Vrije publicatie van bankgegevens

”The only thing that saves us from the bureaucracy is inefficiency. An efficient bureaucracy is the greatest threat to liberty.”
– Eugene J. Mccarthy

“Hoe weet ik dat dit bankrekeningnummer toebehoort aan diegene waar ik een bedrag overmaak”, vroeg ze. Ik heb het in feite over internetbankieren hier. Het zit namelijk zo dat, als “iemand” je vraagt om een bepaald bedrag over te schrijven naar een rekening, en je dit klakkeloos overneemt, je bij menige banken niet ogenblikkelijk kan nagaan of de ingevoerde en doorgegeven rekeningnummer wel op de juiste naam, de begunstigde — zij het een individu of organisatie — aldus, staat. Dit betekent ook vaak dat je een willekeurige naam kan associëren met een rekeningnummer, waarbij er geen controle wordt gedaan op deze combinatie. En dat is ook mijn ervaring bij banken ABN Amro en Argenta.

Maar de eerder geformuleerde vraag is absoluut legitiem. Waarom geven sommige banken meteen de naam vrij, nog voor de overboeking is gebeurd, terwijl anderen afzien van deze mogelijkheid?

Het ding is dat er niet zoiets bestaat als een publieke databank waarin de relatie rekeninghouder en rekeningnummer publiek wordt vastgelegd. Iets zoals zoals een soort van 1207 of de Witte Gids, bedoel ik dan, waarbij je ongeremd kan zoeken op naam, adres en nummer. Uiteraard kan je bij de bankkantoren wel die gegevens bekomen, maar dan moet je het nog steeds vragen aan de bankbediende in kwestie. Met de tussenschakel van internetbankieren, vormt die ontoegankelijkheid dus een belemmering. Een bureaucratisch obstakel en een onzekerheid als je het laat begaan. Maar voor zij die niet willen meedoen kan een  opt-out-regeling een goede uitkomst zijn. De anonieme, beschermde bankrenkening kan ook een oplossing vormen voor zij die tegen zijn. Het zouden de banken zelf zijn die gedistribueerd het systeem controleren, Peer-to-Peer.

Natuurlijk is het makkelijk praten om zulke persoonlijke gegevens zomaar vrij te geven. Er zijn zowel argumenten vanuit het standpunt van de financiële instelling als van het kwetsbare individu. De bankensector is enorm gereguleerd. Afspraken rond de publicatie en vrijgave van derdenrekening gegevens tussen binnen- en buitenlandse bankinstellingen is allesbehalve evident. Maar toch ben ik van mening dat vrij verkeer en publicatie van bankgegevens ook voor individuen moet kunnen. En voor het individu die van een dergelijke publieke, universele bankgegevens databank wenst af te zien, is er nog altijd een anonieme account mogelijk, denk ik dan misschien goedgelovig.

Gelukkig zijn er altijd wel manieren om toch die geheime gegevens te achterhalen. Hier enkele voorbeelden.

Bij ING kan je volgende truuk toepassen:

  1. Klik “Nieuwe overschrijving”
  2. Vul het rekeningnummer in
  3. Vul als naam “abc” in (bijvoorbeeld)
  4. Vul een bedrag in (0,01 euro).

Als je de verrichting doet, zul je een melding krijgen dat de naam “abc” niet bestaat maar dat de rekening wel op naam staat van “Jan Janssens”.

Eén cent overmaken naar een rekeningnummer met daarbij een willekeurige naam en plaats zal inderdaad de correcte naam en plaats weergeven, maar het is en blijft omslachtig.

Het zou natuurlijk ook kunnen zijn dat als de naam niet overeenkomt met het door jouw opgegeven rekeningnummer, dat de applicatie dat aangeeft.

Tenslotte, indien je twijfelt over de authenticiteit van een rekeningnummer, dan kan je ook gewoon de uitvoerdatum later zetten en de boeking eerder intrekken. Dan wordt het bedrag niet afgeschreven, en krijg je toch de naam van de begunstigde terug.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *