Tips voor de startende ondernemer

Gisteren woonde ik op Barcamp Ghent 2 twee presentaties bij die over ondernemen gingen.

De eerste presentatie was van Bart, zaakvoerder netlash. Hij gaf tien zeer concrete tips vanuit zijn ervaring als ondernemer. Het volgende onthoud ik:

  1. Zorg ervoor dat de boekhouder je beste vriend is, maar kies niet iemand uit je vriendenkring of familie omwille van mogelijke conflicten. Heeft hij referenties in de sector? Woont hij op een kwartier afstand? Ten tweede: waar ga je met je geld? Grootbanken zijn in principe gelijk, maar zorg dat er een vertrouwensband is met de locale directeur.
  2. Cash-flow! Winst doet er niet toe, als je geen geld meer hebt is het afgelopen. Daarom: verstuur facturen op tijd, durf voorschotten vragen en betaal je leveranciers binnen de 30 dagen. Het allerbelangrijkste misschien nog: hoe ga je geld verdienen? Wat is je business model?
  3. Wees een mens. Help andere mensen voort. Je eigen netwerk doet er niet toe, maar wel het netwerk rondom je. Wat denken mensen over jou?
  4. Wees beschikbaar, betrouwbaar en communiceer voortdurend.
  5. Durf allianties af te sluiten. Een idee delen komt dit alleen maar ten goede.
  6. Zoek een tegenpool, zodat je op elkaar aansluit.
  7. Kies een niche uit en focus daarop. Durf nee te zeggen als iets je business niet is, uitgaande van een blue ocean strategy. Het kan daarom geen kwaad om collega’s aan te bevelen.
  8. Weet wat je wil. Ben je een manager, consultant of ondernemer? Lanceer je torpedo, zorg dat de transportband draait. Kwantificeer doelen en controleer ze.
  9. Koester je diamanten (lees: medewerkers). Zoek mensen slimmer als jou. Diversiteit kan geen kwaad, zo krijg je verschillende invalshoeken.
  10. Volg je passie.

De tweede presentatie was van Toon Vanagt, oprichter van Casius. Casius is al sinds 2000 actief en helpt mensen de juiste vakman te kiezen aan de hand van aanbevelingen.

Met Entrepyromaniac confessions: What I learned after burning 4.000.000 EUR of VC money bracht Toon zijn authentieke getuigenis waar ik veel van heb opgestoken. Veel ideeën van Bart kwamen terug, maar het was wel complementair in de zin dat het over Venture Capital ging. Hoe zit het met al die roem? Hoe voelt het om je beste vrienden te ontslaan? Hetgeen me vooral zal bijblijven: keep the burn rate low.

Laten we deze ideeën in het achterhoofd houden. Misschien moeten de tips ineens maar geboden worden.

Controlefreak

Blijkt dat Pieter De Crem dan toch heeft toegegeven dat één van zijn kabinet medewerkers contact had met de baas van het B.Café.

Waarom daar eerst over liegen? Enne: werkbezoek niet onbelangrijk?

Op de koop toe wenst hij nog is maatregelen te nemen om zijn integriteit te beschermen.

Vooral dat laatste slaat werkelijk alles. Waar haalt hij het lef?

Nathalie is hier het slachtoffer (misschien terecht), nochtans is niet iedereen een potentieel slachtoffer. Er bestaat inderdaad helaas nog zoiets als de parlementaire onschendbaarheid. En dat staat fel in constrast met het Internet, waar iedereen gelijk is.

Akkoord, iedereen maakt fouten, en om De Crem nu uit functie te zetten is overdreven. Maar de intenties hebben om Nathalie voor de rechter te dagen? Hallo? Dit gaat richting machtsmisbruik.

Helaas echter moet ik, vooringenomen als blogger, De Crem er op wijzen dat controle in 2008 niet meer op gaat. Bloggen is inderdaad gevaarlijk, serieus. Het Internet is nu eenmaal een publieke plaats met kritische stemmen. Iedereen ligt constant op de loer op het interweb, in het parlement lig je slechts onder het vuur door de oppositie. Kom nu maar uit die ivoren toren.

Mumbai aanslag via Mahalo

Vannacht werd Mumbai in India opgeschud door aanslagen van terroristen. Negen locaties, waaronder de luxueuze hotels Oberoi en Taj worden aangevallen. Hier worden er EU parlementsleden en andere hooggeplaatsten (business men, hollywood mensen etc.) gegijzeld. Bijgevolg het ideale doelwit voor de terroristen.

78 mensen zijn reeds gedood, en er zijn meer dan 200 gewonden. Mensen worden opgevangen in ziekenhuizen, een politieauto werd gekaapt en overal worden er schoten gelost. De verantwoordelijkheid wordt opgeëist door een onbekende beweging die zich de Deccan Mujahideen noemt. Er worden bloeddonors gevraagd. Militairen gaan het hotel binnen. De eerste persconferentie volgt.

Dat is wat ik op dit moment weet.

Op Twitter hoorde ik het eerst over de aanslagen in Bombay, dankzij rechtstreekse getuigenissen van gewone burgers. Maar Twitter is nogal ongestructureerd.

Televisie stations zoals CNN zenden live beelden uit, maar dan heb je maar 1 perspectief, mis je iets belangrijks of ben je verhinderd om één of andere reden.

Een goed alternatief is Mahalo, een overzichtelijke aggregator die mij in 1 opslag overzichtelijke headlines geeft van verschillende bronnen (ook Twitter). De filtering gebeurt zeer efficiënt en de liveblog functie is bijzonder relevant.

Reden te meer waarom Mahalo nu ook mijn startpagina is.

Lef versus laf

Onlangs waren er twee gebeurtenissen die mijn aandacht trokken in de blogosfeer.

Het eerste betreft Chantal De Smedt (ex-TMF’er, nu presentatrice bij Brussel FM) die op I Love Techno portier Wim doodleuk vertelt dat ze even een lijntje coke gaat snuiven met ene DJ Pierre in de VIP-ruimte. Dat terwijl I Love Techno beweert drugsvrij te zijn of daar toch alles tegen probeert te doen. Wim wou wellicht de achterliggende hypocrisie aanklagen. Het nieuws werd door talrijke blogs opgepikt, ja zelfs door HLN. Uiteindelijk verwijdert Wim de blog en excuseert hij zich omwille van dreigement van Chantal die er haar advocaten bij wilt halen.

Het tweede gaat over Nathalie die als barmeisje werkzaam is in het B-Café te New York. Authentiek doet ze haar relaas over onze minister van defensie Pieter De Crem, inclusief delegatie, die beschonken binnenstrompelt in het B-Café. Reden van aanwezigheid waren “vergadering”, die blijkbaar afgelast werden omdat de rest van de UN in Geneve zat. Het was toch maar rustig in Brussel, dus een bezoekje aan New York was mooi meegenomen. Vier dagen later ontvangt Nathalie haar C4 zoals wij dat hier noemen. Een woordvoerder van Pieter De Crem had een woordje gedaan met de eigenaar van de bar.

Beide gevallen zijn mooie voorbeelden van Citizen Journalism. Deze twee individuen hadden het lef om hun verhaal naar buiten te brengen. Chapeau daarvoor. Anno 2008 is het niet verwonderlijk dat dit gebeurt. De tools zijn in handbereik en de vrije meningsuiting is nog altijd gewettigd. Natuurlijk moeten zij de gevolgen dragen van hun daden.

Maar serieus, wat kon het Wim nu schelen dat hij zijn job als portier zou verliezen? Wat maakt het uit dat Nathalie barmeid af is?

Ik vind het op zijn minst betreurenswaardig dat zowel I Love Techno als het Parlement nog geen actie hebben ondernomen naar de echte verantwoordelijken toe. En ten tweede, hoe laf is de traditionele media hierin wel niet? Worden zij nog steeds gecontroleerd? Soms is het inderdaad beter om te zwijgen, maar in dit geval ben ik het oneens. Er is duidelijk een mentaliteitsverandering nodig.

Hoe dan ook, ik popel om deze berichten nationaal te zien verschijnen.

de gratis markt

Chris Anderson sloot het Creativity World Forum af. Het eerste gedeelte van zijn presentatie handelde over zijn laatste boek, The Long Tail. Naast getalenteerd schrijver is hij ook een zeer geoefend verteller. Werkelijk, de passie droop er van af.

The Long Tail gaat over het feit dat de twintigste eeuw, gedomineerd door TV en Radio, zich alleen richtte op de gemiddelde consument, het one-size fits all model genaamd (in feite hits). Dat was geen efficiënt model, resulterende in weinig variatie. Nu, echter door de opkomst van het Internet en digitale media (MP3, P2P-technologie, etc.), zijn de marginale kosten van productie en distributie quasi 0. Je kan niet alleen veel meer mensen bereiken hierdoor, maar vandaag is er plaats voor specifieke smaken: er is meer keuze en fragmentatie. Bijgevolg is het niet zo dom om te focussen op niche markten.

Het tweede deel van de uiteenzetting ging over Anderson’s nieuwe boek, FREE, dat volgend jaar in juli zal uitkomen (en dat trouwens gratis zal verschijnen). Aanleiding voor het boek is het uitstekende Wired artikel waarin alles in het lang en breed staat geschreven. Beginnen deed hij met de controversiële vraag: wat als elektriciteit ooit zo goedkoop wordt dat het waardeloos is om nog langer het verbruik te meten? Elektriciteit is helaas niet gratis geworden, maar er zijn 3 ontwikkelingen waarvoor dit wel op gaat. Moore’s law zegt dat de kost van computer kracht elke twee jaar met 50% daalt. En straffer nog: de prijzen van bandbreedte en opslag (een externe schijf van 1TB is onvoorstelbaar goedkoop geworden) dalen zelfs sneller.

We hebben steeds gedacht in termen van schaarsheid. Maar wat als afval nu goed is? Wat als je denkt in termen van gratis? Wat als schaars duur blijkt te zijn? De 21ste eeuw is de bits economie, de economie van de overvloed. De vraag die ik me dan stel: welke business modellen zijn nu relevant? Het meest vanzelfsprekende is dat je vroeger of later zal moeten betalen, ofwel is het gratis maar met advertenties ondersteund. Een tweede model is het Freemium model. Hier is tijd beperkt, mogelijkheden en klanten zijn gelimiteerd. Wat doe je dan? Je geeft 95% gratis weg en 5% verkoop je. Waarom zou je ook niet? De marginale distributiekosten zijn toch 0! Het derde model is de gift economy. Hier gaat het om reputaties, delen en expertise. Zaken die niet monetair kwantificeerbaar zijn.

De belangrijkste lessen die ik hieruit trek is dat als de prijs naar de marginale kost valt, je deze best als zero behandelt. Conclusie is dat er wel degelijk geld te rapen valt met gratis.

Inspirerend, te meer voor toekomstige ondernemers, zijn de lessen geleerd uit de game industrie.

Waarvoor betalen mensen?

  1. om tijd te winnen
  2. om het risico te verminderen
  3. voor dingen waar ze van houden
  4. voor status te verwerven
  5. als je ze maakt

Dat wou ik nog meegeven. En geloof me, als je dit kan toepassen ben je goed op weg.

Design and Innovation

Het Creativity World Forum bracht enkele zeer welsprekende mensen met visie.  Zo iemand is Tom Kelley, general manager van IDEO. Zijn presentatie ging over design en innovatie.

Veel bedrijven vandaag zijn wel bezig met innovatie. Probleem is dat iedereen het reeds druk genoeg heeft met hun dagelijkse taken, waardoor innovatie niet prioritair is maar bijkomstig wordt. Kelley had het in dit verband over het Red Queen Effect en in de context van innovatie betekent het dat je er twee keer zo hard moet voor gaan om de concurrentie voor te blijven. Design vereist bijgevolg een strategische beslissing.

In essentie was de presentatie opgebouwd rond zijn boek the Ten Faces of Innovation. Hetgeen mij vooral bij blijft is het idee van de antropoloog. Ik heb al de preken van menig marketeer mogen aanhoren, dus het werd eens tijd voor wat nieuwe inzichten. Hoe ga je namelijk een probleem oplossen? Je gaat niet moeten kijken waar het gat in de markt is. Nee, je moet weten wat het probleem is! Kelley gebruikte de metafoor vuja de, een woordspeling op déjà vu (been there before). Als product designer zie je niet dat je een fout maakt in het ontwerp, maar de klant is er wel de dupe van. Daarom, ga in the field en observeer de handelingen van de klant. Wijze les is dus om te leren kijken in plaats van vragen te stellen zoals bij elk traditioneel marktonderzoek wel gebeurd.

Megan Fox & the IT Crowd seizoen 3

Dit weekend zijn we in de cinema How to Lose Friends & Alienate People gaan kijken. De chick flick deed me wel schateren af en toe.

Het verhaal gaat over een klungelige Brit, die in dienst wordt genomen bij een befaamd Amerikaans gossip magazine. In feite is hij een journalist die walgt van het Hollywood wereldje waarmee hij meesterlijk de spot dreef als directeur van het magazine Post Modern Review. Zijn collega journalist is Kirsten Dunst en schrijft een roman. De meest onvergetelijke verschijning schrijf ik echter toe aan de bloedmooie Megan Fox (als Sophie Maes).

Toegegeven, de film is decadent bij momenten, maar een aanrader als je als man met vriendinnen gaat en je vreest voor geldverspilling.

Nog een reden om te gaan zijn de verschijningen van Katherine Parkinson en Chris O’Dowd van het heerlijke the IT Crowd. Doet me er aan denken dat seizoen 3 dit weekend is van start gegaan! En dat is geweldig, niet?

eyeBcom

Op Past is Prologue las ik even geleden al over eyeBcom. Ze zijn actief in de film, game en reclame sector alwaar ze sterren als Brad Pitt en Angelina Jolie omtoveren in 3D objecten. Ik was dan ook erg enthousiast want op het Creativity World Forum stonden ze met een standje waar je je tronie kon laten inscannen en je dus ook een beetje een ster wordt. Aanschouw hieronder het resultaat.

Je zou dus Fifa kunnen spelen met je zelf in de hoofdrol bijvoorbeeld. Maar bekijk ook andere mogelijkheden zoals hoe staat een kapsel op mijn gezicht? Voor de business lijkt het me interessant voor virtuele veragederingen en de healthcare sector.

Hoe dan ook: verbluffend!

Gas terug nemen

Hoe je je uitdrukt kan manifeste gevolgen hebben. Vaak gebeurt het namelijk dat men iets verkeerd interpreteert. Ook op deze blog is dat van toepassing. Dan denk ik: had ik het maar anders gecommuniceerd, want dit was niet mijn intentie.

Vragen waar ik nu mee zit: hoe kies ik geschikte woorden? Wat bedoel ik juist; welke mening geef ik eraan? Hoe zit het met perspectieven en paradigma’ die kunnen worden gehanteerd om iets te interpreteren? Waar ligt de grens? Wat kan en wat niet?

Het schrijven van deze blog is eigenlijk een van de beste dingen die mij is overkomen: door te geven heb ik al veel kansen gekregen. Recentelijk echter was er een incident. Ik ga er verder geen woorden aan vuil maken. Ik maakte een fout, kreeg het deksel op mijn neus en het deed pijn.

Poppetjes uit vinyl

De lieve goede Sint zal zeer binnenkort onze schoentjes weer vullen. Natuurlijk hoort daar ook speelgoed bij. Wat dacht je van een Munny bijvoorbeeld?

Munny’s zijn actie figuurtjes van 7 inch lang uit vinyl kunststof. Kidrobot produceert ze (ToyQube doet ongeveer dezelfde dingen) en het neige is dat het DIY poppetjes zijn. Inderdaad, ze beschikken over wendbare gewrichten. Origineel zijn ze wit, maar tegenwoordig heb je ze zowat in alle kleuren. Bedoeling is dat je ze decoreert met penselen, markeerstift, verf,…; hoe creatiever hoe beter. Omdat vinyl heel smeedbaar is (waardoor onderhevig aan bijvoorbeeld hitte) ontstaat er veel meer variatie dan bij het gebruik van plastic.

Versier dit konijn maar eens:
smorking rabbit

En er zijn verschillende series, met leuke accessoires zoals een zeis, bijl of hoed. Het verwonderd me dan ook niet dat ze op eBay ware collector items zijn.

Fijn zijn ook de Dunny’s: munny’s, maar dan bewerkt door kunstenaars waaronder Ed Templeton (woah, skateboard held!), Mark Hoppus (blink-182!) en Mike Shinoda (Linkin Park!).

Als ik nog eens in de states ben weet ik waar ik moet zijn.