So you think

Eergisteren was de laatste show voor So You Think You Can Dance in de Lage Landen. Het derde seizoen alweer. Het mag gezegd worden dat het een prachtige show is. Er werd ontzettend goed gedanst en de regie is gewoon af, wat het zelfs voor mij aangenaam maakt om naar te kijken — ‘t is niet echt mijn ding. Naast dit dansspektakel was er echter iets anders dat mijn aandacht trok. Dat ze bij het televoten het steevast over Vlaanderen hebben, terwijl de Belgische vlag getoond werd.

Ik word daar sentimenteel van. Is dat nog wel gehoord, zo Vlaanderen even gelijkstellen met België?


Nu goed, waar ik op doel is de splitsing. In de Panorama reportage “Bye Bye Belgium” (21/11) werd er voor het eerst door onze politici gedebatteerd over zo’n splitsingscenario, nadat 12 expert-professoren, waaronder economist Paul De Grauwe — menig boeken van hem verslonden tijdens mijn studie — hun licht lieten schijnen over de gevolgen en de haalbaarheid, indien zo’n splitsing zich aandringt. Toegegeven, Ivan De Vadder heeft het dapper voor mekaar gekregen. Het volk moet zich ook geen illusies maken meen ik. Met andere woorden, de denkoefening was broodnodig.

Vooral  het debat was interessant. Caroline Gennez meende dat de sociale zekerheden onder druk staan, en dat een mogelijke splitsing van België de teloorgang van ons sterke sociale zekerheidssysteem betekent. Het komt er op neer dat er moet hervormd en gemoderniseerd worden, maar een splitsing is niet de oplossing. Jan Jambon, NVA’s partijdeskundige op vlak van de financieringswet, poneerde dan weer dat we na de splitsing er beter zullen uitkomen. Om hun meningen te onderbouwen, bestookten de deelnemers elkaar met cijfermateriaal, statistieken mathematische stelsels. “Reken maar door”, klonk het.

In het debat in kwestie werd vlijtig het huwelijk als beeldspraak gebruikt voor België, zijnde het huwelijk tussen Wallonië en Vlaanderen. Maar dit huwelijk loopt op de klippen. Dat is duidelijk en meningsverschillen zijn pertinent. De vraag is dan of er daadwerkelijk een huwelijksbreuk zit aan te komen en hoe dat dan geregeld zal worden.

Inzicht hebben in Geschiendenis is daarbij ontzettend belangrijk.

De aanleiding van de Belgische Onafhankelijkheid, was de autoritaire regeerstijl van Willem I. Hoewel hij de economie stimuleerde, was zijn politiek erg conservatief. De katholieken eisten vrijheid van onderwijs en godsdienst en de nieuwliberalen hadden bezwaren tegen de regeerstijl van Willem I. Dit alles werd begeleid door een economische crisis — de gestegen voedselprijzen, als gevolg van de mislukte oogsten. En ja, we zitten nu met een gelijkaardige situatie, temidden van een economische crisis. Vlaamsgezinden eisen meer autonomie en keuren de Noord-Zuid geldtransfers streng af. 

De eensgezinsheid is verdwenen, als die er al was.

Uiteindelijk zullen het niet de politiekers zijn die de verdeeldheid eenzijdig oplossen. Daarvoor is de zaak veel te complex en moeten er veel te veel knopen doorgehakt worden. De vraag is simpelweg of het volk nog gelooft in België.

Het is een geloofskwestie dus. Daar kan de rationaliteit niet om heen en in die stelling ga ik in mee.

Maar goed, cynisch als ik ben geloof ik er al lang niet meer in.

Over fysieke aantrekkelijkheid gesproken

Een bekende Vietnamese blogger schreef onlangs het volgende over het — vrijvertaalde — “wife’s dull husband“-syndroom.

Het begon allemaal met een uitspraak van een dame actief in de Vietnamese filmindustrie:

[…] people are becoming more beautiful, especially women. I think in some ways girls are developing faster than boys. I see so many beautiful, strong, smart [girls] becoming independent, and yet still keeping their cultural values.

Het heeft mij aan het denken gezet.

Wat de dame in kwestie eigenlijk zegt, is dat vrouwen steeds knapper worden, in tegenstelling tot mannen. Dit is iets dat door wetenschappers al langer bevestigd wordt. Zo is er de studie van een universiteit in Helsinki die beweert dat mooie vrouwen meer kinderen krijgen dan hun gemiddelde tegenhangers, en dat er meer kans is dat die kinderen meisjes zijn.

Wat me opvalt is dat — tenminste wat Vietnamese vrouwen betreft — bloedmooie vrouwen trouwen met lelijke, laten we zeggen onaantrekkelijke “mannen”. Vaak ongewild, want ze hebben vaak geen andere keus.Deze mannen ontbreken een zekere viriliteit. Het resultaat is dat veel Vietnamese vrouwen in hun dertiger jaren nog steeds single zijn. Niet alleen door de maatschappelijke evolutie van emancipatie en langer onafhankelijk blijven, maar gewoon ook door deze natuurlijke evolutie (denk aan het fenomeen metrokseksualiteit bijvoorbeeld?). Vele vrouwen wachten op een man die ze maar niet kunnen vinden.

Maar dan nog: wie bepaald wat fysiek aantrekkelijk is? Kan je zoiets wel objectief meten? Ik denk tot op een zeker hoogte wel. Mijn conclusie is dat instinctief mannen altijd hetzelfde meisje eruit zullen pikken. Ga maar na. Op individueel niveau zijn er wel grote verschillen.

Hoe dan ook, het is een verontrustende gedachte want als deze evolutie zich voortzet dan zullen zowel mannen als vrouwen met een groeiend probleem zitten.

Tot slot, op Wikipedia vind je een compleet artikel over het boeiende onderwerp van fysieke aantrekkelijkheid.

IIS authentication: plain simple

Truth be told, I am not a Microsoft guy, especially not regarding web environments. When I got into web development, I thought that back then ASP was really ridiculous, compared to the failry new PHP. And PHP means logically using the Apache HTTP Server Project web server as part of the LAMP stack. I’m not going to make the ASP vs PHP comparison. This post is about my experience on authentication in Microsoft’s Internet Information Services (IIS) web server.

Configuring authentication in Apache really is a hazzle, in my opinion. Of course there is documentation on authentication, authorization and access control in Apache HTTPD, but it’s just not straight forward. For example, if you want to get basic authentication working , you need to create a password first,  followed by setting the configuration to use this password in a .htaccess file.

Contrarily, IIS allows you to configure authentication on a particular document on a folder in a site very seamlessly. As such you can strenghten the security for parts that are not to be viewed by others.

Here’s how.

In Windows Server 2003 Enterprise edition, go to Start, Programs, Administrative Tools, Internet Information Services (IIS) Manager. Click the server, expand your particular web site and select your Web Site. For the particular document or file, right click and select properties. There you select the file security tab. In the authentication and access control pane, click edit. A number of authentication methods can be configured and used at once: anonymous access, integrated windows authentication, digest authentication, basic authentication or Microsoft .NET Passport authentication.

Now that makes life easy. Just configuring a simple UI.

I wish it were as effortless in the Apache web server. Sigh.

This is only my point of view. Open source advocates might argue that Apache HTTPD is much more extendable and open of course, but that’s something else.  I’m merely saying that this “point-and-click” approach of Microsoft IIS just makes life easier for me.

On another note,  Mono developed a mod that provides support for .NET code in Apache. Isn’t cross platform software just awesome?

Disqus trusted domains

After forwarding the misguided notifications, the guys from Disqus were kind enough to send me a detailed response that makes sense.

As mentioned before, “kris” is my shortname. What’s happening is that these other sites are using my shortname. Indeed, “Kris” is a very common name and I was lucky enough to obtain it. The thing is, that in Tumblr you can enable comments by typing in a shortname rather than registering — this isn’t proper, but people do it anyways.

These users have no control over their comments as a result, only I do. Luckily Disqus provides a feature called Trusted Domains, available under general settings.

Trusted Domains allows you to specify which domains you want your Disqus forum to load on, effectively blocking the other sites who you’re receiving notifications for. In summary, this functionalilty restricts usage of Disqus to certain domains. By default, Disqus doesn’t restrict the usage to one URL. That’s why I entered my domain as a trusted domain.

Problem solved, thanks Disqus!

Overruling Server restrictions by Remote Desktop

To remotely access a computer, Microsoft comes with the Remote Desktop Protocol. It basically provides a user with a GUI to another computer.

Lately I have been using it to login to Windows servers. It happens that the administrator limits the concurrent connections to, say, three users. Then, if all three are logged on, you simply cannot access the server because of the number of active users restriction. That is, by following the normal procedure and accessing the command line by clicking
“Start > All Programs > Accessories > Remote Desktop Connection”.

There’s a solution or work around to this. You can overrule such constraints, using the command “mstsc /admin”.

This will connect you to the session for administering the server. The command “mstsc /?” shows what the “admin” option does — the question mark is the Linux equivalent for “–help” on DOS. Still, “–help” also works on DOS.

For our specific use case, you then can login to a Windows XP server, go to Terminsal Services Manager (Start > Programs > Administrative Tools > Terminal Services Manager), and just right click the user there and select disconnect or log off.

Be cautious of your server administrator though, because he might not be very amused 😉

Disqus data messed up

I happen to sign-up myself for all kinds of services, because I want to be ahead of everything. Mostly, I go by the nickname of “kriskras”. To be honest, actually this identifier is more of a second choice, since I usually check if “Kris” is available in the first place — I managed to get hold of my own name on Gowalla. So why do I give this information? Read along.

I want to talk about disqus — the commenting platform used on this weblog. Actually, in general, I’m very satisfied about the service. It has some powerful tools and features and well, it’s just a very handy way of centralizing discussions.

On my disqus account I manage two communities: the audiences for this personal blog and my technical blog. Besides that, I’m also able to track all the comments I have made across the Web. Isn’t that awesome?

Although I have never had any problems with disqus since I’ve signed up on 3 July 2008, I must say that lately some odd things are going on.

On my gmail i’m receiving e-mails that are definitely out of my business. The first strange thing is, these e-mails are all sourced from tumblr blogs (#1).

When I dive into such an e-mail, I see the commenter’s e-mail address, IP and optionally their user’s URL. Additionally, a link to the comment is displayed. Am I allowed to see this data?

This would mean that these comments should also end up in my moderate queue on disqus, which asserts true.

I can basically just edit, spam, flag, approve or delete each and every single comment being made on the Web Takes World and the Imagine Creativity tumblr blogs. There is a conflict of interest here, involving the three of us. However, they do not appear in my list of sites that I moderate (#2). Does my blog appear in their queues?

Here some additional facts.

As mentioned before I administer two communities. Regarding these comments, it turns out that they all appear in the comments queue of this particular blog (#3).

Somewhere in August 2009 disqus launched a new version, including peronsal URL’s. That’s how I managed to snatch kris.disqus.com. It seems though that they are no longer supporting this, because I can’t find it anywhere in my profile settings. For now it’s just an artifact, but maybe causing these conflict of interests, as “kris”, my personal ID, is also appearing in the names of the tumblr bloggers — I don’t think this is by accident. They’d better fix it as soon as possible and I wonder how many users are experiencing similar issues.

As for my other blog, A Legacy to Pass On, another matter makes me wonder. When I expand the community box I read that it has a total of 2 comments and 6 likes.

In contrast, the moderate queue on disqus itself oddly doesn’t show any comments at all.

Disqus, please look into both these matters because it’s harming your business. Sort out your community statistics as they are kind of messed up, so it seems.

Klantenacquisitie T-mobile

 In navolging van de klantenacquisitie bij Ben, hier nog een Nederlandse case.  Bij Western Union en GWK Travelex krijg je namelijk gratis 2 euro beltegoed bij iedere money transfer — wel niet vergeten dat zo’n geldtranfser pas mogelijk is vanaf 4,90 euro.

Bij iedere money transfer krijg je dus 2 euro gratis Prepaid International beltegoed van T-mobile, waarmee je gratis internationaal kan bellen.

En wat de simkaart van T-mobile betreft: die krijg je gewoon gratis, met 1 euro beltegoed na de eerste money transfer!

Goede actie en leuke samenwerking tussen beide partijen!

Vrije publicatie van bankgegevens

”The only thing that saves us from the bureaucracy is inefficiency. An efficient bureaucracy is the greatest threat to liberty.”
– Eugene J. Mccarthy

“Hoe weet ik dat dit bankrekeningnummer toebehoort aan diegene waar ik een bedrag overmaak”, vroeg ze. Ik heb het in feite over internetbankieren hier. Het zit namelijk zo dat, als “iemand” je vraagt om een bepaald bedrag over te schrijven naar een rekening, en je dit klakkeloos overneemt, je bij menige banken niet ogenblikkelijk kan nagaan of de ingevoerde en doorgegeven rekeningnummer wel op de juiste naam, de begunstigde — zij het een individu of organisatie — aldus, staat. Dit betekent ook vaak dat je een willekeurige naam kan associëren met een rekeningnummer, waarbij er geen controle wordt gedaan op deze combinatie. En dat is ook mijn ervaring bij banken ABN Amro en Argenta.

Maar de eerder geformuleerde vraag is absoluut legitiem. Waarom geven sommige banken meteen de naam vrij, nog voor de overboeking is gebeurd, terwijl anderen afzien van deze mogelijkheid?

Het ding is dat er niet zoiets bestaat als een publieke databank waarin de relatie rekeninghouder en rekeningnummer publiek wordt vastgelegd. Iets zoals zoals een soort van 1207 of de Witte Gids, bedoel ik dan, waarbij je ongeremd kan zoeken op naam, adres en nummer. Uiteraard kan je bij de bankkantoren wel die gegevens bekomen, maar dan moet je het nog steeds vragen aan de bankbediende in kwestie. Met de tussenschakel van internetbankieren, vormt die ontoegankelijkheid dus een belemmering. Een bureaucratisch obstakel en een onzekerheid als je het laat begaan. Maar voor zij die niet willen meedoen kan een  opt-out-regeling een goede uitkomst zijn. De anonieme, beschermde bankrenkening kan ook een oplossing vormen voor zij die tegen zijn. Het zouden de banken zelf zijn die gedistribueerd het systeem controleren, Peer-to-Peer.

Natuurlijk is het makkelijk praten om zulke persoonlijke gegevens zomaar vrij te geven. Er zijn zowel argumenten vanuit het standpunt van de financiële instelling als van het kwetsbare individu. De bankensector is enorm gereguleerd. Afspraken rond de publicatie en vrijgave van derdenrekening gegevens tussen binnen- en buitenlandse bankinstellingen is allesbehalve evident. Maar toch ben ik van mening dat vrij verkeer en publicatie van bankgegevens ook voor individuen moet kunnen. En voor het individu die van een dergelijke publieke, universele bankgegevens databank wenst af te zien, is er nog altijd een anonieme account mogelijk, denk ik dan misschien goedgelovig.

Gelukkig zijn er altijd wel manieren om toch die geheime gegevens te achterhalen. Hier enkele voorbeelden.

Bij ING kan je volgende truuk toepassen:

  1. Klik “Nieuwe overschrijving”
  2. Vul het rekeningnummer in
  3. Vul als naam “abc” in (bijvoorbeeld)
  4. Vul een bedrag in (0,01 euro).

Als je de verrichting doet, zul je een melding krijgen dat de naam “abc” niet bestaat maar dat de rekening wel op naam staat van “Jan Janssens”.

Eén cent overmaken naar een rekeningnummer met daarbij een willekeurige naam en plaats zal inderdaad de correcte naam en plaats weergeven, maar het is en blijft omslachtig.

Het zou natuurlijk ook kunnen zijn dat als de naam niet overeenkomt met het door jouw opgegeven rekeningnummer, dat de applicatie dat aangeeft.

Tenslotte, indien je twijfelt over de authenticiteit van een rekeningnummer, dan kan je ook gewoon de uitvoerdatum later zetten en de boeking eerder intrekken. Dan wordt het bedrag niet afgeschreven, en krijg je toch de naam van de begunstigde terug.

Hoe Ben klanten naar zich toe trekt

Nederland zit vaak aan het roer. Zo ook wat innovatieve klantenacquisitie betreft in de telecommunicatiesector.

Neem nu het concept van prepaid kaarten voor het beltegoed van je mobiele telefoon. Het normale proces ziet er als volgt uit. Eerst en vooral heb je een SIM-kaart nodig. Je persoonlijk nummer wordt gekoppeld aan deze SIM-kaart — klopt, want je kan je nummer van een vorige provider behouden. Er staat een bepaald bedrag op deze SIM, je belwaarde. Als dit beltegoed op is, dan kan je elektronisch opwaarderen, al dan niet automatisch.

Dat proces is gestandaardiseerd, zo werkt het. Daar moet niet meer aan gesleuteld worden. Het probleem binnen de telecommunicatiesector is echter klantenacquisitie. Klanten hebben vandaag vele opties. Ze kunnen niet alleen kiezen tussen vele aanbieders, maar ook tussen bundels, zoals met of zonder Internet optie. Ook is het helemaal niet moeilijk om over te stappen naar een andere provider. Zonder al te veel administratieve rompslomp kan je wisselen van provider, en alsmede is er geen sprake van vendor lock-in http://nl.wikipedia.org/wiki/Vendor_lock-in. Dat maakt dat de concurrentie tussen telefonie aanbieders moordend is.

Bedrijven moeten evolueren, hun huidige manier van werken voortdurend in vraag stellen en innoveren. En vooral: klant is koning. Maar eerst moet je wel klanten kunnen aantrekken. Mobile Vikings doet dat op basis van aanbevelingen aan vrienden en storytelling. Maar hoe pakt een Nederlandse provider dat dan aan? Wel, kijk naar Ben. Afgelopen weekend, in het treinstation Rotterdam Centraal stond er een stand van Ben, dus ik ging me informeren. Vriendelijke medewerkers deelden gratis SIM kaarten uit met 30 euro beltegoed. Wel moest je je persoonlijke gegevens achterlaten, maar het duurde maar een korte minuut (en stoorde de gemiddelde gehaaste reiziger absoluut niet) en nadat ik mijn persoonlijke gegevens opgaf (naam, adres, e-mail adres), kreeg ik in een mum van tijd mijn nieuwe kaart in de handen. Dertig euro, dat is gewoon geld weggeven! Let wel dat je initieeel slechts 5 euro krijgt. Later ontvang je een e-mail waarin staat hoe je de andere 25 euro kunt ontvangen. Je kan de gratis kaart met beltegoed ook verkrijgen in de Ben pop-up winkels.

Ik zeg er ook graag bij dat je met Ben vrij kan bellen en sms’en voor slechts 9 cent per minuut, maar je moet wel opwaarderen na 30 dagen, want dan wordt dit 18 cent.

Meer van dat, want zo hoort het!