Scoren met een simpel ovengerecht ii

In navolging van mijn vorig succesvol gekokkerel! Deze keer is het Ramequin!

Men neme ingrediënten voor 4 personen

  • één wit brood
  • 300 gram emmentaler of belegen kaas
  • 200 gram ham
  • 4 eieren
  • halve liter melk
  • boter
  • geraspte kaas
  • witte wijn (e.g. Chardonnay)
  • optioneel paprikapoeder
  • slaatje

Bereidingswijze

Eerst voorverwarm je de oven op 200 gram. Indien je het simpel wil houden, neem je gewoon een lang wit gesneden brood, je hoeft zelfs de korsten niet verwijderen. Dan beleg je gewoon met ham en kaas naar goed vermogen, je stapelt en legt het brood in een beboterde ovenschotel. Ondertussen klop je de eieren, voeg melk en eventueel paprikapoeder en witte wijn toe. Dit mengsel giet je dan over de kaas, ham en brood. Nog wat klontjes boter op de brei en boterhammen en de schotel kan in de oven: 200 graden en dertig minuten!

Serveer met witte wijn en een slaatje.

Wat met vele en grote bestanden e-mailen

We waren een mail aan het opstellen, 10 bestanden toegevoegd in bijlage.

“Dat is toch niet professioneel, meneer?”

Nee, inderdaad, je kan beter de bestanden comprimerren in een ZIP of RAR file.

Een eerste probleem waar je tegen aanloopt: hoe comprimmeer je die bestanden? Het is namelijk zo dat je aparte software nodig hebt om deze bestanden te archiveren. Voor zover ik weet is dat niet ingebouwd in eender welk e-mail programma, zij het onder de vorm van een plugin architectuur of built-in in de kern.

Eigenlijk zou je mail client dus over een soort mechanisme moeten beschikken dat automatisch en on-the-fly bestanden “zipt”. Geen externe software meer nodig!

Helaas pindakaas.

Zo werkt het nu eenmaal niet. En hoe standaardiseer je zoiets ook? Onder welk formaat presenteer je de resem aan bestanden: (g)zip, 7z, RAR?  En vanaf hoeveel bestanden ga je het automatisch comprimmeren? Of doe je dat vanaf er een bepaalde bestandsgrootte wordt overschreden?

Hier is hoe het nu werkt:

De zender voegt de 10 bestanden afzonderlijk toe. Er is absoluut geen sprake van compressie. De catch is dat aan de zijde van de ontvanger, e-mail programma’s welk vaak een “download all” button hebben, wat het leven van de eindgebruiker een stuk makkelijker en efficiënter maakt. Zo ook g-mail:

Maar heel dit verhaal dient eigenlijk aan de kant van de zender gebeuren, mij dunkt. Een mail van pakweg 15 MB oogt simpelweg niet professioneel, is ook niet praktisch. Het maakt al een stuk verschil als je onder de 10MB grens blijft. Compressie is dus broodnodig.

Maar hoe implementeer je die compressie? Ik bedoel, wat als de eindgebruiker die compressie  software niet geïnstalleerd heeft?

Tja, een assumptie die er vanuit gaat dat de eindgebruiker een file kan unzippen is niet aannemelijk.

Vandaar dat er over zulke dingen nagedacht moeten worden. En deze denkoefening is wellicht al vele malen gemaakt.

Maar kunnen we zoiets standaardiseren binnen een mail protocol?

Koude kak

Ik tegen mijn collega: “Wat ben jij een dikke nek, seg!”.

“Dikke nek? Wat bedoel je daarmee?”, repliceert hij.

“Wel, dat is een woord dat we in Vlaanderen gebruiken voor een opschepper, iemand die zich beter wilt voordoen dan hij is.” , zeg ik.

Vervolgens, de collega uit Nederland: “Oh, dat is wat wij in Holland een koude kak noemen.”

Ik kan het niet laten, ik maak gebaar van een dikke nek.

“Zo, nu jij. Laat me het gebaar voor een koude kak maar eens zien”, zeg ik!

Ik barst in het lachen uit. Mijn fantasie gaat de vrije loop.

Belgische wapenhandel en The Simpsons

Echt, ik zweer het, ik ben nog altijd niet moe van The Simpsons.

Niet dat ik nu actief afleveringen binnenhaal — zenden ze dat eigenlijk nog op Belgische televisie uit? Niet meer in de mate zoals het vroeger was.

Maar afgelopen week had ik de kans om nog eens een aflevering te zien. Seizoen 22 al ondertussen, episode Donnie Fatso, een parodie op de film Donnie Brasco.

De humor en geanimeerde beelden zijn nog altijd uitstekend, maar wat ik vooral apprecieer in de serie, is de vlijmscherpe kritiek op onze samenleving.  Niet dat dat in andere series compleet afwezig is, maar ik heb The Simpsons daar altijd sterk in gevonden.

Neem nu de Donnie Fatso aflevering:  op een gegeven moment, nadat Homer  zijn favoriete kroeg Moe’s plat brandt en erkent wordt als volwaardig Maffia lid (onder de naam Nicky), gaan Fat Tony en Nicky een lading geweren oppikken in de dokken.

De catch hier is dat het om Belgische wapens gaat.

(Ludieke afloop is dat de FBI nog meeluistert met Homer, die Fat Tony vertelt om zich uit de voeten te maken. Maar dan krijgt Fat Tony in de gaten dat Homer een spion is, net voordat hij een hartaanval krijgt en overlijdt. Fit Tony, Fat Tony’s neef, neemt dan de positie van Fat Tony in.)

Maar goed, wat me zo interesseert is dat subtiel aangeraakte thema van Belgische wapenhandel.

Waarom Belgische, ja?

Het is namelijk zo dat er grote lacunes zit in de Belgische wetgeving over tussenhandel in wapens. Jawel, maffiose praktijken als gevolg!  Zie ook naar de naar mijn mening onderbelichte zaak Jacques Monsier.

Dankzij The Simspons kom ik dus nog eens iets echt nieuwswaardig tegen.

Ik heb dan ook enorm veel respect waarop de makers van The Simpsons dat keer op keer blijven doen, die subtiele doch gerafinneerde manier waarop zulke maatschappelijk relevante thema’s behandeld worden.

Hier de aflevering in kwestie:

Weetje

“Het is een The New York Times Beststeller boek”, merkte ik op over het boek Pattern Recognition van William Gibson.

“Ja, maar wat betekent dat dan?”, vroeg ze geheel niet onterecht. “Het kan toch ook een The Washington Post Bestseller zijn of een The Guardian Bestseller?”

Wat betekent zo’n titel dan wel niet?

Sommige zaken zijn gewoon niet zo vanzelfsprekend als ze lijken. Soms moet je dieper graven.

Wikipedia ter hulp!

The New York Times Best Seller list is widely considered the preeminent list of best-selling books in the United States

Erg erkend, dat wel. Maar hoe worden die boeken dan gerangschikt? Hoe komen ze erin? Wat zijn de meetcriteria?

The best-seller list may not be a reflection of overall book sales; a book that never makes the list can outsell books on the best-seller list. This is because the best-seller list reflects sales in a given week, not total sales. Thus, one book may sell heavily in a given week, making the list, while another may sell at a slower pace, never making the list, but selling more copies over time.

‘t Gaat dus over een momentopname, die Bestseller list — het aantal verkopen in een gegeven week. Voor minder bekende auteurs zal het dus de totaalverkopen doen stijgen, terwijl er voor de gevestigde waarden weinig invloed is op de verkoop van het aantal boeken door überhaupt wederom in die lijst te staan.

How to resolve broken linked tables by looking at the path

What if your Microsoft Access DB is no longer working? Assume you get an error like the one below that I have stumbled upon today.

The error says that the Microsoft Jet Database engine cannot find your object. This actually means you are working with Linked Tables: tables that are linked to an object, like a CSV file for instance. 

The linked path for the objects was pointing at the wrong location since the file had been moved to a new location. The solution is to fix the path.

Here’s how to resolve this matter.

Assume that we have a database with a Linked Table to a CSV file –x.txt.

  1. Go to your database.
  2.  For each Linked Table, right click and select the Linked Table Manager. Verify the path, in this case “C:\DATA\x.txt”, and check if the file exists at this location by exploring it.
  3. Go back to your main database window and select “Tools > Options”. In this window, make sure that “System Objects” is checked.
  4. Now you will see that a number of System tables appear. One particularly interesting table in this case is the MSysObjects table.
  5. The “Database” column will point to the path of your object. Fix this path accordingly by making sure that the linked locations for each object refer to the right object path.

Voila!

Boeken gelezen in 2010

Het leek me wel leuk om net zoals Alper een lijstje bij te houden met de boeken die ik in 2010 gelezen heb. Alhier wat ik dus gelezen heb het afgelopen jaar:

  1. Semantic Web Programming door John Hebeler
  2. Pull: The Power of the Semantic Web to Transform Your Business door David Siegel
  3. Semantics in Business Systems: The Savvy Manager’s guide door Dave McComb
  4. Someone Comes To Town, Someone Leaves Town door Cory Doctorow
  5. Down and Out in the Magic Kingdom door Cory Doctorow
  6. Eastern Standard Tribe door Cory Doctorow
  7. Little Brother door Cory Doctorow
  8. Idoru door William Gibson
  9. Positronisch Brein door Isaac Asimov

Veel goed materiaal gelezen. Ik ben fier dat ik toch een negen boeken las, maar mijn streefdoel is om minstens het dubbele te halen dit jaar! In mijn wishlist vind je op het moment zo’n 194(!) boeken die ik nog wens te lezen dus ik ben nog wel even zoet.

Voor mijn thesis las ik over het Semantisch Web, vandaar de eerste drie boeken. De drie boeken hebben een totaal verschillende kijk op dat Semantisch Web en dat was ontzettend boeiend.

En verder sci-fi boeken van Cory Doctorow, één van William Gibson en Asimov. Wat ik zo leuk vind aan Doctorow zijn vindingrijke  schrijfsels is dat hij ons bewust maakt over topics zoals beveiliging, macht en identiteit.

Van Gibson wil ik absoluut meer lezen. Hij is meer een novelist, met een zeer gevarieerde woordenschat. Op men nachtkastje licht nu Pattern Recognition. En binnenkort wellicht Spook Country en Zero History.

Tussen haakjes:  beste wensen voor 2011!