In dit geval spreken we beter over de ministeriële immuniteiten… Ofwel hebben we te maken met de onschendbaarheid ofwel met de onverantwoordelijkheid…

De onverantwoordelijkheid omvat dat de minister niet burgerrechtelijk of strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld voor een mening of stem uitgebracht tijdens de uitoefening van zijn functie… Feitelijkheden of gewelddadigheden vallen hier niet onder. Dus dat is hier al niet van toepassing.

De onschendbaarheid omvat dat de minister niet strafrechtelijk vervolgd kan worden voor misdrijven die hij heeft gesteld. Het is iets gecompliceerder maar laten we het daar op houden. Hier kun je hem volgens mij alleen openbare dronkenschap verwijten. Maar je kunt hem dus niet vervolgen.

De onverantwoordelijkheid is absoluut. Daar zijn geen uitzonderingen op voorzien. Bij de onschendbaarheid zijn uitzonderingen voorzien. Zodus ik zou niet zeggen, dat er “helaas” immuniteiten bestaan. Ze hebben nog steeds tot doel de wetgevende macht hun taak te laten vervullen en ervoor te zorgen dat niet iedereen zomaar doodleuk de parlementsleden of ministers kan beginnen vervolgen omdat ze vinden dat hij/zij vandaag hun bommaake beledigd heeft ofzo. Tzou schoon worden anders. Wanneer de parlementsleden of in dit geval de ministers werkelijk hun boekje te buiten gaan, wordt dat wel aangepakt. Zo is De Crem al ter verantwoording geroepen.

De Crem is hier naar mijn idee, zijn vrije tijd aan et besteden geweest, dus enig respect voor zijn privacy (er bestaan daar ook wetten voor!!) is hier wel op zijn plaats. Het is nog niet bewezen dat De Crem dienen baas gedwongen heeft om zijn barmeid te ontslaan.

En beledigen zou ik pas doen, moest ik eerst iets vinden wat hij werkelijk niet goed heeft gedaan…

Ik heb De Crem nu nooit een charismatisch en vertrouwenswaardig figuur gevonden (eerlijk gezegd heb ik hem altijd een beetje ne ruziestoker gevonden); ma nu vind ik em gewoon nen arrog[censuur, ik zou graag student aan de UA blijven]!