Tag Archives: google

Silicon Valley: Computer History Museum, Stanford en Google

Silicon Valley hoeft geen uitleg. Niet alleen is het het epicentrum van de elektronica-industrie, het is ook gelegen in San Jose, de derde grootste stad van California met het laagste criminaliteitscijfer van heel de Verenigde Staten.

Tijdens de studiereis bezochten we het Computer History Museum, Stanford University en Google. Hetgeen ik zag was impressionant. Serieus, mocht ik de kans hebben om daar een nieuw leven te starten dan zou ik dat meteen doen.

In het Computer History Museum vind je een overzicht van de korte geschiedenis van de informatica. Eerst zagen we de Babbage Engine. Charles Babbage ontwierp de difference engine in 1873, maar heeft die nooit kunnen bouwen. Het is verbazingwekkend te zien hoe zijn plannen werkelijk de tijd vooruit waren, maar vooral dat die plannen ook nog eens levensecht uitgewerkt kunnen worden! Verder zagen we allerlei supercomputers zoals die van CRAY, de IBM 360, de eerste boeken over COBOL en FORTRAN en robotjes zoals de R2-D2. Zeker de moeite als je de kans hebt om eens een bezoek te brengen. Tussen haakjes: aan de inkom stond een Tesla!

Stanford University is magnifiek. Inderdaad, het is hier waar Larry Page en Sergey Brin studeerden en de fundamenten van Google werden gelegd. De universiteit bevind zich in een prachtige omgeving. Het is als het ware een dorp, met eigen watervoorziening en politie garde. Compleet anders in vergelijking met onze universiteiten (en ook het prijskaartje om er te studeren). Ze hebben een eigen kerk, een museum voor beeldende kunsten, palmbomen en binnenpleintjes dat het niet meer schoon is. Het neemt allemaal extreme proporties aan, net zoals de rest wat ik zag in de Valley.

Enkele weetjes: de klokken zouden zijn ontworpen door Belgische ingenieurs en u weet of u weet niet dat onze prins Filip op Stanford heeft gestudeerd en een masters of art in de politieke wetenschappen behaalde (op welke manier is een andere vraag).

En tja, dan gingen we onverwacht naar de Googleplex (hey, way better dan het oorspronkelijke idee om naar het Intel museum te gaan!). Drie engineers (geen PR mensen!) begeleidden ons. Hoewel we ongeveer de standaard dingen zagen, heb ik een goed idee over hoe de Googleplex werkt. Hetgeen ik erover heb gelezen werd bevestigd. De Googleplex is een speeltuin. Bureau’s zijn tentjes, overal staan er whiteboards waar creatieve uitingen op neergepend staan. Je kan er je kleren wassen, je haar laten knippen, volleybal spelen of een duik in een van de vele zwembaden nemen. Je hond meebrengen (geen katten, want die zijn niet intelligent genoeg) is trouwens ook geen probleem.

We aten in het nieuwe restaurant en ik sprak met engineers van het Chrome team over hoe ze communiceren met Android mensen en ik mocht aanhoren en zien dat alles heel bottom-up is (het zeer recente Google Moderator is daar een voorbeeld van).

Het was ronduit fantastisch en nu loop ik fier rond met mijn Google shirt. Het bedrijf verbaasde me door haar transparantie en authenticiteit. Het vormde blijkbaar ook geen probleem om beelden vast te leggen.

Een unieke beleving was het.

Google Chrome: het eerste web OS?

Nog maar net uit tweede zit of Google lanceert een eigen browser. En ja, heb je al van Google Chrome gehoord? mocht ik gisteren meermaals horen. En echt, ik kan het niet laten om over Google Chrome te bloggen. Ik was er eergisteren als de kippen bij en heb de beta reeds grondig kunnen testen. Aangezien ik het tech bloggen wat beu ben, laten we het maar bij een waaier aan gedachten.

Het idee van Chrome is een volledige nieuwe browser bouwen. Vanaf nul. Ze gebruiken daar grote woorden bij Google: een browser moet veilig zijn, stabiel, snel en hou je vast: open source! Akkoord, maar ik vond dat huidige browsers best wel snel waren. Op gebied van Javascript bijvoorbeeld is Firefox 3 significant sneller dan zijn voorgangers. En veilig ook. Denk maar aan de efficiënte fishing filters en zo ook is IE 8 bezig met een XSS filter.

Nee, het enige dat beter moest is de stabiliteit. Als Flash, Adobe Reader, of eender welke andere plugin, crashte was heel je sessie altijd om zeep. Gedaan met de pret en het surfen. Dat probleem moest gewoon aangepakt worden. Het was ook vaak Javascript dat vaak ging hangen. Ansynchrone communicatie, je weet wel.

Dus, wat doen ze bij Google? Ze beginnen van nul, ontwerpen een browser met de V8 javascript engine en laten het op ons los. Multi-threaded browsing ofzo en een Javascript Virtual Machine (platform onafhankelijkheid!). Voor elke tab wordt een nieuw proces gestart, maar als je een tab sluit wordt dat proces ook volledig beëindigd. Firefox gebruikers zullen het gemerkt hebben, dat wanneer ze een tab sluitten de browser nog veel geheugen verbruikte. Gevolg: pointers bleven toegewezen, geheugen fragmentatie enzovoort. Garbage collection, you know. Met Chrome zijn die tijden voorbij: oude datastructuren worden overboord gegooid en je krijgt een snellere browser tot gevolg.

Maar hoe zit het dan met stabiliteit? Als er ook maar iets (echt eender welke applicatie of plugin) gaat hangen, wordt dat gemeld en kan je het proces afsluiten. Chrome heeft namelijk ingebouwd taakbeheer (Shift + Esc) en waarbij je een overzicht krijgt van het geheugenverbruik. Voor de nerds heb je een javascript console en uitgebreide statistieken. Mooi zo.

En de user interface: prachtig herdacht. Geen verspilling van ruimte, maximale controle. Net zoals het concept van de rustgevende Google.com website dus.

De tabs helemaal bovenaan geplaatst. En als je zo’n  een nieuwe tab opent, krijg je geen blank page, maar een overzicht van de meest bezochte websites, je bookmarks en meest doorzochte websites. Weer heel innovatief!

En wauw voor de adresbalk: niet alleen om websites in te geven, maar het kan ook gewoon dienen als Google zelf. Ze noemen het de ominibox: het geeft je niet alleen een overzicht van websites die je al bezocht, maar ook suggesties met populaire websites die je nog niet bezocht. Het kan ook dienen als de search box van amazon.com, wikipedia.org of eender welke web applicatie met zoekfunctionaliteit! De overbodige zoekbalk is daarmee volledig verleden tijd.

De interface neemt wel duidelijk element op van Safari, zoals de navigeer knoppen. Maar dat laat ik niet aan mijn hart komen. Trouwens, Chrome gebruikt de Webkit motor. Jaja, weer dezelfde engine die ook Safari aandrijft.

En nog zoveel meer: leve incognito browsing, leve de phishing API, het sandbox concept en Gears! En oh ja: beware of the Grome bot!

Als je zoals mij tevreden was met de snelle en velige Mozilla Firefox 3, dan is Chrome weer een hele nieuwe wind in het browser landschap. Nochtans moet je je voortdurend dingen afvragen. Chrome is nog maar in opstartfase. In Firefox heb ik heel wat extensions/add-ons geïnstalleerd. Voor cocomment, delicious bookmarking, firebug, web developer en fireftp bijvoorbeeld. Gaat Chrome ook extensies ondersteunen. En hoe zit het dan met geheugenverbruik? Nu raast Chrome wel, maar blijft dat zo?

Oh boy, oh boy, oh, boy: bewonderenswaardig, wat ze bij Google doen. Voor mij is het duidelijk: je kan niet louter meer spreken van een browser. Je bent bezig met webapplicaties en Google’s Chrome is een eerste stap richting het Web OS.

Bekijk zeker het filmpje met Chrome’s developers aan het woord. Ook niet te missen is deze geniale strip.

Wat denk jij van Chrome? In welke mate worden de nieuwe geïntroduceerde concepten standaarden? Welke elementen gaan andere ontwikkelaars overnemen, gegeven dat het open source is?

Cuil is niet zo cool

Cuil ontketende een ketting aan media aandacht. Zelfs deredactie.be berichtte over Cuil.  Allemaal hadden ze het over een nieuwe zoekrobot die wel 120 miljard pagina’s indexeert (3x Google) en dat het door ex-Google engineers ontworpen zou zijn.

Het eerste wat je natuurlijk doet is je naam opzoeken. Eerste impressie: wat in godsnaam doet die afbeelding daar? Ik meen mij niet te herkennen, laat staan dat die afbeelding enige relevantie heeft met deze blog.

Bij de dutchcowboys lees ik iets gelijkaardigs. Wat hebben jullie zoal voor?

The Truth About Wikipedia: mijn gedachten

Onlangs verscheen The Truth About Wikipedia op de VPRO, maar ondertussen is de documentaire ook op YouTube te vinden. De film van IJsbrand van Veelen doet vele vragen rijzen: mag iedereen zomaar zijn mening geven of moet het online publiceren uitsluitend overgelaten worden aan experten?

Of je nu internet ondernemer, academicus of occasioneel surfer bent: de film culmineert in een interessant debat waar we allen meer dan ooit bij betrokken zijn. Twee partijen worden tegen elkaar uitgespeeld. Enerzijds zijn er de Wikianen (Larry Sanger en Jimmy Wales) en web guru Tim O’Reilly. Anderzijds is er Andrew Keen, de auteur van The Cult of the Amateur, en Bob McHenry, de editor-in-chief van de Encyclopedia Britannica.

De documentaire en Keen’s standpunt

In essentie gaat de documentaire over de reïncarnatie van het Internet, web 2.0, en wat daar de gevolgen zijn voor de samenleving. Web 2.0 gaat over conversatie, collaboratie en communicatie. Mensen, de gebruikers van het Internet, willen vandaag zelf contribueren en participeren op dat web. Sociale netwerken als Myspace, Facebook, Twitter worden massaal gebruikt. Ook Wikipedia, de online encyclopedie, is een groot succes. In Wikipedia kunnen gebruikers artikels lezen, maar ook de inhoud van zo’n artikel zelf aanpassen en erover discussiëren. Het is daaromtrent dat Keen een groot probleem ziet. Hij propageert het volgende.

In reply, I explained I was working on a polemic about the destructive impact of the digital revolution on our culture, economy and values. It’s ingorance meets egoism meets bad taste meets mob rule. “On steroids”.

In deze digitale samenleving kan iedereen participeren. Ook op Wikipedia, waar alle kennis van de mensheid zich bevindt, kan men naar believen zijn eigen waarheid plaatsen. Wat als ik, professor of expert, een artikel op Wikipedia wens aan te passen, ben ik dan zeker dat het er morgen nog zal staan en het niet door een 17 jarige, die dezelfde zekerheid als mij heeft, wordt aangepast? Bijgevolg is Keen van mening dat informatie door experten dient afgeleverd te worden, net zoals dat in de Encyclopedia Britannica het geval is. Web 2.0 kadert volgens hem gewoon in de verdere individualisering van de samenleving. De samenleving is dus gefragmenteerd, meer en meer gepersonaliseerd en geïsoleerd. Dat uit zich reeds in de media. Keen stelt dat de web 2.0 cultuur en ideologie vergelijkbaar is met de Californiaanse gebaseerde hippie cultuur van de jaren 60 waar men van de samenleving wilde weg vluchten. Weg van de “waarheid”, weg van de instellingen. Het is dan ook geen toeval dat de Sillicon Valley gebaseerde bedrijven, ook in Calfornia gevestigd trouwens, deze gesofisticeerde interactieve systemen (blogs, Wikipedia,…) bouwen (opmerkelijke observatie trouwens). Zij zijn Utopianen die ervoor zorgen dat er juist minder democratie, minder vrijheid en gelijkheid is in deze wereld omdat kennis gefragmenteerd geraakt.

Mijn bedenkingen

Als blogger ben ik absoluut niet akkoord met Keen zijn ideeën. Het gaat erom, dat ik denk dat Keen en navolgingen dezelfde soort mensen zijn als diegenen die in de pre Industriële Revolutie de stoomlocomotief weg lachten.

Miskenning van het Internet concept

Het Internet is nog steeds de meest democratische plek op de wereld. Alle mensen, wereldwijd, kunnen er informatie vinden en delen zodat er kennis overgedragen kan worden. Keen wilt hier duidelijk niets van weten. Keen keert zich af tegen de amateur, de blogger, de internet surfer: het Internet.

Ook wat Wikipedia betreft ben ik niet akkoord: het is doorgaans accurater als de Encyclopedia Britannica en sneller, meer interactief, dynamischer en vaak ook betrouwbaarder als vele andere traditionele media. En dat is wetenschappelijk bewezen ook. Het idee dat ieder menselijk wezen zomaar kennis kan aanpassen is geen utopie. Het is er en het werkt wel degelijk.

Wat is waarheid?

Waarheid is relatief. Kan iemand überhaupt zeggen dat iets de ultieme waarheid is? Wat is waarheid trouwens? Iedereen kijkt door zijn eigen ogen en dus heeft iedere mens zijn eigen waarheid. Het zijn niet alleen de experten en academici die zomaar autoritair de waarheid moeten opleggen. Ik ben stellig van mening dat waarheid een democratische aangelegenheid is. Als we de waarheid kunnen rechtvaardigen door meer mensen (die vandaag op het Internet zijn), beschikken we bijgevolg ook over meerdere invalshoeken op een materie. Het kadert uiteindelijk ook in het concept van creativiteit en de daar mee gepaard gaande destructie en innovatie.

Over technologie en the Shift of Control

Nieuwe technologieën laten ons toe om kennis te creëren en te delen en het is zeker niet technologie die ons maakt zoals Keen beweert. Het is alsof Keen en zijn aanhangers voor God willen spelen door autoritair en eenzijdig de waarheid op te leggen, terwijl de waarheid democratisch is. Het is een machtsspel in hun ogen. In de media wereld is er een Shift of Control: mensen bepalen zelf wat hen interesseert, wat het nieuws haalt, wat belangrijk is voor hen en welke producten hen interesseert. Mensen zoals Keen hebben het daar blijkbaar moeilijk mee en vonden Wikipedia waar ze zich konden op afgeven. Om terug te komen op technologie: ook de IT Crowd, die deze technologieën uitvinden beschikken over veel macht, ze hebben de touwtjes in handen. Nochtans nemen zij wel hun morele verantwoordelijkheid op, onder de vorm van de Open Source community.

Nogmaals: ik keur Keen zijn houding ten zeerste af, net zoals ik het afkeur dat communistische staten als China censureren op het Internet. In dit verband zie ik trouwens gelijkenissen met de ideologie van Marx en de strijd van de arbeidersklasse. Moeten wij bloggers, gebruikers van Wikipedia en andere democratische platformen strijden om het behoud van het Internet zoals het nu is?

Conclusie

We zitten middenin in een informatie revolutie en deze film heeft een interessant debat teweeg gebracht waarover nog niet alles gezegd is. Mijn standpunt is duidelijk. De wereld is van iedereen en dus ook het Internet. Ik vind het verkeerd om, wat kennis beheer betreft, je alleen maar te leiden door gatekeepers als in journalisten, experten en academici want laten we eerlijk zijn, de waarheid is van iedereen. Allen behoren we tot onze eigen cultuur te kunnen bijdragen.

Waarom ik van de Gecko engine houd

Velen die mij kennen weten dat ik mijn e-mail, feeds en kalender volledig web-based beheer. Software wordt dan gebruikt als een dienst en ik ben er ook vast van overtuigd dat er een mooie toekomst staat te wachten voor SaaS.

Ik maak dan ook gretig gebruik van de Google diensten. E-mails lees ik in Gmail. Die verwijder ik nooit zodat ik ze in de toekomst nog kan doorzoeken. Ondertussen heb ik een aardig archief opgebouwd (2000+). Verder beheer ik mijn ganse agenda inclusief taken, events en andere activiteiten in Google Calendar. Feeds tenslotte, worden met plezier gelezen in Google reader.

De reden dat ik voor Google heb gekozen is omdat deze het meest evident was. Ik maak me overigens ook geen zorgen over privacy issues zolang Google in het oog wordt gehouden door de FCC, dat is een andere kwestie immers. Wel is het zo dat Google diensten erg toegankelijk en gebruiksvriendelijk zijn. Ik heb nog nooit geweten dat één van hun diensten onbereikbaar was. Google kan zich zulke onregelmatigheden trouwens niet permitteren, want moesten hun diensten onderhevig zijn aan onregelmatigheden dan zou men al lang bij de concurrentie zijn gaan aankloppen. Kortom: mijn data is veilig in Google haar handen, mijn harde schijf echter is kwetsbaar.

Waarom het web-based houden dan? Eén van de meest aangevoerde argumenten is dat je de dienst onafhankelijk van tijd en plaats kan raadplegen. Wereldwijd. Een tweede reden voor mij echter, is dat ik gewoon alles in mijn browser doe. Geef mij Firefox en ik ben een tevreden man. Bovendien ben ik een multi-tasker. Gemiddeld staan er rond de twintig tabs open.
Ik vind het onaangenaam telkens een nieuwe desktop applicatie te hoeven starten voor elke taak afzonderlijk. Systeem prestaties bereiken dan pieken waardoor het systeem instabiel wordt. Het is daarom dat ik feeds en e-mails rechtstreeks lees in Firefox.

Begrijp me niet verkeerd. Het is niet zo dat ik gedurende heel mijn sessie tabs heb openstaan voor elke dienst afzonderlijk en dan voortdurend de pagina vernieuw. Als er een nieuwe e-mail of feed bericht binnenkomt word ik verwittigd door een notifier. En dat is nu juist de kracht van Firefox extensies. Ze zijn geschreven in XUL en worden net zoals Firefox gerenderd door de krachtige Gecko engine. Ofschoon Firefox wellicht uit meer dan 10 miljoen lijnen code bestaat is het enorm stabiel, zelfs als je meerdere extensies in combinatie gebruikt. Die stabiliteit is te wijden aan een hoge graad van hergebruik van de Gecko motor en als het aantal extensies beperkt blijft is het best doenbaar. Hoewel ik principieel voor modulariteit ben, worden, door Firefox uit te breiden met extensies voor gebruik als syndicatie tool en e-mail client, de modulariteit principes wel geschonden. Pragmatisch gezien is het perfect realiseerbaar. Het werkt gewoon.

Uiteindelijk werk ik zoveel mogelijk online, maar soms ben je gelimiteerd door bijvoorbeeld trage Javascript en een niet intuïtieve User Interface in Google Calendar. Gelukkig is er de desktop applicatie Sunbird dat ook werkt met Gecko.

RIA zijn hoe dan ook de toekomst, daar is geen twijfel aan. Maar bijvoorbeeld Adobe Air installeren voor meer interactive internet applicaties? Nee, danku. Mozilla doet haar werk goed met Gecko.