Over disciplines combineren in één studie

Hij dacht dat hij het echt had getroffen met strategisch management. Hij kon alles wel aan. En daarenboven, hij hoefde geen inzicht te hebben in al die financiële maatstaven om pakweg kosten te drukken of de verkopen in de hoogte te jagen. Resultaat, dat is waar het om draait, was zijn motto. Hij zou zich altijd nog kunnen verbreden, en de achtergrond en bijkomstigheden die een financieel analist wel heeft, kan hij altijd nog wel leren on-the-job. Want leren houdt nooit op.

Kijk, ik heb Handelsingenieur in de Beleidsinformatica gestudeerd (Tecnische Bedrijfskunde in Nederland). Vijf jaar, bacherlor en master. Het is één van die nieuwe richtingen, waar ze zo breed mogelijk proberen te gaan door disciplines te combineren. In mijn geval was dat de combinatie bedrijfskunde en IT. De eerste jaren heb je gemeenschappelijke vakken met de opleiding toegepaste economie, maar er wordt meer nadruk gelegd op wiskunde en wetenschappelijke vakken. In de latere jaren komen daar nog technologische en/of informatica-vakken bij. De reden van zo’n richting is omdat de markt erom vraagt. Tussen haakjes: toegepaste wetenschappen is ook het resultaat van de vele spin-offs die universiteiten voortbrengen. Maar goed,  vaak komen vele IT’ers in beleidsfuncties terecht, of draai het om: economisten hebben IT kennis nodig.

Maar wat ik me luidop afvraag, is of je met die vijf jaren genoeg hebt. Ik zie vele IT’ers die inderdaad in beleidsfuncties terecht komen. Maar zonder gedegen bedrijfskunde achtergrond. Soms zijn ze echter wel in het bezit van een executive MBA. En vaak gaat hen dat ook goed af. Zoals in de inleiding: kan je niet gewoon on the job leren? Heb je al die gespecialiseerde business kennis wel nodig? Wel, daar is geen eenvoudig en eenduidig antwoord op te geven. Richtingen die disciplines combineren en een brugfunctie proberen te vormen, is als een tweesnijdend zwaard. In de eerste plaats is het volgens mij niet slecht dat de profielen beter op de markt zijn afgestemd. Dat was ook broodnodig, want de markt roept erom. Ten tweede hoef je geen aanvullende studie te doen naast ingenieur of economist bijvoorbeeld, in het geval van Handelsingenieur in de Beleidsinformatica. Bovendien is het voor jou persoonlijk nog eens geweldig ook. Nu kan je zelf écht doen wat je graag wil. Je kan je een brede richting veroorloven, maar toch heel specifiek gaan met een nieuwe richting als International Communication and Media. Voor deze studie: het is niet hetzelfde als marketing; er is een subtiel verschil.  Echter, daar schuilt het gevaar volgens mij ook. Je kan namelijk moeilijk én breed én diep gaan. De kwaliteit van het onderwijs gaat er op achteruit in die zin dat men vroeger eerst computerwetenschappen / ingenieurswetenschappen moest studeren en vervolgens bedrijfskunde. Aan die voorwaarde moet nu niet meer voldaan worden. Je kan je studies inkorten. Maar toch,  …, ja, ik heb inderdaad gehoord van thermodynamica, maar wat is het precies?  Het resultaat is dat je dus wel breed opgeleide mensen krijgt die over vanalles kunnen meepraten, maar dat gebeurt in een heel oppervlakkig discours. Zulke nieuwe richtingen zijn uiterste toegepaste wetenschappen en brengen de traditionele, zuivere en pure wetenschappen in diskrediet. Wat is zo’n richting dan wel? Ik denk een soort best of breed, of beter gezegd: best in show-off. Er is veel blabla en weinig boemboem. Wat me trouwens brengt tot het oplossen van problemen. Daar wil ik ook nuanceren voor én-én studies. Je hebt specialistische kennis vaak niet eens nodig. Wanneer je geconfronteerd wordt met een taak waar je niet meteen een oplossingmethode voor hebt, kan je terugvallen op heuristieken. Tenslotte vraag ik me af of dergelijke studies daarom juist niet meer op hogeschool niveau kunnen georganiseerd worden.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *