nauwelijks verschil tussen beide events.

Wederom een welkom, gevolgd door een impact van de CEO study voor CIOs door Kasper Peters en Ronald Smet. De studie heeft het over het creëren van een virtuele collaboratie klimaat om een globaal geïntegreerde omgeving te ondersteunen door middel van standaarden, cultuur en openheid. Maar waarom wil je dan groene IT? De meest gegeven antwoorden zijn niet verwonderlijk: 1) omdat het een mooie business case is; 2) om milieu redenen; 3) als showcase voor innovatie; 4) om credibiliteit, imago en vertrouwen op te bouwen. Tenslotte volgde nog de terechte opmerking dat snelheid cruciaal is voor IT en dat IT medewerkers niet getraind zijn om te veranderen aan nieuwe eisen.

Toen volgde er een panel, geleid door Sandy Carter (VP SOA, IBM), Freddy Van den Wyngaert (VP & CIO Agfa Healthcare), G. Fehervari (CEO Alfacam), Ronald Smet (Secretary CIO Forum and Partner Unicon Solutions) en Mary Mesaglio (Gartner CIO Research Team). Het onderwerp dat heel het panelgesprek beheerste was innovatie. Hoe wordt innovatie in jouw bedrijf ingezet? Het is vooral de bedoeling voor andere ondernemers om inspiratie op te doen. Fehervari legt uit dat ze bij Alfacam over Business Technology spreken in plaats van IT; er is een permanente interactie tussen beiden. Bij Agfa Health Care worden er 6000 mensen gemanaged en wordt IT opgesplitst tussen operations (cost reduction budget en invest budget) en trends zoals business process redesign, virtualisatie en consolidatie. Er is namelijk een wisselwerking tussen de twee. Ronald Smet meent dat IT (of IS, zoals hij altijd zegt) een waarde center is in plaats van een profit/cost center. IT is een enabler, maar ook een katalysator. Je moet geen master of technology zijn, maar wel goed beseffen waar de kansen liggen. Informatie is ook niet belangrijk, wel hoe informatie kennis kan worden. Mesaglio voegt er nog aan toe dat we vooral naar de methodologieën achter de tools moeten kijken. We moeten zelf het heft in handen nemen en zelf verandering sturen in plaats van vooral door verandering gestuurd te worden. Zowelriding als driving dus. Dan neemt het gesprek een andere wending, en gaat het over web 2.0 (Sandy’s achtergrond).  Fehevari benadrukt dat er vandaag te weinig regels zijn. Medewerkers zitten achter hun computer en we steken overdreven veel tijd in het sturen van nutteloze mailtjes naar collega’s die naast ons zitten. Er moet een afweging gemaakt worden tussen de technische mogelijkheden versus het ethische aspect. Verandering moet ethisch gecontroleerd worden. Mesaglio is het daarmee akkoord, maar zegt dat we de architectuur moeten herontwerpen. Het is ook een kwestie van efficiëntie versus hindernis. Maar, zegt hij, er moet een cultuur gecreëerd worden in plaats van het opstellen van regeltjes. Het laatste topic is going global. Agfa Gevaert is internationaal erg actief en zegt dat er een shared service nodig is, en dat die ook gesteund moet worden door de top. Smet wijst ook nog op de resultaten van de CEO studie, waar de expected change verschilde van de delivered change. Failures of change increased, zegt hij en we moeten zowel de verwachte als uiteindelijke veranderingen managen om tot een globaal model te komen. Om het panel af te sluiten vraagt Sandy nog om één les te formuleren. Ronald Smet begrijp niet waarom er zo weinig mensen geïnteresseerd zijn in IS. Het is de enige discipline waarin je alle business processen doorheen de verschillende departemeneten leert kennen, en dat kan mensen alleen maar motiveren. Freddy Van den Wyngaert beklemtoont het luisteren. We moeten verder luisteren dan de verbeelding.  Mary Mesaglio zegt dat we een balans moeten proberen te bereiken, maar vergeet ook niet te kijken naar de extremen. Verkies de gulden middenweg. Gabriel Fehervari tenslotte legt nog maar eens de nadruk op het feit dat er regels nodig zijn voor wat medewerkers wel en niet mogen doen. Train ze er ook voor.

Smart SOA social network

Na luch waren er workshops en ik heb resoluut gekozen voor het thema social innovation. Beginnen deed Sandy Carter met het feit dat 98% van de CEO’s het business model willen veranderen. Volgens haar gaat web 2.0 over het delen en collaboreren, terwijl web 3.0 over expereince, participaie en co-creation gaat. Er is een culturele verandeirng van het klimaat. B2B wordt P2P.

Collaboratie

Collaboratie is zowel een relatie op professioneel als op persoonlijk niveau. Dat verhoogt de waarde voor iedereen. Je kan niet isoleren, er zijn geen grenzen meer tussen klanten, werknemers, de overheid enzovoort. Dus, wie is er dan aan het luisteren naar jouw product? Iemand anders die over jouw product praat? Klanten gaan niet meer shoppen, ze worden verder geholpen. Illustratie: door het invoeren van een chat online functie op een IBM product pagina, ging de opbrengst met 15% omhoog. Hetzelfde verhaal bij Dove. De self esteem forums campagne wees uit dat hoe meer er geblogd werd, hoe hoger de opbrengsten waren.

Co-creation

Co-creatie wordt mooi geïllusteerd met het Websphere voorbeeld. Op Facebook was er een groep die i love websphere heette, maar al even later verscheen ook i hate websphere. Die groep bevatte zeer nuttige informatie, met features die het product ontbrak of die niet werkten zoals ze zouden moeten werken. De i hate websphere had een rijkdom aan informatie die dan terug in het product of het merk kon gestopt worden. Ideale feedback dus. Uiteindelijk werd één van de groepsleden zelfs keynote speaker op een Websphere event. Met de lessen hieruit geleerd, lanceerde IBM een submit your idea here, samen met een viral. Het gaat misschien regelrecht in tegen het juridische departement, maar je moet het gewoon doen. Co-creation gaat over het idee dat mensen denken dat het hun product is en niet dat van een bepaald bedrijf.

Experience & Personalization

Dit gaat over relevante informatie. Mash-ups. De Harley-Davidson Ride Planner is hier een ultiem voorbeeld van. Je kan je eigen trips toevoegen of suggesties van anderen overnemen. Met de moto rijden moet echt een beleving worden. Een ander voorbeeld is My Visual Search, waarbij je een foto scant (bijvoorbeeld in een magazine) waarna de robot zal zoeken via het 3D model. Shoppen krijgt daardoor een hele andere dimensie.

Smart SOA

Er nog iets over InfoQ, over innovatie in het domein van .NET, SOA, enzovoort. Eigenlijk van IBM maar als onafhankelijke partij optreden komt meer neutraal over. Bedoeling is om te communiceren met shareholders. Het is wel zeer top-down, omdat je eerst de community creëert vooraleer je betrokken bent.

Tenslotte werd SOA aangesneden. Het bleef allemaal nogal vaag, maar ik wil er zeker eens dieper in duiken. Het gaat erom dat de business logica ontkoppelt wordt en termen zoals events, web2.0 en widgets zijn er de hoofdregel. En mashups worden gecontroleerd via dictionaries. Zo hoort het ook.

Web 2.0: from Publication to Participation

Als laatste workshop koos ik wederom social innovation. Christopher Perrien begon alvast veelbelovend. Eerst liet hij een liedje horen (toepasselijk iets met de financiële crisis, maar ik weet niet meer welk nummer) terwijl alle slides werden overlopen. Eens iets anders, alleszins. Ik heb toch wel enkele dingen bijgeleerd. Dat bedrijven niet alle web 2.0 tools moeten gebruiken, maar het moeten zien zoals een doe-het-zelf zaak. Gebruik wat je nodig hebt.

En dan een opmerkelijke uitspraak, maar misschien wel waar: kennis is niet meer gelijk aan macht. Het is de macht van de groep die vandaag telt.  Ook weer het hele verhaaltje van dat we meer transparant moeten zijn. HIj beklemtoonde ook dat bedrijven een mobile start-egy moeten hebben. Banken gaan misschien wel verdwijnen, want inderdaad: hoe ziet een bank er op een iPhone uit? Denk anders dus.

Met die booschap kan ik de dag ook besluiten. Heel veel inspiratie opgedaan, nog genoten van de champagne en wat genetwerkt.

Shape Your Future: business event

Gisteren zat ik in het Lamot Congress Center voor het Shape Your Future (editie 3) van IBM. Het Lamot Congress Center was oorspronkelijk een brouwerij opgericht door Jan Baptist Lamo, een echte innovator van zijn tijd.

Beginnen deden we met een IBM versie van Shift Happens. Bart Van den Meersche trapte af en hij wees erop dat innovatie nu een soort van excuus is, terwijl het essentieel een deel vormt van het DNA van een bedrijf. Hij wees ook op de 72 uren durende innovation jam die nu plaatsvindt. Academici, business partners, familie en vrienden kunnen er aan deelnemen. Zo waren er ook publieke computers aanwezig waarmee je je ideeën rechtstreeks op de innovation jam kon loslaten.

Bart Somers, burgemeester van Mechelen, leerde me dat we het altijd hebben over problemen aanpakken: armoede, werkloosheid enzovoort. Neen zegt hij: wat zijn de uitdagingen voor de toekomst? Wat Mechelen betreft kan het volgens hem niet meer stuk. Kijk eens naar Technopolis dat eigenlijk een museum van de toekomst is. Somers sprak over de vlieghavens Mechelen Noord (Deurne) en Mechelen Zuid (Zaventem). Ook de talrijke monumenten zijn een onschatbare asset. Tenslotte innoveert Mechelen vooral door een nieuwe atmosfeer te scheppen. Bedoeling is om ook weer terug normale gezinnen aan te trekken, in plaats van allochtonen en bedrijven (zoals bijvoorbeeld EDS) warm maken voor investeringen in Mechelen. Een goede band met de industrie hebben is daarbij van cruciaal belang.

Marc Eyskens is een wijs man en zijn presentatie was ronduit schitterend.  Hij is eigenlijk de perfecte tegenpool van de IBM marketing praatjes. En de politieke context, dat bevalt me wel. Wat zijn de grondbeginselen van de huidige economische crisis? Hier zijn grondbeginselen fundamenteel. Is er een coherentie te bespeuren in de gebeurtenissen laatste 25 jaren? Jawel, ICT en kennis domineerden. Kennis kan nooit een collectief goed zijn en het Internet gebeuren heeft er voor gezorgd dat elke vorm van communisme verleden tijd is. Globalisatie leidt tot coöperatie en interculturality. In dit verband heeft Eyskens het over Globalistan. Eyskens illustreerde ook het verschil tussen het Westen die de computer ontwikkelde en de Russen die de Spoetnik lanceerden. Europa bezat het innovatie monopolie, dankzij ontdekkingsreizigers als Christoffel Columbus en Vasco da Gama en de latere uitvinding van de stoommachine, wat later de industriële revolutie zou heten. De magic box van de laatste 30 jaar is ICT. Zal Europa ook hier kunnen innoveren en een vooraanstaande rol spelen? Misschien moeten we wel spreken over voor- en na de computer in plaats van voor Christus en na Christus. De wereld is voortdurend in verandering. Superpositie (ENEN combinaties) zal het binaire denken (OR OR logica) vervangen. Kwantum fysica zal, samen met nanotechnologie, ervoor zorgen dat simultane vertalingen mogelijk worden door een ingebouwd apparaat in onze tanden of piercings. Niemand zal nog een andere taal moeten leren, en neen, dit is absoluut geen science fiction. Vraag is: hoe gaan we om met die veranderingen? Moet er niet zoiets bestaan als een ethics of change?

Stanley S. Litow had het over Corporate Citizenship and Corporate Affairs.  Het grote probleem vandaag is dat overheden zich alleen maar toespitsen om risico te vermijden. Neen, er moet ook reward zijn. Innovatie moet de wereld veranderen. Gezondheid, analfabetisme, en van die dingen. Hoe doet IBM dat? Wel, ik was sprakeloos bij het aanshouwen van de bijna onuitputbare velden waar IBM actief in is. Typische thema’s: voice recognition, real time translations, text analysis, social networking, 3D Internet, Open Source, enzovoort. IBM wil echt de wereld verbeteren. Teams werken nauw samen met plaatselijke landbouwers in Vietnam, Roemenië,… en zoeken samen naar oplossingen. Portable Learning Acccount vormt een platform om ononderbroken te blijven leren. Transition2 is een initiatief dat mensen die een tweede carrière willen starten in NGO’s of in het onderwijs wil begeleiden. World Community Grid is een energie programma dat computer kracht gebruikt om bijvoorbeeld klimaat modellen op te stellen, kanker te bestrijden of het DNA van rijst wil ontrafelen. KidSmart, TryScience, The Great Rivers en ga zo maar door. Je houdt het niet voor mogelijk of IBM doet het. Het gaat om de business fuseren met de maatschappij. Industrieëlen hebben het over het vermijden van risico’s (wat is de impact op de maatschappij?) en Litow beschrijft dat als spare change, maar de uitdaging is nu net real change: benut je kansen en bouw een brug tussen verschillende culturen en talen.

Een studie die peilde naar de redenen waarom CEO’s geïnteresseerd zijn in innovatie is ten eerste omdat overheden een meer defensieve aanpak hebben betreffende allerlei regelingen. Een tweede reden is omdat het top talent vandaag vaak voor die bedrijven zal kiezen die de wereld veranderen en maatschappelijke verantwoordelijkheid opnemen. Tenslotte zijn er nog economische kansen en voordelen verbonden aan innovatie. Collaboratie dankzij het inzicht van klanten, business model innovatie door het betreden van nieuwe markten, het wijzigen van de resources en assets en het participeren op global niveau zijn de sleutelwoorden die de presentatie van Michel Vlasselaer samenvatten.

De mobistar CEO Benoit Scheen bevestigde in zijn case study wat ik al wist. Mobistar bestaat nog maar sinds 1996 en toch heeft het bedrijf zich steeds aan de markt kunnen aanpassen. Waarom in godsnaam zat je vroeger (en nu nog vaak) op een stoel naast de telefoon? Ook de GSM markt is ontzettend hard veranderd. Ten eerste willen mensen meer en meer een goeie werk-leven balans. Daartegenover staat wel dat ze meer in files vertoeven en vandaag toch 1 uur langer werken. Maar moeten we altijd “at” the office zijn? Kunnen we niet vergaderen in onze auto? Trend 2 zegt dat we continu verbonden willen zijn. Trend 3 is die van interactiviteit (web 2.0) en trend 4 noemt Scheen homo consumens 0123. Hiermee verwijst hij naar het fenomeen van het weghalen van de complexiteit uit systemen, zoals de iPhone.

We zijn geen consomatteurs meer, maar consomacteurs of prosumers. We weten precies wat we willen en je hoeft ons ook niets meer wijs te maken. Uit een onderzoek over de iPhone blijkt dat een gemiddelde gebruiker 50 keer per dag interageert met een service. Kun je je voorstellen dat iemand 50 keer per dag zou bellen? MobileTV, Location Based Services en geïndividualiseerde content door bijvoorbeeld te adverteren (Waar is er een McDonald’s in je buurt en dat uiteraard in combinatie met een kortingsbon). Ook (en dat vond ik niet zo evident, maar het is oh zo logisch) meer een meer aandacht voor machine-to-machine. Alzheimer patiënten opvolgen, de hond voederen als je op vakantie bent: het moet allemaal realiteit worden via tracking en tracing. Bingo machines en gasmeters beschikken vandaag over SIM-kaarten die je gemakkelijk kan monitoren en allerlei analyses mee kan uitvoeren. En laat het ook duidelijk zijn dat voice afgelopen is. Vandaag is content verspreid over 3 schermen: de TV, PC en GSM. Deze zullen meer en meer geïntegreerd en gecombineerd worden. Het is globaliseren door te connecteren, zowel met mensen als toestellen en dat op elk moment, of vervallen in isolatie.

De tweede dag volgt.

mattrach

Youtube heeft zo zijn sterren.  Ronald Jenkees is een gekend fenomeen, en zo pas leerde ik ook accordeonist/pianist Dave Thomas kennen.

Een andere artiest is MattRach, een 17-jarige jongeman uit het Noorden van Frankrijk. Hij beheerst de gitaar als geen ander en je zou hem zo een plaatsje geven in de G3 Tour.

Zijn nummers zijn volledig zelf gecomponeerd: hij speelt drum, bass en gitaar. Bovendien is zijn muzikaal oeuvre zeer divers, gaande van blues en jazz tot regelrechte rock. MattRach is vernieuwend en verbaast telkens weer, dat maakt hem ook zo bewonderenswaardig. Fuck maat!

De Fransman is niet alleen een ontzettend goede gitarist, hij is ook de entertainer zelve.

Of waarom niet bass met handschoenen spelen?

Open bedrijvendag 2008

Gisteren was het open bedrijvendag. Dit jaar was het centrale thema technologische innovatie, in samenwerking met de federatie Agoria.

Er zaten heel wat interessante bedrijven bij. Uiteindelijk bezocht ik Alfacam, gefascineerd door een artikel over het bedrijf in Vacature. Jaja, het is dit bedrijf heeft de olympische spelen mogen filmen. Ze hebben namelijk de infrastructuur, en het is daar waar er geïnnoveerd wordt. Niet zozeer het human capital, maar de logistiek is van immens belang voor Alfacam. Besef dat als je naar China trekt, je drie weken onderweg bent met moto’s, camera’s, basisstations en helicopters. Optimale communicatie is daarbij essentieel.

In de sport industrie wordt er vaak vanuit de lucht gefilmd. In dat verband werkt Alfacam nauw samen met Wim Robberechts & Co die hier in gespecialiseerd is. Ze vertelden over hoe er gefilmd wordt vanuit drie helicopters en over ruis bij slecht weer.

Alfacam herbergt natuurlijk ook de Eurocam studio’s. Hier worden allerelei programma’s opgenomen zoals momenteel bijvoorbeeld de designers, M!LF en Your Next Move. Het najaar op TV lijkt alvast veelbelovend! We zagen ook nog een nieuw complex (studie 8), waar er binnenkort Dragone zal worden opgenomen; een heus boven- en onderwater spektakel.

Tenslotte was het één en al HD. Voorbeeld daarvan is de HDTV cultuurzender EXQI, met thema’s sport, league en cultuur. Wat ik niet vergeet: Alfacam is groots en heeft een hippe bar. Er waren massa’s bezoekers en ook opmerkelijk: Gabriel Fehervari, CEO van Alfacam liep gewoon tussen het volk. Mooie en leerrijke ervaring!

Tweede halte was SGS. Ik had er nog nooit gehoord (ben ook niet zo thuis in de chemische wereld), maar het is dus een internationaal bedrijf met een laboratorium in de haven. Ze doen onder andere kwaliteitscontrole’s op etenswaren, meestal in opdracht van de overheid. Maar het gaat allemaal veel verder: uitlaatgassen en andere factoren die de omgeving aantasten, hoe die in onze voedingsketen terecht komen en zo bijvoorbeeld ons concentratie vermogen beïnvloeden. Uiteindelijk is het ook een kwestie van prijs van voeding versus kwaliteit, en SGS speelt daarbij een centrale rol.

Zaken zoals dioxine en BSE werden opgefrist en begrippen als contaminatie werden naar mijn hoofd geslingerd. Gevaarlijke stoffen zijn er de regel en een gesofisticeerd blussysteem op het plafond is geen overbodige luxe. We kregen bovendien groep- en individuele uitleg en een drankje aangeboden, wat niet het geval was bij Alfacam. Conclusie: SGS was een goede tweede keuze!

Meer van dat, hopelijk volgend jaar.

Lost in the Sound of Separation

Underoath‘s nieuwe album Lost in the Sound of Separation is al even uit. Misschien niet zo vernieuwend, en het leunt inderdaad sterk aan bij Define the Great Line. Maar het is wel een stuk agressiever en meeslepender, het maakt de plaat nog ambitieuzer dan eerder verschenen materiaal.

De eerste single Desperate Times, Desperate Measures is al meteen een schot in de roos.

Vele nummers blijven teren op dezelfde riffs, maar gelukkig is er tussen de songs onderling wel voldoende afwisseling. Een juiste balans tussen heftige tornado’s en rustige gebeden in hogere sferen. Underoath mag dan inderdaad een christelijke visie dragen, het album daarentegen gaat over de dagelijkse sleur en is vooral confronterend.

Nog steeds dat bombastisch gitaar geweld, met bijhorende melodie dat de band zo typteert. Heerlijk en geschift, dat is wat ik van een post-hardcore band verwacht. Een absolute aanrader. Een hoge onderscheiding en het beste wat er volgens mij in het genre te beluisteren valt. Ik kijk er naar uit om ze nog eens live te zien. En hopelijk komt er dan ook ineens een vervolg op Survive, Kaleidoscope.

The Internet never erases

Google is 10 jaar, en om dat te vieren staat de Google search 2001 terug online. Een interessante observatie, omdat het niet alleen pure nostalgie is, maar ook omdat je meteen merkt dat de hoeveelheid data aanzienlijk groter is geworden. Tijden zijn bovendien fundamenteel anders. Tja, er bestonden toen nog geen iPhone’s en YouTube’s. Lees zeker de FAQ ook eens waarom de zoekmachine van 98 niet online staat.

Zoek je op bijvoorbeeld Barack Obama en klik je door, word je naar het Internet Archive doorgestuurd waar je de authentieke website kan raadplegen. En ik dacht toen: misschien moet ik ook maar eens mijn internet avonturen onder de loep te nemen en delen met jou. Hoe ben ik veranderd? After all: the internet never erases.

Kijk, het begon allemaal met The Simpsons voor mij en ik had een neef die bij Planet Internet werkte destijds. Mijn eerste afbeeldingen van The Simpsons maakte ik in paint, pixel voor pixel. En pittig detail: toen had ik het nog over wallapers in plaats van wallpapers en nam ik diskettes mee naar de bib die telkens weer volstonden met wagens voor mijn auto website die er nooit één is geworden.

Simpsons Central (andere layout), eerst gehost op getduffed.com, daarna doorgelinkt via een cjb.net account was mijn allereerste website. Dat was ergens eind 2001, begin 2002. Elke dag na school tekende ik framegrabs (TV screens, zo je het wil) over in Macromedia Flash om ze tot fraaie (kuch!), gevectoriseerde plaatjes om te vormen. Uren heb ik er aan besteed en als ik bekijk heb ik nog nooit in mijn leven zo gefocust en geconcentreerd met iets bezig geweest.

De volgende jaren heb ik nog actief de Simpsons scene gevolgd. De liefde verhouding is blijven voortleven, maar wat het Internet betreft had ik grotere ambities. Mijn kameraad Guus en mezelf hebben dan funkybytes.com omgedoopt in een community site, genre tweakers.net. Het waren geeky tijden, toen. Er werden duizenden lijnen PHP geschreven. Maar de nieuws site was niet zo’n groot succes, dus schakelden we over naar forum software die ik zelf geschreven heb. We verhuisden het domein naar funkybytes.net en probeerden het terug met een nieuws site, dit keer aangedreven door phpBB software. Helaas hadden we voortdurend hosting problemen. Maar het was fijn, we hadden enkele honderden leden. En ja, er vond af en toe zelfs een meeting plaats, zoals in de Efteling destijds. Dat heeft zo tot eind 2005, na de zoveelste verandering, voortgeduurd.

En toen ben ik beginnen bloggen. Aanvankelijk met een groepsblog, want op één of andere manier heb ik natuurlijk mijn vrienden kunnen overtuigen om te bloggen. Zo zijn we begin 2003 gestart met een blog (de achterliggende code weer zelf geschreven) isanecrew.tk genaamd, die later cnxsite.be werd. Met het laatste design was ook dat verhaaltje afgelopen.

En toen is het even stil geweest en heb ik de geniale wordpress blogware ontdekt. Sindsdien heb ik nog maar weinig code zelf geschreven, wat wel jammer is, want het platform nodigt juist uit om er nieuwe functionaliteit aan toe te voegen. Omdat het domein cnxsite.be nog steeds verder leefde, ben ik dan maar gestart met een persoonlijk weblog.

Op dat moment was ik het even beu, het begin van het studentenleven, weet je wel. Het verhaal eindigt hier, nog steeds gepassioneerd door dat zelfde web. Hier blog ik onder mijn eigen naam en vandaag, 1 oktober, ben ik exact één jaar bezig. Zo is het begonnen en recht uit mijn hart hoop ik dat het nog even mag verder duren.

Hoe ziet jouw internet tijdlijn er trouwens uit?