Tag Archives: web2.0

Web meets world

Web 2.0 expo in New York is al een weekje voorbij, maar omdat er verschillende interessante figuren presenteerden, nam ik de tijd om de voordrachten eens door te nemen op YouTube. Tim O’reilly gaf me heel wat inzichten via zijn Enterprise Radar.

O’reilly heeft het over web meets world. Web 2.0 moet zich eens serieus gaan nemen door wereldse problemen aan te pakken. Dingen die er werkelijk toe doen. Een ander perspectief, waarbij hij de huidige belabberde toestand van web 2.0 wil aankaarten.

Collaboratie (met klanten en leveranciers) is weer cool, zoals mijn prof zei. Dat is ook waarvoor heel de web 2.0 heisa om draait: op basis van collectieve data tot een betere oplossing komen. Maar die oplossing moet wel van nut en verantwoord zijn, en dat is nu vaak niet het geval.

Een bedrijf zoals slide (bekend van Facebook applicaties zoals Top Friends, Funspace en Superpoke!), dat een business model heeft dat volledig afhangt van Facebook kun je nu niet echt een wereldverbetering noemen, net zoals al die nutteloze Twitter applicaties. Web 2.0 is een party geworden, net zoals groene technologie (we verkopen het idee, zoals Friedman argumenteert in zijn nieuwe boek Hot, Flat, and Crowded).

Neen, O’reilly heeft het over satellieten die orkanen volgen. Doe daar iets mee. Anticipeer op Tsunami’s via sensoren die weelderig aanwezig zijn in onze apparatuur, maar die nu onbenut blijven. En ook zegt hij: het ecologisch systeem wordt uitgebuit. We nemen, maar geven niets terug. Het is nu dat we armoede moeten bestrijden en aardbevingen detecteren. En wist je dat er meer slaven zijn dan ooit tevoren? Hoe spaar je energie met IT? En juist nu in miserabele tijden, te midden van een financiële crisis, armoede en politieke instabiliteit. We nemen het allemaal te licht op en behoren te anticiperen, niet reageren.

En het begint met kleine dingen, zoals bijvoorbeeld Loic Le Meur die op picnic vertelde hoe hij met seesmic de situatie heeft aangepakt waarbij er een persoon zijn zelfmoord aankondigde. Onmiddellijk werd de politie verwittigd en het IP adres overhandigd. Of je herinnert je misschien nog wel het verhaal waarbij een Egyptenaar gewag maakte op twitter dat hij gearresteerd werd. Dat ene bericht werd meteen opgepikt en vormde zijn redding. Dit zijn twee voorbeelden op individueel niveau, maar ze tonen wel de kracht aan van deze zogenaamde web 2.0 applicaties; hoe ze levens kunnen redden en de wereld veranderen.

Een groep is meestal intelligenter dan een expert. InSTEDD is daar een mooi voorbeeld omdat ze huidige technologie inschakelen in combinatie met collectieve intelligentie om ziektes als vogelgriep en SARS te detecteren en isoleren, maar ook om zich voor te bereiden op mogelijke rampen. En hoe fantastisch is het recente idee van YouTube wel niet om gebruikers toe te laten video’s te adresseren naar de overheid om het armoede beleid aan te kaarten. Tenslotte wil ik het nog even hebben over Blog Action Day op 15 oktober. Bedoeling is om de dialoog rond armoede aan te zwengelen, door massale participatie op blogs en andere social media. Ik nodig jou ook uit om mee te doen.

Er is dus ongelooflijk potentieel voor web meets world. We are not done yet.

Studiereis naar Silicon Valley

Net zoals vorig jaar, ga ik ook dit jaar naar de Verenigde Staten. Hou je vast: eindbestemming Silicon Valley, in het zonnige San Francisco, CA.

Het volledige reisplan is nog niet bekend. We zullen waarschijnlijk wel weer IBM te zien krijgen en even binnenwandelen in het onderzoekscentrum van Microsoft. Zullen we de Sphere of Touchwall zien? Je zal het hier lezen.

Verder staat – voor zover ik weet – HP en Siemens op het programma. Ook super, maar wel jammer dat Google, Apple en Yahoo! niet lukt.

Omdat we ook wel wat vrije tijd hebben, ga ik mijn best doen om nog andere bedrijfjes te bezoeken. Of ik daar in slaag is maar de vraag. Maar echt, het zou mooi zijn om eens te zien hoe het er aan toe gaat in de web 2.0 bakermat en wat stickers te verzamelen.

Op mijn verlanglijstje: Technorati, Movable Type, Oracle, LinkedIn, Facebook, eBay, Sun, AOL. Ik heb er zelfs een kaartje van gemaakt.

Half september!

Web 3.0: het semantische web

Ik ben helemaal niet akkoord met Marc Benoiff, CEO van salesforce.com, als hij voorspelt dat PaaS het nieuwe web, oftewel web 3.0 is. Oké, het is maar een buzz word, maar het zou hem wel goed uitkomen. Wie zou er immers niet samen met zijn bedrijf willen worden geciteerd als de term web 3.0 valt? Het is een beetje zoals web2.0 advocaat Tim O’reilly. Hij had het over de business revolutie in de computer industrie (met tegenreacties van Tim Berners Lee), naar het internet. Voor O’reilly is web 2.0 nu juist zijn business geworden. Zal het ook zo uitdraaien voor Benoiff en zijn web 3.0? Kijk even mee naar het filmpje om een idee te krijgen over Force.com.

Conclusie die ik trek: SaaS is meer een uitloper van web 2.0; het huidige, sociale web, waarin iedereen kan participeren, creëren en innoveren en waarbij bedrijven transparant moeten zijn om te concurreren. Thema’s als wiki’s, weblogs, forums en REST/JSON API’s zijn er kenmerkend. SaaS sluit gewoon aan bij de evolutie in netwerkarchitectuur, gaande van mainframes, naar client/server en, hopelijk voor Salesforce.com naar, Cloud Computing. Bovendien, deze ideeën bestaan al veel langer en liggen aan de basis van Google’s en SETI@home‘s succes. Wat Salesforce.com nu doet, is er voor zorgen dat de bedrijfssoftware ook in de cloud terecht komt. Het drukt de kosten en het is nog eens goed voor het milieu ook!

Het probleem van het huidige web (web 2.0), is dat informatie ontzettend gefragmenteerd is. Hoe nog synchroniseren? Ik lijk te verdwalen in het eindeloze labyrint van de web services. Begrijp me niet verkeerd, ik zeg niet dat het een slechte zaak is, dat informatie verspreid is. Het is gewoon een kwestie van de totale afwezigheid van relevantie, betekenis en kwaliteit in het hedendaagse web gebeuren. Google is al jaren marktleider door zijn superieure zoektechnologie, maar bij Google draait het meer om kwantiteit dan kwaliteit. Hoe hard ze het ook proberen. Gaat dat spelletje nog lang voort duren? Zijn de gebruikte algoritmen nog wel efficiënt genoeg, of is Google ten prooi gevallen van SEO marketeers?

Het toekomstige web (lees web 3.0) is daarom volgens mij (net zoals voor vele anderen, trouwens) het semantische web. En ofschoon er in deze tijden zoiets bestaat als microformaten, is er nog veel werk aan de winkel. Waarom maakt het gesloten Facebook bijvoorbeeld geen gebruik van XFN?

Initiatieven zoals Dataportabiliteit (niet Facebook Connect, Google Friend connect of Myspace Data Availability) of OpenID is waar we naartoe moeten. Daarnaast heb je bijvoorbeeld ook Yahoo, die met Searchmonkey en BOSS een vooraanstaande rol speelt in het semantische web.

Waar het dus op neer komt, is dat we intelligente en kwalitatieve systemen nodig hebben, die ons helpen te synchroniseren en het web meer toegankelijk maken. Dat is, net zoals voor iedereen, de taak van Salesforce.com.

Web 2.0: kwantiteit, web3.0: kwaliteit.

Del.icio.us 2.0: waar blijf je?

U weet of u weet niet, bijna dagelijks verschijnen hier mijn gebookmarkte delicious links (nu onder de sectie wreed interessant). Elke dag, op een vast tijdstip, roept het delicious platform een cronjob aan, waardoor de daily posts netjes op mijn blog en duizenden andere blogs verschijnen.

Deze betreffende functionaliteit, is volgens mij één van de weinige reden waarom del.icio.us vandaag nog boven water blijft en bijvoorbeeld nog kan concurreren met het gelijkende Digg. Maar hoe lang behoud je zo een competitief voordeel en kan je nog blijven groeien? Het is daarom dat delicious 2.0 nu toch snel mag uikomen, na meer dan een 6 maanden uitstel.

Er is echter ook goed nieuws: recentelijk is er een screenshot vrijgegeven van de Delicious 2.0 layout. Wat ik altijd al zo goed vond aan del.icio.us, was de simpele presentatie: niet te druk, eenvoudig, klaar en helder. Blijkt dat er layout-gewijs niet veel veranderd zal worden, wat een goede zaak is. Toch: ondanks dat de delicious binnenkort een nieuw likje verf krijgt en del.icio.us nu ook bereikbaar is via delicious.com (hé, veel gemakkelijker ja), zal ik de dienst daarom niet meer of minder gebruiken.

Meer belovend is de nieuwe indeling (en behouden breadcrumps): bookmarks, people en tags en de zoekmogelijkheden die verbeterd zullen worden. Deze navigatie zal een heel wat intuïtievere gebruikerservaring opleveren.

Het meest opmerkelijke en afleidbare van deze redesign, is dat er volledig wordt gefocust op people. Een verstandige, strategische keuze. Vele mensen (inclusief mezelf), gebruikten de dienst uitsluitend maar via browser extensies (firefox delicious add-on), waardoor het verkeer naar de website toe wordt gedecentraliseerd. De Yahoo start-up heeft daar rake klappen door gekregen. Het is niet eenvoudig om de grote massa naar je fysieke site te lokken. Door een mogelijk people concept, zal je misschien nu mensen gaan kunnen followen, waardoor de sociale factor in het netwerk wordt aangezwengeld. Het web is voor en door mensen en is vooral sociaal. Samen met de redesign verwacht ik daarom alsnog een succesvolle release.

Toch nog wat suggesties geven aan de mannen van del.icio.us:

  1. Misschien een betere, meer toegankelijke API?
  2. Recommendations, recommendations, recommendations (Al dan niet gebaseerd op je tags. Denk Web 3.0. Denk Amazon en last.fm en je hebt gegarandeerd succes!). Innoveren is dus de boodschap; kijk maar naar de innovatie ideeën die facebook groot hebben gemaakt.
  3. Door een komma gescheiden tags? Nu vind ik het nogal verwarrend omdat dat niet de gebruikelijke manier van werken is.
  4. Het is begrijpelijk dat schaalbaarheid een probleem zou kunnen vormen. Anticipeer daar dan snel op, Yahoo. Twitter toestanden zijn voor mij uit den boze!

Dus: het wordt tijd dat ze uit hun kot komen. Nu kunnen we alleen maar raden wat del.icio.us 2.0 zal bieden.

The Truth About Wikipedia: mijn gedachten

Onlangs verscheen The Truth About Wikipedia op de VPRO, maar ondertussen is de documentaire ook op YouTube te vinden. De film van IJsbrand van Veelen doet vele vragen rijzen: mag iedereen zomaar zijn mening geven of moet het online publiceren uitsluitend overgelaten worden aan experten?

Of je nu internet ondernemer, academicus of occasioneel surfer bent: de film culmineert in een interessant debat waar we allen meer dan ooit bij betrokken zijn. Twee partijen worden tegen elkaar uitgespeeld. Enerzijds zijn er de Wikianen (Larry Sanger en Jimmy Wales) en web guru Tim O’Reilly. Anderzijds is er Andrew Keen, de auteur van The Cult of the Amateur, en Bob McHenry, de editor-in-chief van de Encyclopedia Britannica.

De documentaire en Keen’s standpunt

In essentie gaat de documentaire over de reïncarnatie van het Internet, web 2.0, en wat daar de gevolgen zijn voor de samenleving. Web 2.0 gaat over conversatie, collaboratie en communicatie. Mensen, de gebruikers van het Internet, willen vandaag zelf contribueren en participeren op dat web. Sociale netwerken als Myspace, Facebook, Twitter worden massaal gebruikt. Ook Wikipedia, de online encyclopedie, is een groot succes. In Wikipedia kunnen gebruikers artikels lezen, maar ook de inhoud van zo’n artikel zelf aanpassen en erover discussiëren. Het is daaromtrent dat Keen een groot probleem ziet. Hij propageert het volgende.

In reply, I explained I was working on a polemic about the destructive impact of the digital revolution on our culture, economy and values. It’s ingorance meets egoism meets bad taste meets mob rule. “On steroids”.

In deze digitale samenleving kan iedereen participeren. Ook op Wikipedia, waar alle kennis van de mensheid zich bevindt, kan men naar believen zijn eigen waarheid plaatsen. Wat als ik, professor of expert, een artikel op Wikipedia wens aan te passen, ben ik dan zeker dat het er morgen nog zal staan en het niet door een 17 jarige, die dezelfde zekerheid als mij heeft, wordt aangepast? Bijgevolg is Keen van mening dat informatie door experten dient afgeleverd te worden, net zoals dat in de Encyclopedia Britannica het geval is. Web 2.0 kadert volgens hem gewoon in de verdere individualisering van de samenleving. De samenleving is dus gefragmenteerd, meer en meer gepersonaliseerd en geïsoleerd. Dat uit zich reeds in de media. Keen stelt dat de web 2.0 cultuur en ideologie vergelijkbaar is met de Californiaanse gebaseerde hippie cultuur van de jaren 60 waar men van de samenleving wilde weg vluchten. Weg van de “waarheid”, weg van de instellingen. Het is dan ook geen toeval dat de Sillicon Valley gebaseerde bedrijven, ook in Calfornia gevestigd trouwens, deze gesofisticeerde interactieve systemen (blogs, Wikipedia,…) bouwen (opmerkelijke observatie trouwens). Zij zijn Utopianen die ervoor zorgen dat er juist minder democratie, minder vrijheid en gelijkheid is in deze wereld omdat kennis gefragmenteerd geraakt.

Mijn bedenkingen

Als blogger ben ik absoluut niet akkoord met Keen zijn ideeën. Het gaat erom, dat ik denk dat Keen en navolgingen dezelfde soort mensen zijn als diegenen die in de pre Industriële Revolutie de stoomlocomotief weg lachten.

Miskenning van het Internet concept

Het Internet is nog steeds de meest democratische plek op de wereld. Alle mensen, wereldwijd, kunnen er informatie vinden en delen zodat er kennis overgedragen kan worden. Keen wilt hier duidelijk niets van weten. Keen keert zich af tegen de amateur, de blogger, de internet surfer: het Internet.

Ook wat Wikipedia betreft ben ik niet akkoord: het is doorgaans accurater als de Encyclopedia Britannica en sneller, meer interactief, dynamischer en vaak ook betrouwbaarder als vele andere traditionele media. En dat is wetenschappelijk bewezen ook. Het idee dat ieder menselijk wezen zomaar kennis kan aanpassen is geen utopie. Het is er en het werkt wel degelijk.

Wat is waarheid?

Waarheid is relatief. Kan iemand überhaupt zeggen dat iets de ultieme waarheid is? Wat is waarheid trouwens? Iedereen kijkt door zijn eigen ogen en dus heeft iedere mens zijn eigen waarheid. Het zijn niet alleen de experten en academici die zomaar autoritair de waarheid moeten opleggen. Ik ben stellig van mening dat waarheid een democratische aangelegenheid is. Als we de waarheid kunnen rechtvaardigen door meer mensen (die vandaag op het Internet zijn), beschikken we bijgevolg ook over meerdere invalshoeken op een materie. Het kadert uiteindelijk ook in het concept van creativiteit en de daar mee gepaard gaande destructie en innovatie.

Over technologie en the Shift of Control

Nieuwe technologieën laten ons toe om kennis te creëren en te delen en het is zeker niet technologie die ons maakt zoals Keen beweert. Het is alsof Keen en zijn aanhangers voor God willen spelen door autoritair en eenzijdig de waarheid op te leggen, terwijl de waarheid democratisch is. Het is een machtsspel in hun ogen. In de media wereld is er een Shift of Control: mensen bepalen zelf wat hen interesseert, wat het nieuws haalt, wat belangrijk is voor hen en welke producten hen interesseert. Mensen zoals Keen hebben het daar blijkbaar moeilijk mee en vonden Wikipedia waar ze zich konden op afgeven. Om terug te komen op technologie: ook de IT Crowd, die deze technologieën uitvinden beschikken over veel macht, ze hebben de touwtjes in handen. Nochtans nemen zij wel hun morele verantwoordelijkheid op, onder de vorm van de Open Source community.

Nogmaals: ik keur Keen zijn houding ten zeerste af, net zoals ik het afkeur dat communistische staten als China censureren op het Internet. In dit verband zie ik trouwens gelijkenissen met de ideologie van Marx en de strijd van de arbeidersklasse. Moeten wij bloggers, gebruikers van Wikipedia en andere democratische platformen strijden om het behoud van het Internet zoals het nu is?

Conclusie

We zitten middenin in een informatie revolutie en deze film heeft een interessant debat teweeg gebracht waarover nog niet alles gezegd is. Mijn standpunt is duidelijk. De wereld is van iedereen en dus ook het Internet. Ik vind het verkeerd om, wat kennis beheer betreft, je alleen maar te leiden door gatekeepers als in journalisten, experten en academici want laten we eerlijk zijn, de waarheid is van iedereen. Allen behoren we tot onze eigen cultuur te kunnen bijdragen.

Over Twitter

Ik kan het niet laten, niet omdat mensen uit mijn directe omgeving het wel of niet weten maar wel om hen de concepten achter twitter uit te leggen. En eigenlijk kom ik hier ook laat mee af, want twitter bestaat al sinds oktober 2006.
Simpel gezegd gaat Twitter erom dat je één vraag beantwoordt: wat ben je aan het doen? Dat moet je dan vertellen in 140 karakters. Bekijk het als IRC 2.0, of als een vorm van microblogging. Je kan dan dus mensen volgen met dezelfde interesses. Iedereen kan je volgen, maar als je je privacy op prijs stelt kan ook je account afschermen. En je kan live blijven aan de hand van IM zoals GoogleTalk, e-mail, ja je kan het zelfs mobiel via SMS tweets ontvangen voor als je even op de bus zit en je je verveelt. Dat is het geweldige twitter dus.

A waste of time zegt u?. Kijk maar naar de volgende slideshow, beter zou ik het niet kunnen visualiseren.

Zoals je ziet gebeurt er vanalles op twitter. Er wordt over alles gepraat op twitter en de aanwezigheid op grote evenementen zoals Super Tuesday, de Apple Keynote en de Spaanse verkiezingen zijn heel zichtbaar. Verschillende mensen hebben hun mening en inzichten uiteengezet en als het mij niet zou aanbelangen zou ik er ook niet over schrijven. Al die creativiteit en innovatie intrigeren mij: ik zie wat bewegen en opborrelen. ‘T is een nieuwe manier om het web te ervaren. Het is niet zomaar een marketing tool, het draait vooral om mensen. Je voelt je aanwezig en er is ook die affiniteit.Twitter heeft trouwens ook een fantastische API waardoor je alle functionaliteit kan gebruiken in jouw applicatie of zelfs extra functionaliteit kan toevoegen. Hier draait het wederom om de kracht van creativiteit. Kijk maar eens naar deze prachtige ideeën die zijn uitgewerkt: twittervision, twittermap, twitter100, qwitter, Twitterholic.com, TwitPic, StrawPoll en twit+ zijn maar enkele opmerkelijke voorbeelden. En dan heb je nog de verschillende clients voor allerlei platforms zoals onder andere Twitterific, Spaz, TwitterFox, Thincloud, thwirl en Hahlo. Als je twitter niet zo leuk vindt, zijn er heel wat alternatieven zoals Jaiku en Frazr. pownce gaat nog een stapje verder en staat ook nog filesharing toe. Of blippr dat twitter is voor reviews.

Heb je reeds twitter, volg me dan.