FAIL Leterme

Van Leterme werd véél verwacht. Hij zou eindelijk de staatshervorming doorvoeren. Niet dus. Treft hem nu schuld? Neen! Het zijn de Franstaligen die roet in het eten gooien. Als ze nee blijven zeggen komen we nergens. Ze willen blijkbaar wel een staatshervorming doorvoeren en blijven geloven in Leterme, maar dat maakt hen er niet geloofwaardiger op. En nee, ik heb niets tegen onze Zuiderburen. Waarom zou ik ook? Hun attitude is desalniettemin on-aan-vaard-baar. En Joëlle Milquet is een straffe madam: ze wil een oplossing vóór 21 juli (de nationale feestdag, hé). Uiteraard in haar eigenbelang, en weer legt ze ons op de pijnbank. Ze wil Leterme buiten spel zetten door de dialoog te blokkeren en telkens nee te zeggen. Haar hormonen zijn duidelijk uit balans; iets anders als non komt er niet echt uit.

Laat ons eerlijk zijn. Een deadline zegt niets, het gaat hier over de toekomst van België; dat is niet op één-twee-drie opgelost. Het is niet dat we niet geïnteresseerd zijn of dat het ons onbewogen laat. Zo durft men zelfs politiek bedrijven correct vergelijken met project management: een IT project faalt omdat men over budget en tijd zit of omdat men buiten scope zit. Nog meer IT zelfs: kijk naar het positieve wat we doen in softwareontwikkeling en interaction design.

Maar to the point. We moeten niet rond de pot draaien, er moet nu een oplossing uit de bus komen. De koning die opgezadeld is met de situatie moet klare taal spreken en het Paleis moet Leterme zijn ontslag niet aanvaarden. Laat de huidige regering zijn ding maar doen! Immers: Dehaene, Van Rompuy en zelfs Peeters slaagden er niet om de van België op te lossen. Wie gaat het dan wel oplossen? En hoe? Vertel me dat maar eens. Reynders aan de macht? Laat me niet lachen. Of hoe de splitsing van een kieskring kan lijden tot het in twijfel trekken van de Belgische Staat. Misschien is het wel omdat we in een tijd leven waar welvaart ondenkbaar is, waar we koopkracht hebben en een hoge pensioenuitkering mogen ontvangen. Enfin, al goed dat we met heel de situatie nog kunnen lachen.

Nee, ik blijf geloven in België. Beide partijen moeten water bij de wijn doen. Geef de deelstaten en regio’s meer financiële middelen en bevoegdheden zodat ze onafhankelijke beslissingen kunnen doorvoeren, splits Brussel Halle Vilvoorde. Alleen dat is een garantie voor het voortbestaan van België. Samen zijn we sterk: eendracht maakt macht.

Ik reken op jullie, Franstaligen!

Nu, gisteren keek ik op een potentiële verloren zondagavond op één het feuilleton Katarakt, dat schijnbaar al een hele tijd bezig is, dus ik viel een beetje uit de lucht. Met wat anekdotes was ik al vlug mee en dat op een aflevering negen van de dertien. Ondanks dat het een fictief verhaal is zou het zo uit het leven gegrepen kunnen zijn. ‘T is omdat ik juist toevallig ook op verschillende tuinbouwbedrijven heb gewerkt dat ik me ongelooflijk goed kan inleven in de voor de hand liggende situaties.

De uitstekende fotografie van de oogverblindende Haspengouwse streek en de topcast met onder andere Karlijn Sileghem, Marc Van Eeghem, Bruno Vanden Broecke en Jaak Van Assche maken van Katarakt een reeks waar niet alleen de Limburgers trots op mogen zijn. Wat mij betreft acht ik deze serie op het niveau van Witse, Kinderen van de Windt en pakweg Stille Waters. Zeker de moeite om te kijken dus als je van familiedrama houdt en uitermate geschikt voor een gezellige, zwoele zondagavond bij open haard.

We luisteren vooral naar de radio
Bij 86 procent van de filerijders staat de autoradio aan. Amper een derde zit zich te vervelen.

De anderen verdrijven hun tijd met telefoneren (17 procent), neuspeuteren (10 procent ) en ontbijten (6 procent) en 5 procent zit regelmatig te lezen in de file.

Vier procent van de mannen noemt zelfs flirten als activiteit, tegenover een halve procent van de vrouwen, dat lijkt dus eenrichtingsverkeer te zijn. Het is overigens vooral een bezigheid bij jongeren, bij vijftigplussers is deze bezigheid minder populair.

Het lijkt wel een grap. Ok, telefoneren — met een carkit uiteraard — in plaats van autoradio te luisteren, daar kan ik nog inkomen. En neuspeuteren ook. Maar ziet u uzelf al boterhammen smeren ‘s morgens? Of een doos cornflakes openen? En lezen? Neen, dat gaat te ver zeg ik. En ik me maar als kandidaat-chauffeur op het verkeer concentreren om toch maar geen blikschade aan te richten! Lezen tijdens een file vind ik toch wel verregaand.

En trouwens: wie kan er nu geconcentreerd een file waarnemen als hij aan het lezen is? Je moet naar de vrouwen kijken, tiens, en overgaan tot flirten! Geweldig toch!?

Nieuw echter is hulu, een initiatief van de amerikaanse televisiezenders NBC en FOX. Het concept is een site met gratis series maar ook films van Sony en MGM. Opbrengsten zullen opgehaald worden door advertenties en reclamespotjes tijdens de uitzending, tot gejuich van de marketingjongens toe uiteraard. En het lijkt erop dat dit niet alleen voor Amerika weggelegd is maar ook voor de rest van de wereld!

Ik heb me alvast ingeschreven voor de bèta-site zodat ik binnenkort kan genieten van meesterlijke series zoals The Simpsons, Family Guy, My Name is Earl en American Dad om er maar enkele op te noemen!

En nu grijp ik daar toch niet juist naast zeker. Verdorie.

Ach ja, andere kansen genoeg denken we dan maar.

Anyone?

Er bestaat geen twijfel dat wat Hans heeft aangericht immoreel is. Hoe zwaar de straf zal zijn zal het proces wel uitwijzen. Zijn extreem rechtse sympathieën en fascinatie voor geweld zijn absoluut niet goed te keuren. Dit heeft niets meer met politiek te maken, des te meer met racisme en ontsporing. En dit racisme is ontstaan vanuit zijn haat. Weinig of geen liefde en affectiviteit zal een oorzaak zijn. Eigenlijk allemaal elementen die ik oppik uit de film die ik gisterenavond heb gezien: American History X. Ik denk een zeer relevante film nu. Een zeer mooie film ook. Ik zie behoorlijk wat gelijkenissen die ik eigenlijk al hiervoor heb opgesomd. Het racistische lied op zijn gsm dat gisteren in het onderzoek opdook en dat hij bovendien als een spelletje bestempelde, blijkt nu net van die film te zijn. Ironie alom.